วิทยาลัยพลศึกษา จังหวัดชุมพร  เป็นสถานที่แรกที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้ชีวิตการทำงาน    ณ ที่แห่งนี้ได้สอนให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้อะไรต่างๆ มากมาย  ทั้งด้านการอยู่ร่วมกันเพื่อนร่วมงาน  ชีวิตความเป็นครู  การเอื้ออาทรต่อศิษย์   มิตรภาพระหว่างครูและลูกศิษย์  ฯลฯ

ปีแรกที่เข้ามาสอน  ได้สอนนักศึกษาระดับปริญญาตรี วท.บ.การฝึกและจัดการกีฬา   ซึ่งเป็นโครงการสบทบกับสถาบันราชภัฏสุราษฏร์ธานี  นักศึกษารุ่นนี้เป็นปี 4  จึงมีอายุไม่แตกต่างกับคุณครูนัก  บางคนก็อายุมากกว่า     แต่เมื่อเรามีบทบาทเป็นคุณครู  เราก็ต้องทำบทบาทตามสมมติแห่งตน   เมื่อต้องเป็นผู้สอนเราก็ต้องสอน  ซึ่งนักศึกษาก็เข้าใจ  ในสถานะและบทบาทของตนดี

ก็ได้มีโอกาสได้ให้คำปรึกษานักศึกษาอยู่เหมือนกัน  บางคนมาปรึกษาว่า จะทำอย่างไรที่จะเลิกบุหรี่ได้  เขาบอกว่า เหล้าเขาเลิกได้  แต่บุหรี่มันเลิกยาก  เราก็ได้ให้คำแนะนำตามที่รู้มา แต่ก็ไม่มีใครช่วยกันได้ นอกจากกำลังใจของเขาเอง   ผู้เป็นครู ทำได้เพียงให้คำแนะนำ และกำลังใจเท่านั้น

นอกจาก สอนนักศึกษาปริญญาตรีแล้ว   เรายังได้สอนวิชาการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์และอัลกอริทึม   และ ระบบการจัดการฐานข้อมูล  กับนักศึกษาระดับ ปวส. สาขาคอมพิวเตอร์   ซึ่งขณะนั้นเป็นนักศึกษาปีที่ 2  ด้วยช่องว่างแห่งวัยที่ไม่แตกต่างกันนัก จึงทำให้นักศึกษา กล้าที่จะถาม หรือพูดคุยปรึกษาเรื่องต่างๆ

ก็เกิดความรู้สึกที่ดีต่อกัน   ในฐานะที่เราเป็นครู  เมื่อเราได้เห็นลูกศิษย์เรียนจบไป  บ้างก็ไปเรียนต่อ  บ้างก็ไปทำงาน  เป็นข้าราชการบ้าง  บ้างกลับมาเป็นครูที่นี่   บ้างทำงานบริษัท  บ้างประกอบอาชีพส่วนตัว  เมื่อได้มาเจอกัน    พวกเขายังจำครูของเขาได้   เราก็รู้สึกดีใจ และภูมิใจแล้วล่ะที่ได้มีโอกาสได้  มาทำอาชีพนี้   คำว่า "คุณครู"  จึงเป็นคำทีมีคุณค่าสำหรับเรา ....

นอกจากนี้ ในปี 2543 เรายังได้เป็นอาจารย์พิเศษ ของสถาบันราชภัฏสุราษฏร์ธานี  ในการสอนนักศึกษา กศ.บป. สาขาพัฒนาชุมชน  ในวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อชีวิต ด้วย   ในการสอนครั้งนี้ นักศึกษาที่เราสอนจำนวน 54 คน  ซึ่งเป็นคนทีมีงานทำเป็นส่วนใหญ่  มีทั้งผู้ที่เป็นคุณครูที่โรงเรียนต่างๆ ทั้งเขตจังหวัดชุมพร และ ระนอง  ในการสอนครั้งนี้  ก็เกิดความรู้สึกดีๆ ต่อกัน   แม้เราจะสอนจบไปแล้ว   นักศึกษา (ที่เป็นคุณครู)  ก็ยังระลึกถึงกัน  มีการโทรศัพท์และฝากของที่ระลึกให้กัน    ก็เป็นอีกความรู้สึกดีๆ อีกครั้งหนึ่ง

และเมื่อวิทยาลัยฯ  เปิดสอน ประกาศนียบัตรวิชาชีพครู   เพื่อเพิ่มพูนความรู้ตนเองทางการศึกษา  เราจึงได้ลงทะเบียนเรียนที่นี่ด้วย   ก็ทำให้ได้รู้จักเพื่อนครูอาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาอื่นๆ ที่ได้มาเรียนที่นี่

ชีวิตช่วงที่สอน 2 ปีกว่า ๆ ก็ไม่มีอะไรมาก    เป็นชีวิตที่เรียบง่าย เพราะส่วนใหญ่เราใช้ชีวิตอยู่กับการทำงาน ห้องคอมฯ  บ้านพัก และไปทำกับข้าวไปถวายพระที่วัดขุนกระทิงเป็นส่วนใหญ่    ชีวิตช่วงนี้ก็มีเพียงเท่านี้