ร้านไอศครีมที่อยู่หน้ามหาวิทยาลัยนั่นเอง ก่อนกลับบ้าน น้องพันแสงพามากิน ฆ่าเวลาก่อนจะไปรับรถที่ซ่อมไว้ และรู้ว่า เกิดมาเพิ่งจะเคยได้กินไอศครีมถ้วยละ 59 บาท ครูอ้อยนี่ โบราณจัง
ครูอ้อยนี่ โบราณจัง ที่ไม่เคยไปร้านไอศครีมที่อร่อยและมีชื่อเสียง
น้องพันแสง เพื่อนร่วมชั้นของครูอ้อย และเพื่อนๆได้พาครูอ้อยมากินไอศครีมกัน เพื่อเป็นการฆ่าเวลาที่เหลืออยู่ ก่อนที่ครูอ้อยจะไปรับรถที่ซ่อมไว้ และน้องพันแสงก็รับปากว่าจะไปส่งถึง อู่ซ่อมรถเลย
ร้านไอศครีมตกแต่งได้สวยงาม เหมาะสมที่จะให้คู่รักมานั่งคุยกัน แต่เราไม่ได้เป็นคู่รักกันนะคะ แต่เป็นเพื่อนรักกัน พาครูอ้อยซึ่งเป็นคนโบราณยุคหินมากินไอศครีม ราคาที่ถูกที่สุดในร้าน นั่นคือ ถ้วยละ 59 บาท
59 บาท ที่บ้านครูอ้อยกินก๋วยเตี๋ยวได้ตั้ง 3 ชามแบบอิ่มด้วย
ว้าว.....เกิดมาเพิ่งจะเคยได้กินไอศครีมถ้วยละ 59 บาท
รสชาติก็อร่อยกว่าไอศครีมปกติ และมีความหรูหราในถ้วยสวยงาม มีชื่อที่เรียกอย่างเก๋ไก๋
น้องพันแสงสั่งให้ครูอ้อย สำเนียงเธอเป็นเด็กฝรั่งเลย เพราะเธอเป็นเด็กนอก...และเธอก็กินอย่างเอร็ดอร่อย
ส่วนครูอ้อยเล็มไปมา กลัวหมดเร็ว เพราะมันแพงจนหูฉี่ แต่แล้วครูอ้อยก็กินจนหมด
เอาช้อนขูดข้างถ้วยจนหมดแบบไม่เกรงใจ ก็มันอยากแพงนี่
59 บาท แต่วันก่อน ครูอ้อยมาโรงเรียนโดยรถประจำทาง ครูอ้อยเดินผ่านสะพานลอย เห็นขอทาน กว่าเธอจะขอเงินได้คนหนึ่งก็ใช้เวลานาน ถึงจะได้
นี่..ครูอ้อยกินไม่ถึง 10 นาทีหมดแล้ว 59 บาท เฮ้อ!
......จะคิดยังไงดีนี่..
ลืมบอกไปว่า เพื่อนเลี้ยงค่ะ
พอดีหนิงเป็นชอบทานไอศครีมและขนมอบ เลยไปทานอยู่บ่อยๆค่ะครูอ้อย จริงๆแล้วถ้าคนชอบทานจะรู้สึกว่ามันต่างกันกับไอศครีมรถเข็นนะคะ แต่ขนาดว่าชอบทานไอศครีมแต่มักจะแบบทานไอศรีมถ้วยอ่ะค่ะ
เมื่อวันครูที่ผ่านมา บังเอิญไปรถเสียข้างทางและได้ซื้อไอศครีมรถเข็นพะยี่ห้อ เลือกอันที่ชอบกัน 2 คน เพื่อกินฆ่าเวลาช่างจะตามมาอ่ะค่ะ ครูอ้อยรู้ป่าวว่าหนิงต้องจ่ายเท่าไหร่กับไอศครีมรถเข็นยี่ห้อนึง 3 อันอ่ะค่ะ ( 2 กรวยและ 1 แท่ง) ราคาน่าตกใจเหมือนกันเลยค่ะ
สวัสดีค่ะน้องหนิง DSS@MSU ( หนิง )
74 บาทเชียวค่ะครูอ้อย หนิงงงๆตอนเห็นเงินทอนที่เค้าทอนมา ก็เลยถามพ่อค้าค่ะ เขาเลยบอกว่าให้ดูป้ายราคาสิครับ
เลยนึกเห็นใจคุณพ่อคุณแม่ที่มีลูกเล็กๆจังเลยนะคะ เดี๋ยวนี้มีรถขายไอศครีมพะยี่ห้อเคลื่อนที่ขายทั่วไป เด็กๆคงห้ามใจยากกว่าเรานะคะ
นานมาแล้วค่ะ ประมาณ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วค่ะ
แหะๆ ไม่อยากจะบอกครูอ้อยอีกเลย (กลัวโดนดุ) ว่า...หนิงก็ชอบไปกินเค้กไอศครีม ราคาประมาณนั้นแหละค่ะ
แต่ไม่บ่อยนะคะ หนิงจะไปกินเวลาที่ไปกทม.ค่ะ นานๆทีค่ะ เจอเพื่อนๆก็ชวนกันไปเพิ่มรอบเอวค่ะ ทัวร์เค้ก 9 ร้านอะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ
ช่างมันเถอะค่ะ เรื่องรอบเอว ก็มันเอวของเรานี่หว่า...ครูอ้อยพูดเล่นค่ะ อิอิ ยิ้มยิ้ม
ความสุขของการได้ไปทัวร์กินเค้ก 9 ร้าน คือพวกเด็กโข่ง กลุ่มนี้ได้เจอกันและได้ทำกิจกรรมแบบตอนที่เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ผูกคอซองอ่ะค่ะ กินแข่งกัน สั่งร้านละ 1 อย่างต่อคน แล้วแย่งกันชิม ลงคะแนนแข่งกันว่า ของใครอร่อยสุด แต่ละคนจะมีร้านในใจไว้ก่อน ถ้าเราแพ้voteเราต้องเป็นเจ้ามือในร้านต่อไป อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ แต่ถ้านัดกันได้น้อยคนก็ไม่ถึง 9 ร้านหรอกค่ะ แต่ก็เรียกกันแบบนี้ไปแล้วค่ะ
น้องหนิงคะ
กลับบ้านเกือบไม่ไหวค่ะ
โห มากินแถวบ้านหนิงเลย อิอิ แต่หนิงกินมันก็ 5 บาทแล้วค่ะครูอ้อย
ครูอ้อยขา
โชคดีเหลือเกินที่ลูก ๆ ของครูอ้อย โตกันหมดแล้ว
ถ้าครูอ้อย มีลูกในวัยเดียวกับดิฉัน รับรอง อกอีแป้นจะแตก ไอ้ที่ว่าถ้วยละ 59 หนะ ราคาถูกสุดในร้านแล้วนะคะ บางคราวแม่เจ้าประคู้ณ สั่งเกือบร้อย หนำซ้ำ ทานไม่กี่คำ
หลัง ๆ เวลาไปทานไอติม พ่อกับแม่ มักจะไม่สั่ง รอทานของเหลือของลูกค่ะ ก้อมันเสียดาย(ตังค์) เนอะ
สวัสดีค่ะคุณแป๊ด
เชื่อเถิดค่ะ มีความสุขกับการจ่ายให้ลูกค่ะ นะคะ