ครูอ้อยนี่  โบราณจัง ที่ไม่เคยไปร้านไอศครีมที่อร่อยและมีชื่อเสียง
น้องพันแสง  เพื่อนร่วมชั้นของครูอ้อย  และเพื่อนๆได้พาครูอ้อยมากินไอศครีมกัน  เพื่อเป็นการฆ่าเวลาที่เหลืออยู่  ก่อนที่ครูอ้อยจะไปรับรถที่ซ่อมไว้  และน้องพันแสงก็รับปากว่าจะไปส่งถึง  อู่ซ่อมรถเลย 

 
ร้านไอศครีมตกแต่งได้สวยงาม  เหมาะสมที่จะให้คู่รักมานั่งคุยกัน  แต่เราไม่ได้เป็นคู่รักกันนะคะ  แต่เป็นเพื่อนรักกัน  พาครูอ้อยซึ่งเป็นคนโบราณยุคหินมากินไอศครีม  ราคาที่ถูกที่สุดในร้าน  นั่นคือ  ถ้วยละ 59 บาท
59 บาท  ที่บ้านครูอ้อยกินก๋วยเตี๋ยวได้ตั้ง 3 ชามแบบอิ่มด้วย
ว้าว.....เกิดมาเพิ่งจะเคยได้กินไอศครีมถ้วยละ  59 บาท 
รสชาติก็อร่อยกว่าไอศครีมปกติ  และมีความหรูหราในถ้วยสวยงาม  มีชื่อที่เรียกอย่างเก๋ไก๋  
น้องพันแสงสั่งให้ครูอ้อย  สำเนียงเธอเป็นเด็กฝรั่งเลย  เพราะเธอเป็นเด็กนอก...และเธอก็กินอย่างเอร็ดอร่อย 
ส่วนครูอ้อยเล็มไปมา  กลัวหมดเร็ว  เพราะมันแพงจนหูฉี่  แต่แล้วครูอ้อยก็กินจนหมด 
 เอาช้อนขูดข้างถ้วยจนหมดแบบไม่เกรงใจ  ก็มันอยากแพงนี่  
59 บาท  แต่วันก่อน  ครูอ้อยมาโรงเรียนโดยรถประจำทาง  ครูอ้อยเดินผ่านสะพานลอย  เห็นขอทาน  กว่าเธอจะขอเงินได้คนหนึ่งก็ใช้เวลานาน  ถึงจะได้ 
นี่..ครูอ้อยกินไม่ถึง 10 นาทีหมดแล้ว 59 บาท  เฮ้อ! 
......จะคิดยังไงดีนี่..
ลืมบอกไปว่า  เพื่อนเลี้ยงค่ะ