GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ขจิต-Day

ผมเห็นว่าอาจารย์ขจิตมีความสุขกับการเป็นชาวบล็อกอย่างมาก ตั้งแต่เช้ากระทั่งเที่ยงคืน พวกเราอยู่กับโลกของบล็อก ที่เป็นหน้าต่างความรู้ใหม่รอให้ใครๆเปิดมาทักทายกัน ดังนั้น การที่ผมฟันธงว่า..วันนี้วันที 27 มกราคม เป็นวันขจิตDay.

ขจิต Day          

..วันนี้ต้องยกให้เป็นวันของอาจารย์ขจิตเพียวๆแต่ผู้เดียวเพราะเป็นกลไกหลักของระบบการจัดการความรู้แบบบูรณาการ ที่ครบเครื่อง3รส คือ มีผู้เรียน ครูคน ครูเครื่องไอซีที หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวโดยบังเอิญ แต่เกิดผลในทางสร้างสรรค์อย่างที่สุด  

       

ดีใจที่มีวันนี้  วันที่อากาศเย็นสบายๆ แดดอุ่นในช่วงเช้า ชาวเม็กดำมาถึงก่อนเป็นกลุ่มแรก เด็กๆกระโดดลงรถคนละตุบละตับ มายืนยิ้มเฉ่ง คณะแรกทราบอยู่แล้วว่าอาจารย์ขจิตจะมา เพราะสื่อสารผ่านบล็อกนัดหมายกันล่วงหน้าแล้ว หลังจากนั้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ..

  ครูบาคะหนูหลงทาง ตอนนี้อยู่บ้านเชือก จะเดินทางไปยังไงได้            

หลังจากนัดแนะกันแล้ว สักพักก็เห็นรถโผล่มา 3-4คัน คณะนี้มาจากวิทยาลัยการอาชีพชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา ในเบื้องต้นติดต่อขอนำนักเรียนมาดูงาน ผมดูตารางแล้วอยู่บ้านก็ OK.มาก็มา จะเป็นความบังเอิญหรือสวรรค์มีตาก็ไม่ทราบได้ เด็กนักเรียนคณะนี้เป็นชมรมภาษาอังกฤษ ครูภาษาอังกฤษ มาเจอชมรมภาษาอังกฤษ มันจะประจวบเหมาะอะไรขนาดนั้น               

เรื่องนี้ถ้าไม่เล่าจะเสียดายแย่ การที่จะได้เห็นพัฒนาการสอนภาษาอังกฤษจากครูที่ศึกษากลยุทธมาอย่างดี แถมไม่ต้องตีตั๋วเข้าไปดูอีกต่างหาก ผมจะไม่ปลื้มอย่างไรได้ เมื่อเด็กๆและครูพร้อมแล้ว อ .ขจิตเปิดโน้ตบุกส์ ฉายโปรแกรมสอนภาษาผ่านจอLCD.  เริ่มที่สอนคำศํพท์ผ่านการ์ตูนเดินเรื่องประกอบเสียงที่แปลกใหม่ เด็กๆตาแป๋วตั้งใจติดตามเนื้อหาอย่างสนุก เมื่อได้ต้นทุนถ้อยคำด้านภาษาพอที่จะต่อแต้มได้แล้ว อ.ขจิตพาเด็กๆไต่ระดับขึ้นไปเรียนแบบแอ็คชั่น

ผมเข้าใจว่าเป็นการเรียน กึ่งเกมส์กึ่งการมีส่วนร่วมของทุกคน ภาษาเสียง ภาษากาย ผายผันเป็นกระบวนการที่เคลื่อนไหว ร้องเพลง  เต้นตามจังหวะ จับคู่ หมุนเปลี่ยนเวียนไปรอบๆ เสียงครูเสียงเด็กไปในลู่เดียวกัน จับน้ำเสียงได้ว่าสนุกสนานเป็นกันเอง เด็กไม่อาย ตอบไม่ได้ เพื่อนๆจะช่วยทำให้ความเคอะเขินค่อยๆเลือนหายไป  เด็กเริ่มสนุกกับการเรียนภาษาอังกฤษที่เป็นธรรมชาติ            

  เรียนแล้วสนุก ฟังดูง่าย แต่จริงๆแล้วถ้าคุณครูไม่พัฒนาฝีมืออย่างจริงจัง ก็ยากที่จะพาตัวเองไปเป็นคุณครูที่หนูรักได้ ผมติดตามดูการสอนอย่างสนุกไปด้วย แสดงว่าครูที่เก่งนั้นจะกำกับกระบวนการและบรรยากาศให้สดชื่นตลอดเวลา ทุกคนกระปรี้กระเปร่าหัวเราะจากอานุภาพของสื่อ บทเรียนของครูเครื่องมาผสมกับศักยภาพของครูคน เกิดผลที่ตัวเด็กให้รักและชอบการเรียนภาษาตลอดไป            

จนกระทั้งบ่ายคล้อย หนูน้อยและคุณครูจึงยอมผละอย่างอาวรณ์ เด็กๆเอาอาหารกล่องขึ้นมานั่งล้อมวงรับประทาน กลุ่มครูล้อมวงรับประทานอาหารใต้ร่มไผ่ ถ้อยทีโอภาปราศรัยกระชับความสนิทสนม จนได้ข้อตกลงร่วมกันว่าจะจัดค่ายภาษาอังกฤษในเดือนถัดไป ในเมื่อเด็กๆร้องขอมีหรือวิญญาณครูจะลังเลใจ ทราบว่าตกปากรับคำจะจัดให้มีวันเช่นนี้อีกที่โรงเรียนบ้านเม็กดำ    

          

หลังจากอิ่มท้อง เด็กๆแยกไปดูกิจกรรมของมหาชีวาลัยอีสาน คุณครูกลุ่มหนึ่งปักหลักเป็นดาวล้อมเดือนอาจารย์ขจิตไม่ยอมห่าง การแลกเปลี่ยนเรียนรู้อีกระดับหนึ่งเกิดขึ้นแล้ว บางคนขอโหลดโปรแกรมที่น่าสนใจ บางคนขอคำแนะนำในด้านเทคนิค คนไหนไม่เคยเข้าบล็อกมาก่อน ถูกกระตุ้นให้นั่งลงสมัครสมาชิก มีรูปจิ้มลิ้มของตนเองขึ้นหราหน้าจอคอมพิวเตอร์ เชื่อไหมครับ หลายคนนึกรักบล็อกอย่างจับใจ จนกระทั้งบ่ายคล้อย คณะดูงานล่ำลากลับไป            

ยังเหลือสมาชิกบูรณาการศาสตร์ที่ตอแยอาจารย์ขจิตไม่ยอมห่าง บทความที่ลงเรื่องให้ทายจำนวนหมูเหมยซาน เริ่มมีทยอยส่งมาไม่ขาดระยะ แม่ครัวตั้งโต๊ะอาหาร มื้ออาหารเย็นที่มีคำทายสนุกๆเป็นเครื่องเคียง ผมเห็นว่าอาจารย์ขจิตมีความสุขกับการเป็นชาวบล็อกอย่างมาก ตั้งแต่เช้ากระทั่งเที่ยงคืน พวกเราอยู่กับโลกของบล็อก ที่เป็นหน้าต่างความรู้ใหม่รอให้ใครๆเปิดมาทักทายกัน ดังนั้น การที่ผมฟันธงว่า ..วันนี้วันที 27 มกราคม เป็นวันขจิตDay. จึงเหมาะสมด้วยประการทั้งปวงใช่ไหมครับ    อาจารย์ขจิตไม่รู้ตัวหรอกว่า..ได้มาทำให้คนที่นี่รักอาจารย์จนเก็บไปเพ้อ..  

ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนี้อธิบายอะไร? 

  1. ทุกคนมาด้วยใจ สิ่งนี้คือกระบวนการภาคสังคม ที่มหาชีวาลัยให้คำนิยามว่า การเรียนรู้และพัฒนาแบบอิงระบบ
  2. ทุกอย่างเรียบง่ายพร้อมที่จะปรับตัวให้ราบรื่น
  3. ทุกกิจกรรมดำเนินไปภายใต้ไม่ตรีจิตมิตรภาพ ที่มีการให้ การแบ่งปัน ความรู้ ความคิด ความรัก และความสมานฉันท์
  4. กลไกตรงนี้ นำไปสู่ความร่วมมือเรื่องใหม่ๆที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
  5. ทุกคนรู้จัก รู้ชอบ รู้ใช้ รู้ใจ รู้ว่าจะทำฉันใดให้แก่ความดีงามระหว่างกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 74879
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 54
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (54)

  • ขอบพระคุณมากครับพ่อครูบาสุทธินันท์
  • ตอนนี้ขอเป็นยามเฝ้ามหาชีวาลัยอีสานไปก่อนนะครับ
  • ดีใจที่เด็กๆเรียนมีความสุข ครูได้ความรู้ครับผม
  • รอพี่อ้อยที่น่ารักมาอ่านครับ
  •  ครูบาขา หนูมาก่อนเพื่อน วันนี้ สุดยอดจริงๆ ค่ะ
  •  อยากรู้คำตอบ  นอนไม่หลับแย้ว.....(ขออาศัยไมตรี ที่มี กระซิบหนูหน่อย)

 

  • แน่แอบมาถามครูบาว่าหมูมีกี่ตัว เห็นนะ
  • ยิ้ม ยิ้ม
  • เป็นการเรียนที่มีชีวิตชีวาจริงๆ ครับ
  • นับเป็นการจัดการความรู้ (KM) ที่มีพลังมากทีเดียวครับ เป็นพลังของเพื่อนช่วยเพื่อน (Peer  Assist) ตามแบบฉบับ KM ประเทศไทย  ซึ่งอยู่ไกลขนาดไหนก็มาได้ หากเรามีใจให้แก่กัน

ด้วยความเคารพ

อุทัย 

คุณขจิต...แกมีพลังงานมหาศาล...จริงค่ะ...ขอบคุณค่ะ...

ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนี้อธิบายอะไร? 

  1. ทุกคนมาด้วยใจ สิ่งนี้คือกระบวนการภาคสังคม ที่มหาชีวาลัยให้คำนิยามว่า การเรียนรู้และพัฒนาแบบอิงระบบ
  2. ทุกอย่างเรียบง่ายพร้อมที่จะปรับตัวให้ราบรื่น
  3. ทุกกิจกรรมดำเนินไปภายใต้ไม่ตรีจิตมิตรภาพ ที่มีการให้ การแบ่งปัน ความรู้ ความคิด ความรัก และความสมานฉันท์
  4. กลไกตรงนี้ นำไปสู่ความร่วมมือเรื่องใหม่ๆที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
  5. ทุกคนรู้จัก รู้ชอบ รู้ใช้ รู้ใจ รู้ว่าจะทำฉันใดให้แก่ความดีงามระหว่างกัน
ท่านครูบาอย่านอนดึกมากนะคะ ดูแลสุขภาพด้วย อ.ขจิตทำให้คนนอนไม่หลับหลายคน สงสัยคืนนี้ต้องฝันเห็นหมูแน่เลย...

อาจารย์นั่นแหละนอนดึก ขึ้นเตียงคลุมโปงได้แล้ว

แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ พอดีอ.ขจิตแวะไปคุยด้วยค่ะ
  • ให้อาจารย์ลูกวหว้าไปนอนใช่ไหมครับ
  • ผมจะเป็นยามเฝ้ามหาชีวาลัยอีสานให้ครับ

ผมว่าน่าจะมีคนรวบรวมกลเม็ดชั้นครู

ว่าครูเก่งๆนั้นพยายามคิดอุบายใหม่ๆมาสอนลูกศิษย์อย่างไรบ้าง

บางคนใช้สื่อICT แต่บางคนแน่กว่านั้นอีก

ใช้ลายมือมาออกแบบการชี้นำให้ลูกศิษย์คิดตาม

นี่ก็เป็นฝีมือชั้นครู ที่น่าสนใจ

หาใครมารวบรวมดีนะ ตั้งชื่อว่า

"เชิงชั้นครูผู้เชี่ยวยุทธ"

ดึกแล้วคุณขา ขอลาไปนอนก่อน เกรงว่าครูลูกหว้าจะแอบมาเปิดมุ้งดูว่าทำไม ไม่นอนสักที

อ้าว! มีคนมาอ้อนถามเรื่องจำนวนลูกหมูอีก

ขอฝันสักตื่นแล้วจะมาตอบดีไหม?

ถ้ามีการประกวด แชมป์บริหารบล็อก

ผมจะสัง อ.ขจิต เข้าประกวด

โฉมเอยโฉมงาม อร่ามแท้แลตะลึงงงงงงง!!

  • ยามง่วงแล้วครับครูบา
  • คงต้องไปนอนเหมือนกัน

จะเขียนผ่านบล็อกทำไมคะครู  แค่หันไปถาม ครูบาฯ ก้อตอบแล้ว  อิ อิ

  พี่สงสัยจัง งานนี้ ใครสนุกกว่าใคร  แต่ที่แน่ ๆ ครูบาฯ ฮำเพลง หลายเพลงแล้วนะคะ  งานนี้ มีร้องคาราโอเกะ ประชันกันด้วยรึเปล่าค่ะ

    เฮ้อ  นี่พี่ตื่นมาแต่เช้าเนี่ย เพื่อมาดูว่า มีคนตอบเรื่องจำนวนหมู ถูกรึยัง  ไม่งั้นพรุ่งนี้ ตอบคำถามลูกไม่ได้

  

น่าสนใจจัง

ชอบค่ะ เวลาครูดีๆ สอน

ชอบครูขจิต ขนาดไม่เห็นจริง อ่านยังชอบเลยค่ะ

  • อยากบอกครูบาว่าบรรยากาศที่บ้านดิฉัน บางคนเดินเข้าเดินออกแอบดูคนข้างแคงเขียน blog สงสัยกลัวโดนพาดพิงค่ะ..... พอถามว่าหมูมีกี่ตัว ยิ้มมุมปาก สงสัยไม่รู้เหมือนกัน
  • กิจกรรมวันที่  27 ม.ค ประทับใจและเก็บเอาไว้ฝากเด็ก ๆ เรียบร้อยแล้วค่ะ

 

ด้วยใจ....ที่เคารพบูชาความเป็นครู

ด้วยใจ....ที่เชิดชูและเสน่หา

ด้วยใจ....ที่รักและศรัทรา

ขอกราบคารวะ "ครูขจิต" ด้วย(หัว)ใจ

ขอให้คุณครูขจิตมีความสุขกับการใช้ชีวิตท่ามกลางเด็ก ๆ ที่น่ารัก ทุก ๆ คนค่ะ

ขอบคุณครูบาที่ถ่ายทอดให้เห็นความเป็น ครูขจิต และเติมเต็มให้พวกเรารับรู้ในความเป็น คุณขจิต สำหรับชาว blog ค่ะ  ครูบาคะ  ว่าแต่มีหมูกี่ตัวแน่คะ ยังไม่ได้แวะไป blog อ.ขจิตเลย ไม่รู้เฉลยหรือยัง อิอิ

ครูบาขา

    ก้มกราบแทบตักงาม ๆ

    มีลูกหมูทั้งหมดกี่ตัวค่ะ

คุณแป๊ด เราจะรวมหัวล๊อบบี้ครูบาอย่างไรดี

แต่ สมพรว่า มันมีอะไรแปลก ๆ ในblogคำถามของคณขจิตนา......

คุณแป๊ดปลดแกออกจากผู้หมวดเลย โทษฐาน รบกวนเวลาหลับเวลานอนผู้บังคับบัญชา และต้องหาคำตอบไปตอบลูกและคุณสามีอีก

ฟันธงเลย!

ครูบาคะ ขออนุญาใช้บล๊อคครูบาแอบนินทา(เล็ก ๆ ) ค่ะ  ก็เป็น ขจิต-day นี่ค่ะ เพื่อน ๆ ก็ต้องมาร่วมวง(นินทา)ได้

คุณแป๊ดไปเรียกท่าน ปรมาจารย์ไมโต มาช่วยเร็ว

คุณ somporn ค่ะ

        รับทราบ ปฏิบัติ

Dscf0608

เฉลย  ลองนับดูสิครับ

1 ห้ามเดา

2 ห้ามถามคนอื่น

3 ห้ามขอร้อง ติดสินบน

4 ห้ามยอมแพ้

5 มีรางวัลที่คิดไม่ถึงส่งให้ถึงบ้าน ถ้าพยายามต่อไป

ขอบคุณมากคะ ครูบาฯ

เย้

ยินดีจังเลยค่ะ แต่เสียดายค่ะครูบา  (ฟ้องๆ) กามนิตหนุ่มไม่ชวนเราบ้างเลย  ขนาดตอนโทรไปคุยด้วยอ่ะ  อยากให้ชวนรู้ป่าว

  • เหมือนมีใครบ่นถึงครับ
  • ยิ้มยิ้ม
555  กามนิตจริงๆ

สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง

555

Dscf0607

ถ้าวันไหนเบื่ออาหาร

ให้ไปดูหมูกินอาหาร ไม่มีมื้อไหนที่ไม่อร่อย เกลี้ยง! รางทุกมื้อทุกครา  แต่ถ้าอยู่ในช่วงลดหุ่น ก็ไม่ว่ากัน

แม่หมูในภาพน่ารักมาก ใจเป็นกุศล ลูกหมูป่ามาขออาศัยอยู่ด้วย คุณอุ้ยอ้าย จะเป็นแม่บุญธรรมให้ความรักเท่าเทียมกันกับลูกของตัว เป็นอู๊ดที่ใจกุศล ลูกๆเชื่องมาก ใครอุ้มก็ได้ บางตัวเดินมาหามาอ้อนให้อุ้มแน๊ะ

เราแจกให้เด็กๆไปเลี้ยงในโรงเรียนเป็นโครงงานวิจัยในชั้นเรียน วันที่เด็กๆตัวแทนมารับลูกหมูประทับใจมาก เพราะเขายอมให้เด็กอุ้ม พลัดกันคนโน้นทีคนนี้ที

 ยังไม่ได้ไปเยี่ยมเลยว่าโตไปถึงไหนแล้ว

เหมยซานที่นี่เป็นพันธุ์แท้ จากประเทศจีน เลี้ยงง่าย ลูกดก เชื่อง เหมาะที่จะเลี้ยงสำหรับสอน

  • วิชาเมตตากรุณา
  •  วิชาเรียบง่าย เรียบร้อย
  • วิชาทำตัวน่าเอ็นดู

เพราะเราสามารถเปรียบเทียบกับลูกหมูพันธุ์อื่นได้

เด็กกรุงเทพมาเข้าค่ายที่นี่ ตอนเช้าโปรรแกรมออกกำลังกายคือ..ให้วิ่งไล่จับลูกหมูกัน ได้ผลครับ..เยี่ยมมาก ทุกคนเหงื่อโชกเลย ได้เรื่องเล่ากลับไปคุยให้คนอื่นฟัง

บางคนทนไม่ไหวไปอ้อนคุณพ่อให้พามาที่นี่ อ.ขวัญสรวง อติโพธิ เจออย่างที่ว่านี้ ขนลูกขนหลานมาพิสูจน์ ทุกคนสนุกหน้าแดง ..ยิ้มแก้มแทบปริ..น่าจะเป็นวันแห่งความสุขของเด็กๆวันหนึ่งที่จะจดจำได้นานแสนนาน

เราจะเห็นว่า หมูเป็นอุปกรณ์ในการเรียนได้อย่างมีชีวิต ขึ้นอยู่ว่าเราจะเอาหมูออมสิน หรือหมูที่วิ่งได้มาเป็นผู้ช่วยในการสอนของเรา

เอ้า! ใครตอบถูกเตรียมรับรางวัล เราจะไม่เฉลยว่าใครบ้าง แต่ถ้าคุณได้รับพัสดุไปรษณีย์ก็แสดงว่า ..แม่นแล้วคุณนี่เองที่ชนะความพยายามจนสำเร็จ ขอแสดงความยินดีล่วงหน้า  เย้ๆๆๆๆ..

ไม่เฉลยแบบนี้หนิงว่า  หลายคนนอนไม่หลับนะคะครูบา  หนิงหละคนนึง  อิอิ

ตอบ [P

  ขอให้ประสบผลสำเร็จในการบริหารคนข้างเคียง ให้บรรลุเป้าหมายทั้งส่วนตัวและส่วนรวม โอมเพี๊ยง!

เชิญนินทา อ.ขจิต ได้อย่างสะดวกใจ

จะช่วยให้เราคลายเครียดได้ การนินทาเป็นส่วนเล็กๆของความสุข เจ้าตัวเพิ่งจะร่ำลาเดินทางกลับเมื่อตะกี้นี้..ขอส่งข่าว  ตามไปเช็ลบิลลลลล์ ได้เล๊ย!

 อ. ขจิต มาเที่ยวนี้

เปิดวิชาใหม่

  • วิชาต่อว่าศาสตร์
  • วิชาหมั่นไส้ศาสตร์
  • วิชายังไงแน่ นะนี่ ศาสตร์
  • วิชารวมศรีษะสู้ ศาสตร์
  • วิชาอ้อดอ้อนศาสตร์
  • วิชาวิงวอนศาสตร์

ขอให้โชคดี ได้รับรางวัลกันทุกคนนะครับ

nice trip , Dear khajit

ขอให้เดินทางกลับปลอดภัย นะครูไทย (ในห้าวหาญ)

มีความสุขกันถ้วน ๆ หน้าในวัน ขจิต-day ค่ะ

ฝากครูบากอดน้องอุ้ยอ้ายด้วยค่ะ  ที่เป็นดารานำ ทำให้ชาว blog ที่ไม่ค่อยปลง นอนไม่หลับฝันถึงน้องหมู ทุกตัว จนต้องนับลูกหมูตัวที่ 1 ถึงตัวที่....แล้วก็หลับ..............................ออนไลน์ทั้งคืน....จนกระทั่งบัดนี้.....จึงต้องขอลาให้น้องคอมพิวเตอร์พักผ่อนบ้างนะคะ...ฮา....

สุขสันต์วันอาทิตย์ค่ะ

อ. หนิง 

คงต้องมอบรางวัล กอดไม่ปล่อย ให้เสียแล้ว นับถือในความพยายาม

รอรับได้ จะส่งไปให้เร็วที่สุด

เย้เย้  กราบขอบพระคุณค่ะครูบา  ฝันดีหละทีเนี้ยยย...

คุณ somporn ค่ะ

       เขียนเหมือนเห็นเลยนะคะ  รู้ได้งัยเนี่ย ว่าดิฉัน online ทั้งคืน  รู้สึกตัวตอนไหน ก็มาเปิดดูว่ามีใครตอบถูกบ้างรึยัง, ลุกขึ้นมาฉี่ ก้อมาแอบปิดอีกดูอีกรอบ

       หลับอีกทีตอนหกโมงเช้า  วันนี้เลยตื่นหลังลูก ๆ ค่ะ

        เป็นอีกบันทึกที่สัมผัสได้ถึงความสุข

        นี่เอง ที่เรียกว่า "บันทึกที่มีชีวิต"

ท่านครูบาขา.....

  • ตื่นนอนมาสิ่งแรกที่คิดคือ ลูกหมูมีกี่ตัว  อ.ขจิตนะทำให้เกิดกระแสได้ขนาดนี้เชียว
  • ครูบาคะ เห็นพูดถึงกลเม็ดการสอนของครู หว้าเองก็ใช้สื่อ e-learning ทุกวิชาที่สอนค่ะ    แต่ใช้ไม่ได้กับเด็กบางกลุ่ม
  • แต่ได้ข้อสรุปขั้นพื้นฐานว่าเราสอนเศรษฐศาสตร์พอประยุกต์เรื่องลายมือเข้าไป  ปรากฏว่าเด็กสอบเขียนกราฟเราได้  เวลาสอบเขาดูลายมือตัวเองก็ไม่ถือเป็นการทุจริตในการสอบมั้งคะ
  • บางห้องเราให้เข้า e-learning  แต่เด็กสอบเขียนกราฟไม่ได้ค่ะ  เพราะเขาต้องเข้าไปเรียนรู้เอง  มันจับต้องไม่ได้เหมือนดูลายมือ  เดี่ยวพรุ่งนี้คงต้องสอนให้ประยุกต์กับเส้นลายมือซะแล้ว
  • หว้าเคยเจอเหตุการณ์นะคะว่าดูลายมือให้นักศึกษาห้องหนึ่งว่าเขาจะมีแฟนเด็กกว่า  พออีกเทอมหนึ่งนักศึกษาเอกดนตรีสากลก็ให้เราดูลายมือให้  แล้วเฉลยว่า "ผมคือผู้ชายคนนั้นครับ"   จากนั้นเด็กดนตรีสากลเลยมาเข้าเรียนเต็มห้อง
  • ว่างๆต้องขอแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากการสอนของหลายๆท่านบ้างค่ะ

วันที่ 2 กพ วันศุกร์นี่นา   ว้า...จะโดดงานยังไงดีน๊า

.ใครมีวิชากระโดด ร่ม ช่วยด่วน

ยินดีต้อนรับชาวบล็อก ถ้าไม่สนุกยินดีให้หยิกก้น

ยินดีต้อนรับ
สมาชิกวิศวกรทางสังคม-พันธมิตรทางวิชาการ คณาจารย์พัฒนบูรณาการศาสตร์-สมาชิกKM. และเครือข่ายเศรษฐกิจพอเพียง

 9.59 น. บรรยายพิเศษ 
เรื่อง: บูรณาการศาสตร์ : ศาสตร์เพื่อการศึกษายุคเศรษฐกิจพอเพียง   
โดย.ศ.ดร.อภิชัยพันธะเสน คณบดีคณะบริหารศาสตร์ ม.อุบลราชธานี
10.30 น. เสวนากลุ่ม
เรื่อง:ประสบการณ์ชาวค่ายวิศวกรสังคม
ตัวแทนชาวค่ายปูนซีเมนต์ไทย รุ่นที่1-2-3-4-5
 คุณเรวัตร ใหญ่แก้ว คุณวราวุธ พิมเสน น.ส.ปิยะดา อารีพงศ์
 ดำเนินรายการ

13.00 น. รับประทานกลางวัน13.30 น. อภิปราย กลุ่ม
 เรื่อง: บทบาทพันธมิตรวิชาการกับการทำงานอิงระบบ
• ดร.วนิดา  กำเนิดเพชร์
• ดร.สวัสดิ์  ธรรมบุตร
• คุณสมพิศ  ไม้เรียง
ดร. แสวง รวยสูงเนิน   ดำเนินรายการ
 

14.30 น อภิปรายกลุ่มเรื่อง
 เรื่อง: เมื่อนักศึกษาโข่งเจอพระอาจารย์ที่ปรึกษาไร้เทียมทาน

• ดร.แสวง รวยสูงเนิน
• นายอุทัย อันพิมพ์

นายประสงค์ อาจหาญ
• นายศิริพงษ์ สิมสีดา
• นางพันดา เลิศปัญญา
• นางสำเนียง ประยุทธเต
ครูบาสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์  ดำเนินรายการ
ของฝาก CD. รวมบล็อกเด็ด และPower-Point

15.30 น. ชมนิทรรศการKM.เพื่อชีวิตมหาชีวาลัยอีสานตามอัธยาศัย

P

  ถ้าอาจารย์ เขียนขั้นตอนชัดๆ 1-2-3-4

ผลลัพธ์ที่เกิด ที่ได้ เรื่องนวัตกรรม ต้องให้เจ้าตัวสาธยาย จะเข้าใจง่าย อ.ลูกหว้า เปิดสารบัญเป็นคนแรกเลยได้ไหมครับ ต่อไปผมจะหานักศึกษามาคอยรวบรวม

  • บันทึกนี้เขียนแต่ดึกๆ ครับ
  • ผมเพิ่งมาเห็นตอนบ่ายแก่ๆ
  • เข้ามาก็มีการลปรร.กันไป ๔๓ ครั้งแล้ว
  • กิจกรรมสนุกดีนะครับ..รู้สึกว่าไม่ได้เตรียมการอะไรมาก..เกิดบรรยากาศการเรียนรู้ที่ดี
  • แล้วก็มีกลยุทธ์ในการทายจำนวนลูกหมู "เหมยซาน" เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
  • น่าสนุกและชื่นใจไปกับครูบาและครูขจิตไปด้วย
  • ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะท่าน  ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ 

  •  เข้ามาช้าเพราะว่ามัวแต่นับลูกหมูใน blog  นาย ขจิต ฝอยทอง  
  • นับได้ 13 ตัวค่ะ ตัวผู้ 5 ตัว ตัวเมีย 8 ตัว
  • ถ้าอยากรู้ว่าครูอ้อยดูอย่างไร... แล้วจะมาเฉลยค่ะ
  • อ้อ..ท่านครูบายังลำเอียงกับลูกหมูอยู่นะคะ

ขอบคุณ นาย ขจิต ฝอยทอง และ  ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์  ที่นำเรื่องมาเล่นสนุกๆและแก้ง่วงดีค่ะ

  • มารายงานตัวครับพ่อครูบาถึงมหาวิทยาลัยโดยสวัสดิภาพครับผม
  • ดูแล้วพี่ๆมาถามพ่อครูบามากเลยครับ ยิ้ม ยิ้ม

อิอิ ตามอาจารย์ผู้หมวดขจิตหลานขุนแผนที่เร็วปานกามนิต  มาบอกว่ารอรางวัลอยู่นะคะ

ครูบาขา....

  • เมื่อก่อนหว้าคิดว่าเรื่องนี้ไร้สาระ     ไม่กล้าบอกใคร   พอมีการเขียนบล็อก  ตอนดึกๆก็เลยลองเขียนเรื่องนี้ขึ้น   ความจริงเอาไว้จูงใจเด็กๆเวลาเบื่อเรียน   แต่ดูเหมือนว่าการประยุกต์เศรษฐศาสตร์กับเรื่องความรัก    กับเรื่องลายมือกลับมีนักศึกษาชอบ   สงสัยคงต้องหาเวลาเขียนอย่างเป็นเรื่องเป็นราวบ้างแล้วค่ะ
  • แต่ในห้องเรียนหว้าก็สอนตามปกตินะคะ  แล้วหว้าจะเข้ามาปรึกษาท่านครูบาค่ะ
โชคดีครับ กลับมาใหม่เมื่อชาติต้องการ
  • ทันทีที่ชาติต้องการครับครูบาจะรีบกลับไปพร้อมเจ้าสีหมอก
  • ขอบพระคุณมากครับ
P

  งานทางด้านวิชาการคงยึดเป็นหลักการไว้

ผมคิดว่าทุกคนอยู่ในวงจรนี้อยู่แล้ว

จึงเกิดความเคยชิน และรู้สึกยังงั้นๆ

มหาชีวาลัยอีสาน จึงแสวงหาแนวทางใหม่ๆ สิ่งที่อาจารย์คิดว่าไร้สาระ นี่แหละคือตัวสาระใหม่ๆ ที่สอดคล้องกับคนยุคแสวงหา

ครูจะต้องพลิกกระบวนการให้น่าสนใจ ยิ่งเป็นวิธีการง่ายๆกลับเป็นเรื่องยากของนักปฏิบัติจะค้นพบ

ใครทำอะไรได้ง่ายไม่ซับซ้อนจะได้รับความสนใจ เพราะคนยุคนี้เบื่อความซับซ้อน ไม่มีเวลา งานวิชาการหนักๆจึงมีคนเมิน

พวกเราเปรียบเหมือนแม่ครัวปรุงอาหาร ก็คงจะยึดความต้องการและความนิยมของลูกค้ามาวิเคราะห์เช่นกัน

ผมจึงสนใจที่อาจารย์คิดได้ง่ายๆ แค่พลิกฝ่ามือ

มันง่าย เร็ว  ผลที่ออกมากลับเกินความคาดหมาย ..

เห็นชัดในฝีมือ ด้วยฝ่ามือของตัวเองแล้วยังครับ  น่าจะตั้งชื่อ..

" กระบวนการฝ่ามือพิชิตชัย-ของ อ.ลูกหว้า"

ให้กำลังใจอาจารย์ขจิตครับ

ซาบซึ้งใจเมื่ออ่านบันทึกเคล้าเสียงเพลงครับ

ขอให้อาจารย์ขจิตมีพละแรงใจ ในการสร้างสรรค์งานดีๆต่อไปครับ

มาชมความน่ารักของอ.ขจิตด้วยคนค่ะ

 

Dscf3478

ลูกเหมยซาน สะอาด สุภาพ เรียบร้อย ใส่ถุงเท้าทุกตัว