ความอดทนเป็นสิ่งที่ดี เป็นสิ่งที่ควรฝึกฝน แต่การอดทนต่ออาการปวดหลังผ่าของผู้ป่วยนั้นมากเกินไปหรือเปล่า

วันหยุดนี้ผมต้องพิจารณาผลงานวิจัยทั้งหมดที่จะนำเสนอในการประชุมเดือนหน้า
มีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจจึงนำมาเล่าให้ฟัง คือ
เรื่องความเห็นของผู้ป่วยต่ออาการปวดหลังผ่าตัด

ผู้วิจัยทำการสอบถามผู้ป่วยหญิง 112 ราย ที่จะทำผ่าตัดในช่องท้อง (ผ่าเกี่ยวกับมดลูก)

ในช่วงก่อนผ่าตัด
ผู้ป่วย 92% คิดว่าการผ่าตัดชนิดนี้จะทำให้มีอาการปวดในระดับปานกลางถึงระดับปวดมาก
ผู้ป่วย 48% บอกว่าจะขอยาแก้ปวดเมื่อมีอาการปวดในระดับมากถึงมากที่สุด
ในช่วงหลังผ่าตัด
ผู้ป่วย 50% บอกว่ามีอาการปวดมากถึงมากที่สุด(ปวดจริง)
และผู้ป่วย 48% บอกว่ามีอาการปวดมากจนทำให้รบกวนการนอน

 แต่ท่านเชื่อหรือไม่ ว่า
ผู้ป่วย 92% พอใจในการระงับปวดที่ได้รับ เหตุผลที่ตอบมากที่สุด (71%) คือ ความปวดเป็นอะไรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
และยังได้คำตอบอีกว่า
ผู้ป่วย 85% ไม่ต้องการยาแก้ปวดที่แรงกว่านี้
ผู้ป่วย 88% ไม่อยากได้ยาบ่อยขึ้นกว่าเดิมที่ได้รับอยู่

 ทั้งหมดนี้ แปลตรงๆ ก็คือ ผู้ป่วยต้องอดทนนั่นเอง
 งานวิจัยนี้ ตรงกับประสบการณ์ที่ผมพบเจออยู่เป็นประจำ ตัวอย่างเช่น

ผู้ป่วยเป็นพยาบาล ทำผ่าตัดคลอด (ครั้งที่ 2) เธออดทนมากไม่ขอยาแก้ปวดเลยแม้แต่เข็มเดียว ถามได้ความว่าเธอกลัวแพ้ยามอร์ฟีน
(ยาแก้ปวดไม่ได้มีแต่มอร์ฟีนอย่างเดียวครับอาจใช้ตัวอื่นแทนก็ได้)

อีกรายหนึ่งเป็นชายหนุ่ม ทำผ่าตัดนิ่วไต ปวดมาก (7-8 คะแนน) ได้รับเครื่องพีซีเอ ไว้ระงับปวดด้วย แต่ไม่ค่อยกดเอายา ถามได้ความว่า พ่อบอกว่าต้องอดทน ถามไปถามมาจึงรู้ว่าพ่อเป็นทหาร (สอนลูกได้ดีครับ)

ที่ยกตัวอย่างมานี้ เป็นทัศนคติที่ไม่ถูกต้องต่อการระงับปวด

แม้ว่าการอดทนเป็นสิ่งที่ดี และอาการปวดหลังผ่าตัดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ก็จริง

แต่เราก็พยายามช่วยเหลือให้ผู้ป่วยได้รับการดูแลที่ดีขึ้น ไม่ให้ต้องทนทุกข์ทรมาน มากจนเกินไปครับ