ค่ายศิลปะธรรมชาติ สำหรับเด็กติดเชื้อ เอดส์ เมษา ปีที่แล้ว เราเคยจัดค่ายให้เด็กกลุ่มนี้ครั้งหนึ่งคะ ปีนี้ว่าจะจัดอีก เมษานี้ มีรุ่นน้องที่เขาทำ องค์กรขวัญชุมชนในเมืองสุรินทร์ และทำงานกับผู้ติดเชื้อ

         ทุกอาทิตย์ก็จะไปจัดกิจกรรมกับเด็กๆ ที่โรงพยาบาลสุรินทร์ ระหว่างที่เด็กรอพบแพทย์ เด็กๆยิ้มหัว สนุกสนาน ตัวเล็ก ตัวน้อย ใสน่ารัก บ้างมากับแม่ บ้างมากับตา ยาย น้า อา ....ใบหน้าของผู้ใหญ่จะหม่นเศร้า แต่เด็กๆ ยังไงก็ร่าเริงคะ

“ หนูมาคนเดียว อยากมาวาดรูป หนูวาดรูปไว้เยอะเลยคะ “ เด็กหญิงตัวเล็ก ผอม ผิวคล้ำ ตาโต เล่าให้ฟังในค่าย คือ มากับเจ้าหน้าที่องค์กร ญาติๆไม่ได้มาด้วย

เด็กๆต้องทานยาตรงเวลามาก เรื่องยาเป็นเรื่องใหญ่ เราต้องพักกิจกรรม เพื่อกิจกรรมทานยา....

 เจ้าหน้าที่องค์กร เล่าว่า เด็กที่ติดเชื้อเวลาอยู่ในห้องเรียน

“ ไม่มีใครสนใจเด็กกลุ่มนี้ ส่วนมากจะนั่งหลังห้อง ไม่มีใครอยากยุ่งด้วย...เรียนอะไรก้ไม่รู้เรื่องกับเขาหรอก “

“ เด็กๆจ๋า....”

“ จ๋า “

“ เดี๋ยว จะให้พวกเราไปเก็บใบไม้นะ ใบไม้นี่เป็นคุณครูของเราได้นะ ....ใบที่ล่วงหล่นรอบๆนี้แหละ เอาใบไม้ที่เราชอบ มาสัก สองสามใบ...”

“ ที่นี้ดูนะ เราวางใบไม้ที่กระดาษเล็กๆนี่....แล้วเราก็ลอกเดินกรอบใบไม้ของเรา เห็นมั้ย...”

“ รูปร่างใบไม้บนกระดาษ ….พวกเราคิดว่ามันน่าจะเป็นรูปอะไรได้บ้าง....ให้พวกเราบอกซิ...”

“ เป็น ปลา “

“ นก “

“ แมว “

“ หนู “

“ เป็นเค้กวันเกิด “

“ เป็นสัตว์ประหสาด “

“..................”

       ขอให้พวกเรารักษาจินตนาการเอาไว้ ไม่มีใครทำลายเราได้ หรือทำร้ายเราได้ ชีวิตเป็นของเรา ขอให้ความงาม ความดี จงคุ้มครองเด็กๆ