การได้ไปเปิดดูภาพเก่าๆ จะพบว่า ความสุข ความคิดถึง มันมาหาเราเสมอ ลองดูสิคะ มีความรู้สึกเหมือนครูอ้อยหรือเปล่าคะ
ค่ำคืนนี้ครูอ้อยเขียนบันทึกได้มากจริงๆ หลังจากที่กลางวันวันที่ผ่านมา ครูอ้อยไม่ได้เขียนเลย ครูอ้อยสอนทั้งวัน
สมองของครูอ้อยสับสน ประกอบกับความสูญเสียมันเดินทางมาหาครูอ้อยหลายๆเรื่อง
รวมทั้งเมื่อเย็นวาน รถยนต์คู่ชีพของครูอ้อยก็เกิดป่วยหนักอีก แต่ครูอ้อยจะคิดว่า " ดีนะ..ที่ไม่เสียตอนที่ครูอ้อยกลับมาจากโคราช " ยังมีโชคอยู่บ้าง
ค่ำคืนนี้..ครูอ้อยเปิดดูภาพเก่าๆในไฟล์อัลบั้มของ gotoknow พบว่า ครูอ้อยมีภาพตั้ง 68 หน้า รวมทั้งสิ้นประมาณ 680 ภาพ ครูอ้อยคลิกภาพเหล่านั้นไปเรื่อยๆ มันมีทั้งภาพเรื่องส่วนตัว เรื่องโรงเรียน เรื่องการไปอบรม การไปทัศนศึกษา การเรียน และอื่นๆอีกจิปาถะ ล้วนแล้วแต่เป็นภาพที่มีความสุข รวมทั้งภาพที่นำเสนอด้วยค่ะ
ครูอ้อยมองภาพนี้แล้ว..รู้สึกว่าตัวครูอ้อยเองมีความสุขมาก สุขที่ได้อยู่ใกล้ๆกับคนที่ครูอ้อยรัก ครูอ้อยจะรักท่านมาก ไม่มีท่าน ครูอ้อยก็ไม่มีวันนี้ ไม่มีปัจจุบัน ไม่มีอนาคต วอนให้ทุกท่านจงรักและดูแลเอาใจใส่พ่อแม่ของท่านให้มากๆ
ภาพเก่าๆนำความสุขมาให้เสมอ
ขอบคุณ GotoKnow ไฟล์อัลบั้ม
อรุณสวัสดิ์ค่ะครูอ้อย
สวัสดีค่ะคุณติ๋ว
ขอบคุณค่ะ
อ่านบันทึกครูอ้อยอยู่เรื่อยๆเช่นกันค่ะ…เชิญไปเรียนตามสบายเลยค่ะ…คุณครูคนขยันของเด็กๆ
แม้ไม่ได้แวะมาพูดคุยด้วย….ก็ยังเป็นกำลังใจอยู่เสมอเลยค่ะ….
สวัสดีค่ะคุณหมอ นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง
ขอบคุณมากค่ะ คุณหมอ
ขอบคุณนะคะ
ไม่ธรรมดาครับครูอ้อย เป็นกำลังใจให้ครับ