ด้วยความเป็นครูสินะ จึงต้องเขียนเรื่องเกี่ยวกับครู เกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอน แต่วันนี้..และต่อจากนี้ไป...จะขอบ่น..ด้วยการเขียนในบล็อกแห่งนี้ ชื่อนี้จะบอกว่า..ครูอ้อยขอบ่น
ในบล็อกนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นแหล่งที่ครูอ้อยเขียนบันทึกจากการอ่านแล้วพบประเด็นที่น่าสนใจ ครูอ้อยจะนำความคิดออกมาเขียน เขียนเพื่อการต่อยอดเท่านั้น
แต่มาคราวนี้ ครูอ้อยต้องเพิ่มการเขียนเรื่องของการบ่น อาจจะรวมไปถึงการระบายทางความคิดบ้าง
จริงๆแล้วน่าจะเขียนในบล็อก ครูสิริพรกับบันทึก มากกว่า แต่ครูอ้อยอยากจะเก็บเรื่องที่ดีไว้ในบล็อกนี้
ไม่ใช่ว่า...... บล็อกนี้จะเป็นเรื่องที่ไม่ดีนะคะ
..แต่ขอให้คิดว่า..คนเราทุกคนมีความกลม..ที่จะมองได้ทุกด้าน ไม่ใช่ มี แค่ 2 ด้านแบบเหรียญเท่านั้นแล้ว
ครูอ้อยต้องการฉายภาพของความรู้สึกในด้านที่ กลม มากกว่าด้านของ 2 เหรียญ
ครูอ้อยต้องการให้ผู้อ่านที่มีความรู้สึก....ทั้งรัก ชอบ หมั่นไส้ เกลียด ทุกๆรสของการอ่านของท่านผู้อ่าน ครูอ้อยเคารพเสมอ เพราะความมีสิทธิของท่าน เท่าๆที่ครูอ้อยมีสิทธิที่จะเขียน
ฆ่าตัดตอนความคิด.....เกิดจากคนที่เติบโตมาจากหลักสูตรเก่า ที่ไม่ค่อยกล้าแสดงออก ไม่ค่อยยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น จากคนที่ทำงานทำงานแบบทีม...ไม่เป็น ใจแคบ มองไม่เห็นความสามารถของคนอื่นและไม่เห็นความสามารถของตนเองเช่นกัน
ทำไม..ครูอ้อยจึงถูกฆ่าตัดตอนทางความคิดได้
ครูอ้อยน่าจะเป็นตัวของตัวเองนะ น่าจะมีความคิดที่เป็นเอกเทศ สามารถพูดและเขียนได้จากความรู้สึกที่ดีที่ก้าวหน้า
นั่นนะสิ เกิดอะไรขึ้นหรือ
เกิดเมื่อไร และจะเป็นอย่างไรต่อไป
เป็นคำถามของผู้อยากรู้ แม้แต่ตัวครูอ้อยเองก็ตาม.....
