<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมได้ต้นแนวคิดมาจากที่ครูนงบอกว่าจะฝึกอบรม “คุณอำนวย” ที่เมืองคอน</p> ผมสงสัยมานานแต่ไม่กล้าแสดงภูมิปัญญาหางอึ่งออกมา จนกระทั่ง อาจารย์ภีม แห่งมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ มาต่อหางอึ่งให้นิดหนึ่ง พอกระดิกได้ ก็เลยลองกระดิกดูครับ  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ประเด็นอยู่ที่ว่า คุณอำนวยที่ดีนั้นน่าจะเป็นอย่างไร อันนี้พูดยากครับ </p> แต่ผมขอพูดกลับทางว่าคุณอำนวยที่ไม่ดีนั้นมีปัญหาอะไรจะนำเสนอง่ายกว่าครับ เท่าที่ผมพบก็มี <ul style="margin-top: 0cm">

  • ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเรื่องที่จะทำ เช่น ไม่รู้ว่าอะไรสำคัญ อะไรไม่สำคัญ เลย “หลงทาง” พาเรือชนฝั่ง หรือพารถชนตึก ประมาณนั้น
  • รู้ทุกอย่างมากจนเกินไป จนบล็อกความคิดของคนที่กำลังเรียนรู้ไปหมดทุกมุม เรียกว่า “ตกร่อง”
  • ชินกับการอยู่บนหอคอยงาช้างจำแนกปัญหาระดับรากหญ้าไม่เป็น หรือไม่ออก แต่ศักดิ์ศรีของ “ชาวหอคอยงาช้าง” ก็ยังค้ำคอ ก้มไม่ลง
  • สร้างหอคอยงาช้างเทียมๆ อยู่มานาน จนไม่รู้ว่า “โลกของความจริง” คืออะไร อยู่แต่ในโลกของความฝันปลอมๆ ของตนเอง
  • แขนขาสั้น กล่องสมองตื้น (ภาษาโคราชว่า “บ้องตื้น”) ไม่มีปัญญาไปอำนวยใคร แค่ตัวเองก็เอาไม่รอดแต่ได้รับการแต่งตั้งโดยตำแหน่ง
  • ฯลฯ

    • </ul>ฉะนั้น คุณอำนวยที่ดีก็น่าจะ <ul style="margin-top: 0cm">

  • ตรงข้าม หรือไม่มีลักษณะที่ไม่ดี ดังกล่าวข้างต้น
  • ความรู้พอเหมาะ พอใช้
  • ไม่มีอัตตา ยอมรับความคิดคนอื่น
  • มีปัญญาพอจะแยกแยะว่าอะไรถูก ไม่น่าจะถูก จะได้ไม่หลงทาง ให้เสียเวลา
  • มีความรู้ที่จะบูรณาการการทำงานของคุณกิจ คุณประสาน และคุณเอื้อได้ดี
  • ฯลฯ

    • </ul> ผมคิดว่าบทความนี้พอจะหนุนช่วยครูนงได้สักนิดก็ยังดีครับ ผมจะรอฟังผลจากครูนงครับ ว่ามีอะไรเติม เพื่อความสมบูรณ์ของ KM และ “คุณอำนวย” ครับ