นานเพียงใดก็ไม่เปลี่ยนแนวคิด

โรงเรียนของเราเป็นโรงเรียนเล็กๆที่เปิดมาตั้งแต่ปี 2520  โดยใช้คำขวัญนำทางให้ทั้งผู้ปกครอง ครู เข้าใจไปในทางเดียวกันคือ  เป็น "โรงเรียนที่อบอุ่นเหมือนบ้าน  มีครูอ่อนหวานเหมือนพ่อแม่"  ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้  เราก็ยังเป็นโรงเรียนที่ให้ความอบอุ่นแก่ลูกศิษย์อย่างเสมอต้นเสมอปลาย  ลูกศิษย์รุ่นแรกๆ เอาลูกกลับมาเรียนที่โรงเรียนมากมาย ทุกคนบอกว่าอยากให้ลูกเรียนอย่างมีความสุขเหมือนที่ตนเองเคยได้รับ  เมื่อปี 2540 เราเริ่มเปิดแผนกประถม( English Program) แล้วเราก็เพิ่มแนวคิดไว้ว่า " ให้เด็กคิดมากกว่าจำ และให้ทำมากกว่าพูด" ทุกวันนี้เรามีผู้บริหารรุ่นใหม่  ครูรุ่นใหม่ ทำงานควบคู่ไปกับผู้บริหารรุ่นเก่า  และครูรุ่นแรก  มีครูไทย ทำงานเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกับครูชาวต่างประเทศในทุกๆห้องเรียน   เราต่างทำงานโดยมีการประชุมปรึกษาหารือแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันเป็นประจำทุกสัปดาห์ทุกแผนก  และวันหนึ่ง แม่ใหญ่ก็บังเอิญเปิดเจอเวปไซด์ G2K แล้วพบว่าเรา ลลปร. กันมานานปีโดยไม่รู้ตัว  เราปรับวิธีการของเรานิดหน่อย  แนะนำสมาชิกในครอบครัวพัฒนาเด็กของเราให้รู้จัก การจัดการความรู้ขององค์กร  อย่างมีแบบมีแผน  เราเชื่อว่าอีกไม่นาน  สมาชิก  70 ชีวิตในโรงเรียนของเราจะเข้ามา ลลปร.กับแม่ใหญ่ของเขา และ ลลปร.กับสมาชิกท่านอื่นๆในหัวข้อที่แต่ละคนสนใจ 

โรงเรียนพัฒนาครูด้วยการรับฟังครู   ครูพัฒนาเด็กในวิธีการเดียวกัน     ถ้าวงจรเป็นอย่างนี้ทุกโรงเรียน  เราก็เพิ่มแหล่งเรียนรู้ให้กับสังคมอย่างไม่ต้องสงสัย