ผมมีปัญหาเรื่องหมัด กระโดดกัดดูดเลือดตามขา ไต่มาตามตัวที่ทำให้คันเป็นตุ่ม น่ารำคาญมาก ใครหลายคนมาบ้านผม ก็จะบ่นกันว่าโดนหมัดกัด  โดยเฉพาะคนที่แพ้หมัด จะไม่กล้ามาบ้านผมอีกเลย

มันอยู่ในสวนหลังบ้านของผมมามากว่า ๑๐ ปีแล้ว ซึ่งจะเริ่มมีในฤดูแล้ง ตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน จนถึงเมษายนของทุกปี

  ผมก็ไม่ทราบสาเหตุ คิดว่าเนื่องจากผมเลี้ยงหมาเฝ้าบ้าน แต่เริ่มมารุนแรงมากขึ้นไปอีก และ เมื่อผมตั้งแต่ผมทำแปลงเกษตรประณีต ๑ ไร่หลังบ้านของผม ที่เริ่มมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๕ นั้น จำนวนหมัดเพิ่มมาก ที่ไม่เกี่ยวอะไรกับหมาที่เลี้ยงไว้เฝ้าบ้าน ที่มีเหมือนดิม                 

    

ผมได้ปล่อยให้มีใบไม้แห้งทับกันอยู่ในแปลงเกษตร ที่เริ่มมีใบไม้ และหมัดก็มีมาก ตั้งแต่ปี ๒๕๔๗ เป็นต้นมา

  

จะฉีดยาก็กลัวสารพิษ เลยเลี่ยงปัญหาที่จะไม่ลงสวนในฤดูแล้ง แต่ผมก็ลองใช้วิธีเดินไปอ่อยให้มันโดดใส่ขา แล้วกระโดดสลับขาปัดใส่น้ำผงซักฟอก ให้หมัดร่วงไปจมอยู่ในน้ำ ได้ทีละเป็นพันตัว ก็ยังไม่หมด แต่ก็รู้สึกว่าลดลงนิดหน่อย เหลือปัดได้ครั้งละ ๕ ตัว ๑๐ ตัว

  

ผมพยายามหาวิธีแก้ไขในปี ๒๕๔๗ มาจนกระทั่งวันหนึ่งมีฝนตกในเดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๔๗ หมัดก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง ผมก็นึกว่าปัญหาหมดไป เลยเลิกคิดครับ

  

ในปี ๒๕๔๘ ผมก็มีปัญหาอีก แต่ไม่รุนแรงนัก ก็ลองเลียนแบบโดยการให้น้ำในสวน แบบน้ำหยด ซึ่งก็ดูเหมือนหมัดจะลดลงจำนวนประชากรลงไปจนแทบไม่มีปัญหาสำหรับผม แต่ลูกสาวผมก็ยังไม่กล้าเดินไปในสวนเกษตร ๑ ไร่อยู่ดี

  ในปลายปี ๒๕๔๘ ต่อต้นปี ๒๕๔๙ แทบไม่มีปัญหาเพราะฝนตกลงมาประปรายในช่วงหน้าแล้ง   

 

แต่พอปลายปี ๒๕๔๙ เดือนธันวาคมที่ผ่านมานี้ ปัญหาหมัดรุนแรงมากที่สุด ลุกลามมาถึงรอบบ้านที่ผมมีใบไม้แห้งทับถมกันอยู่

  

และหมัดยังได้กระโดดเข้ามาแม้กระทั่งในบ้านของผม สร้างความรำคาญมาก จะฉีดยาฆ่าแมลงก็กลัวสารพิษ เลยตัดสินใจทดลองเลียนแบบธรรมชาติดูแบบเต็มอัตราศึก โดยการยอมลงทุนค่าน้ำ ติดสปริงเกลอร์ทั้งบ้าน หมดน้ำไปประมาณ ๕ คิวบิคเมตร

  

วันแรก หมัดลดลงอย่างเห็นได้ชัด พอเดินลงบ้านได้ แบบไม่ต้องวิ่งขึ้นรถเหมือนแต่ก่อน

  

วันที่สาม เดินไปในสวนได้แบบมีบ้างประปราย

  

วันที่ห้า และต่อๆมา แทบไม่เห็นหมัดอีกเลย

  

ผมจึงมาได้ข้อสรุปว่าการทำให้ใบไม้แห้งมีความชื้นบ้าง ทำให้หมัดหายไป

  

แต่สาเหตุของการหายไปคืออะไรนั้น ผมยังไม่ทราบ

  

ทราบแต่ว่าวิธีนี้สามารถลดจำนวนหมัดลงได้มาก จนแทบไม่มีปัญหา

  ตอนนี้ ผมทำมา ๑๐ กว่าวันแล้ว ปัญหาหมัดลดลง จนแทบไม่มีปัญหาแล้วครับ   

 

และหวังว่า ถ้ามีฝนตกพอเปียกใบไม้อีกสักครั้ง ผมก็จะไม่ต้องกังวลอีกต่อไปในต้นปี ๒๕๕๐ นี้ (จากข้อสังเกตและทดสอบในปีที่ผ่านๆมา ๓ ปีที่แล้ว)

  

แต่ถ้าเริ่มมีอีกผมก็จะใช้วิธีนี้อีกครับ แล้วจะรายงานให้ทราบครับ

   

ผมเคยนำเรื่องนี้ไปหารือในการประชุมวิจัยเกษตรประณีตหนึ่งไร่ ของเครือข่ายปราชญ์อีสาน เมื่อเดือนมกราคม ๒๕๔๗ ก็ไม่มีใครทราบคำตอบ มีแต่คำถามต่อ(ที่ผมก็ยังไม่มีคำตอบ ว่าเกี่ยวกับอะไร) 

แต่ผมก็แจ้งในที่ประชุมว่าจะมาค้นหาวิธีแก้ไขปัญหา แต่คงจะยังไม่ค้นหาสาเหตุว่าเกี่ยวกับอะไร

  วันนี้ผมมั่นใจในคำตอบที่ได้ผลในระดับหนึ่งแล้ว จึงนำมาแลกเปลี่ยนครับ   

ใครที่มีปัญหาเรื่องนี้ ลองดูนะครับ ว่าท่านจะแก้ได้โดยวิธีใด  

ขอเชิญมาแลกเปลี่ยนด้วยครับ