ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วม MSU-KM ปัญหาที่ติดอยู่ในใจของตัวเองตลอดมาคือ การไปแนะนำกระบวนการจัดการความรู้ ซึ่งจะไปแนะนำคนอื่นได้ยังไง ถ้าหน่วยงานของตัวเองยังไม่ได้นำKMเข้ามาใช้ในหน่วยงานเลย (ยืมจากพี่วิชิต)
จนกระทั่งเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา หน่วยตรวจสอบภายในของเราได้มีการประชุมภายในหน่วยงาน ที่จัดเป็นประจำทุกเดือนขึ้น ซึ่งในเดือนนี้พิเศษกว่าเดือนที่ผ่านมาตรงที่ได้มีการพูดคุยกันถึงวิธีการในการตรวจสอบรายงานการเงินของแต่ละหน่วยงาน และได้มีบุคคลท่านหนึ่งในหน่วยได้เสนอในที่ประชุมว่า เราน่าจะมีการนำเอาปัญหาที่แต่ละคนเจอมาพูดคุยในที่ประชุม ทำให้เป็นโอกาสที่ตัวเองจะได้นำเอาแนวทางKMเข้ามาใช้ แต่ถ้าจะบอกไปว่าเป็นKM คงจะไม่ดีแน่ จึงเสนอในที่ประชุมต่อไปว่า "ถ้าอย่างนั้น ควรให้แต่ละคนที่เจอกับปัญหาและหาวิธีการแก้ไขได้แล้วมานำเสนอในที่ประชุมเพื่อที่จะให้คนอื่นที่อาจจะเจอปัญหาเช่นเดียวกันนำไปใช้ได้ทันที"
ซึ่งมติที่ประชุมในวันนั้นจึงได้ข้อสรุปว่า "ให้แต่ละคนนำเสนอวิธีการแก้ไขปัญหาของแต่ละคนเจอมาเสนอในที่ประชุม และให้มีการจดบันทึกเพื่อที่จะได้นำไปจัดทำการรวบรวมเป็นเอกสารที่ใช้ในหน่วยงานต่อไป"
ไม่รู้ว่างานนี้ จะเป็นยังไงต่อไป แต่ก็ถือว่าได้เริ่มต้นแล้ว และหวังไปถึง"หางปลา"
สู้….สู้….นะคะ…มาเชียร์….นิดนึงนะคะ…พึงระวังเจอแต่ปัญหานะคะ..(หนำซ้ำแก้ไม่ได้อีก)….ไม่ได้พูดให้เสียเรื่องนะคะ….ลองด้วยการเล่าความสำเร็จ…ความภูมิใจปนๆ ไปบ้างให้มีสัดส่วนมากหน่อย…จะดีค่ะ…หมายถึงถ่ายเทพลังงานกัน….คนที่ภูมิใจจะเล่าอย่างมีแววตาประกาย….สำหรับคนที่พูดถึงปัญหา…จะมีแววตาอีกแบบ….สังเกตดู….หรืออาจสลับด้วยหาหนังสือที่มีเนื้อเรื่องที่อ่านแล้วมีพลัง….แบ่งกันอ่านแล้วนำมาเล่า…ในมุมของตัวเอง….อันนี้เพื่อจูนกันก่อน……ด้วยความเคารพค่ะ
คำตอบอาจไม่ดีที่สุดแต่ผมคิดว่าคงช่วยได้บ้าง จากบันทึกนี้ครับ การทำงานคือการปฏิบัติธรรม
เรียนพี่หนิง
เรียนพี่เมตตา
เรียนพี่วิชิต
เรียนคุณบอย
เรียนอาจารย์Panda