กำลังใจมากมาย มาจากรอยยิ้ม และเสียงของเด็ก ๆ
เมื่อวันเสาร์ที่ 13 ม.ค. 2550 ซึ่งเป็น วันเด็กแห่งชาติ ผู้เขียนมีโอกาสได้กลับไปที่โรงเรียนเก่า เพื่อแจกของให้กับเด็ก ๆ ซึ่งโครงการในตอนแรกเป็นโครงการเล็ก ๆ แต่พอเพื่อนร่วมงาน ทราบก็นำของขวัญ ขนม นม สมุด ฯลฯ มาร่วมบริจาคเยอะมาก จนกลายเป็นโครงการใหญ่ขึ้นมา
ในวันงาน เวลา 07.30 น. มีพิธีเปิด และเด็ก ๆ ได้ร่วมทำบุญกัน เท่าที่จำได้วันนั้น ตั้งแต่เช้า ถึง บ่าย 2 โมง ผู้เขียนไม่ได้ทานข้าว ไม่ได้นั่งเลย เพราะเด็ก ๆ จะมาจับฉลากที่ซุ้มกันตลอด ไม่ขาดสาย ผู้เขียนได้ กำลังใจมากมาย มาจากรอยยิ้ม และเสียงของเด็ก ๆ จึงไม่รู้จักเหนื่อยเลย ของขวัญมากมายที่เห็นตอนเช้า เริ่มหายไปทีละชิ้น ๆ จนหมดไปในที่สุด
สำหรับผู้เขียนวันเด็กปีนี้มีค่ามากที่สุดวันหนึ่งเลยคะ
ดีใจกับเด็กๆ ที่มีความสุขค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ทำสิ่งดี ๆ อย่างนี้ เรื่อยไป แล้วจะช่วยหาของขวัญให้อีกแรงค่ะ
มีความสุขจากการที่ได้ทำบุญกบเด็กๆ เป็นความสุขใจที่ยอดเยี่ยมครับ
ดีใจที่ได้ร่วมไปงานวันเด็กด้วยค่ะ เห็นเด็กสนุกแล้วก็สนุกตามเด็กค่ะ
เด็กคือผ้าขาว ที่ถูกสิ่งแวดล้อมป้ายสีต่างๆเข้ามา เมื่อเข้ามาในมหาวิทยาลัยก้จะแสดงตนออกมาตามสีนั้นๆ อาจผิดอาจถูก ฝากงานวินัยให้เป็นกรอบในการดำเนินชีวิตของนิสิตด้วยนะครับ
ขอขอบคุณสำหรับทุก ๆ ความคิดเห็นนะคะ