เมื่อเช้าของวันที่ 15 มกราคม 2550 ผมไปส่งลูกๆที่โรงเรียนนิบงชนูปถัมภ์ ผ่านโรงเรียนคณะราษฎรบำรุงจังหวัดยะลา โรงเรียนเก่าสมัยเรียน มัธยมต้น (ม.ศ.3)ทำให้นึกถึงบทกวีที่อาจารย์ให้เขียนก่อนจบ เป็นอีกโรงเรียนหนึ่งที่ได้สร้างความประทับใจแก่ผมมิรู้ลืม.... >>มองแผ่นป้าย ค.บ. อักษรย่อ พาใจท้อห่อเหี่ยวสุดเหลียวหา จำจากจรจากไปจากไกลตา เอ่ยอำลาอาจารย์ด้วยอาวรณ์