คณะทีมงานกำลังจัดงานวันเด็ก โดยความร่วมมือของนักศึกษาและคณาจารย์ เสียดายก็แต่คำสั่งด่วนที่ให้งดงานวันเด็กอันเนื่องมาจากระเบิด ก็เลยทำให้เด็กปีนี้น้อยกว่าปีก่อน ๆ มาก เสียดายที่เราไม่เปิดโอกาสให้เด็กได้แสดงออกบ้าง การรับรู้ความสามารถของเด็กจากการจัด จากการแสดงออกน่าจะทำให้เราประเมินสถานการณ์และหาแนวทางป้องกันหรือส่งเสริมพฤติกรรมที่ต้องการได้ แต่ก็ดีใจที่ได้มีเพื่อนร่วมทำงานและอย่างน้อยก็ทำให้เด็กได้มีรอยยิ้มและได้รับประสบการณ์อีกหนึ่งวันสำคัญของชีวิตเขา หลายคนได้มาประกวดร้องเพลง(เป็นครั้งแรก เหมือนผมตอนเด็ก ๆ ที่เคยขึ้นตอบคำถามแล้วคำถามของผมก็คือ นางงามของประเทศไทยชื่ออะไร ตอนนั้น ผมตอบอย่างรวดเร็ว เพชรา เชาวราช เห็นมั๊ยครับว่าถึงแม้ผมจะตอบผิดเพราะคำตอบที่ถูกคืออาภัสราแต่ผมได้รับประสบการณ์แล้วก็จำได้จนถึงปัจจุบัน) เด็ก ๆหลายคนคงกลับไปอวดของรางวัลที่ได้รับในวันนี้กับครอบครัวเขาพี่ ๆ น้อง ๆ เขา
เสียดายก็แต่เมื่อใหร่ผู้ใหญ่จะรู้จักพอเพียงเหมือนคำขวัญที่ให้เด็ก ก็เหมือนกับแม่ปูสอนลูกปู ครูสอนศิษย์ สอนแต่ทฤษฎีไม่มีสาธิตไม่มีทักษะก็แสดงให้เห็นว่าไม่มีเจตคติกระมัง
มีวันเด็กก็ให้เด็กทำเราเป็นที่ปรึกษาน่าจะดี
สวัสดีค่ะอาจารย์
ในเรื่องความพอเพียงของผู้ใหญ่...ที่ส่วนใหญ่มักจะไม่พอเพียง เป็นหน้าที่ที่เราทุกคนในสังคมนี้คงต้องช่วยกันปรับและแก้ไข อาจารย์เห็นว่า เริ่มต้นเราควรทำอย่างไรดี
ถ้าให้รู้จักคำว่า พอเพียง คือการปฏิบัติทางกาย แต่การที่จะทำให้เกิดความพอเพียงนั้น ก่อนอื่นใจของเราต้องลองหลับตาแล้วลองหายใจเข้า -ออกช้าๆก่อน แล้วก็ใช้ใจของเราคิดซิว่า เราพอแล้วหรือยังกับการดิ้นรนหา มีเท่านี้ ทำเท่านี้ ใช้เท่านี้ แล้วเก็บไว้เท่านี้ พอนึกได้แล้วเราก็ยิ้มได้อย่างมีความสุข ไม่เดือดร้อนใคร น่ะแหละพอเพียงสำหรับผม ในวันเด็กนี้ขอเด็กๆทุกคนในประเทศไทยและโลกนี้มีแต่รอยยิ้มที่ออกมาทั้งกายและใจ ท้ายสุดท่านผู้ใหญ่ผู้โตทั้งหลายอย่าลืมว่าตอนครั้งเป็นเด็กท่านอยากได้อะไร อยากทำอะไร ในวันเด็ก หากทำได้ก็ทำ หากทำไม่ได้ก้พยายามหาวิธีที่จะทำให้เด็กมีความสุขในวันของเขาหน่อยน่ะครับ จากคนเคยเด็ก
น่าเสียดายแทนเด็กหลายๆคนนะค่ะ ที่หลายๆที่ต้องยกเลิกงานวันเด็กไป เพราะเมื่อตอนที่เป็นเราเด็ก เราตั้งหน้าตั้งตารอคอยว่าเมื่อไหร่จะถึงวันเด็กซะที ในปีนี้เด็กๆคงรู้สึกผิดหวัง เพราะงานอาจไม่สนุกอย่างที่หวังไว้เพราะไปเที่ยวพร้อมกับความหวาดระแวง…
วันเด็กปี 2550เป็นปีที่ลูกแปลกและลูกย้อนถามกลับแบบงงๆ ว่าทำไมแม่ถึงห้ามไปงานวันเด็ก ทั้งที่ทุกปีพ่อกับแม่จะชวนไปงานวันเด็ก
แม่ต้องอธิบายให้ลูกเข้าใจถึงสถานการบ้านเมืองที่ไม่สงบ มีการวางระเบิดทุกหนทุกแห่ง เด็กต้องผิดหวังหลายคนรวมถึงลูกผมด้วย แย่จังผู้ใหญ่ทำเอง
การจะได้มาซึ่งความพอเพียงนั้นสิ่งที่สำคัญคือ ใจนั้นเอง หากใจหรือจิตของเรารู้สึกไม่พอก็ไม่มีทางที่จะเกิดความพอเพียงได้เลย ดังนั้นเราควรที่จะพอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ หรือมีอยู่ แต่ไม่ใช่การอยู่กับที่ ต้องรู้จักพัฒนาตนเอง และที่สำคัญต้องมีความสุขกับสิ่งที่ทำและสิ่งที่เป็น
คุณรากหญ้า
ฟังธรรม ทำใจให้พอเพียง ทำให้คนข้างเคียงที่1(ใกล้ชิดที่สุด)และ2345มีความสุขแบบยั่งยืน
วันเด็ก ความคาดหวังของเด็กๆ คือการได้เล่นสนุกมีของเล่นเยอะๆ แล้วก็ได้ของขวัญกลับบ้าน