โรงเรียนข้างถนน : วันเด็กกับเด็กที่ถูกลืม  

     วันเด็กที่มาถึงในวันพรุ่งนี้ หลายหน่วยงานมีกิจกรรมเพื่อสร้างความสนกสนานให้แก่เด็ก ๆ ที่ส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่เด็กมีครอบครัว มีบ้าน มีที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง มีพ่อและแม่ ไม่ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นเด็กรวย เด็กยากจน เด็กกำพร้า เด็กในสถานสงเคราะห์ทั้งของรัฐและเอกชน แต่มีเด็กอีกกลุ่มหนึ่งที่แม้จะมีความพยายามให้ได้ยินเสียงของพวกเขาบ้างมาก่อนหน้านี้ เกือบหนึ่งเดือนก่อนวันเด็ก แต่ก็ไม่เป็นผล ถูกมองข้ามและละเลยในที่สุด 

     สื่อหลายแขนงหนังสือพิมพ์แทบทุกฉบับ ไม่มีการ ออกข่าวช่วยประชาสัมพันธ์เพื่อระดมของเล่น หรือโอกาสที่จะให้คนอื่น ๆ ที่สนใจจะเข้ามาร่วมกิจกรรมเพื่อเด็กไร้บ้าน เด็กเร่ร่อน จะมีก้แต่ การระดมข่าวให้ ภาคธุรกิจเอกชนที่จัดกิจกรรมปีใหม่เพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้แก่หบริษัทของตัวเอง แต่ ข่าวที่ ฝากแจ้งไปถึง อาสาสมัครและผู้ใจดี เพื่อกระจายโอกาสแก่ เด็กไร้บ้าน กลับ เงียบสนิท ?? 

     เด็กไร้บ้าน ที่อยู่กับพ่อและแม่ที่ไร้บ้าน ที่ต้องนอนกลางดินกินกลางทราย ก็โดนละเลยและมองข้ามไปอีกครั้งนึง ซึ่งก็ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ เด็กกลุ่มนี้ จะได้รับการเหลียวแลและเอาใจใส่จากสังคมอย่างจริง ๆ จัง ๆ เสียที ปีนี้ คงไม่ทันแล้ว เพราะทุกอย่างเตรียมการณ์ไม่ทันสำหรับเด็กไร้บ้าน เด็กเร่ร่อน ได้แต่หวังอีกครั้งนึงว่า ปีต่อไป สังคมคงจะจัดเด็กไร้บ้าน เด็กเร่ร่อน ให้อยู่ในอันดับของการเหลียวแลบ้างแม้จะเป็นลำดับท้าย ๆ ก็ยังดีกว่าไม่มีเลยเหมือน ทุก ๆ ปีที่ผ่านมา