การเจริญสติที่นิยมกันมากที่สุดคือ อานาปานสติ   ซึ่งหมายถึงการฝึกสติด้วยลมหายใจเข้าออก    ผมอ่านหนังสือชุดธรรมะใกล้มือ แล้วฝึกปฏิบัติง่ายๆ ก็เห็นผล   มาพบในหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพ ศ. พญ. คุณหญิงสุดสาคร ตู้จินดา หน้า ๑๑๓ - ๑๒๐ เรื่อง หนึ่งลมหายใจ โดย พระพรหมวชิรญาณ (หลวงพ่อสุเมโธ) ว่าการฝึกสติที่ดีต้องเป็นวิถีแห่งการสละออก   ไม่ใช่วิถีแห่งการยึดมั่นถือมั่น   สติภาวนาจึงเป็นการฝึกสติอยู่กับการปล่อยวาง

เช้ามืดวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ ผมออกไปเดินออกกำลังตามปกติ   ที่ถึงตอนนี้ผมทั้งออกกำลังกายและฝึกสมาธิในเวลาเดียวกัน    คือฝึกอานาปานสติระหว่างเดิน   

แต่วันนี้ผมลองใหม่   ฝึกสติด้วยลมที่มากระทบร่างกาย และด้วยความรู้สึกกดทับที่ฝ่าเท้าเวลาเดิน   

เพราะช่วงนี้เป็นฤดูร้อน เมื่อเดินออกกำลังกายไประยะหนึ่งจะมีเหงื่ออกโทรม และรู้สึกไม่สบายกาย   แต่เช้านี้ลมดีพอสมควรหากเดินถูกที่ หรือถูกถนนในหมู่บ้านสิวลีที่ผมเดินตามปกติ   จึงได้โอกาสใช้ลมที่มากระทบผิวกายเป็นตัวยึดเหนี่ยวสติ    รู้ว่าช่วงไหนลมแรง ช่วงไหนไม่มีลม   ฝึกปล่อยวางทั้งช่วงที่มีลมช่วยให้รู้สึกสบาย และช่วงไม่มีลมรู้สึกร้อน   

เพราะเมื่อวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗ นักกายภาพบำบัดคือคุณ แห่งศูนย์พฤฒพลัง แห่ง มช. ใช้เครื่องตรวจท่าเดินของผมแล้วแนะนำว่า ผมลงน้ำหนักที่ส้นเท้ามากไป   ควรฝึกลงน้ำหนักเต็มฝ่าเท้า คือลงน้ำหนักที่ฝ่าเท้าด้านหน้าให้มากขึ้น   ผมจึงถือโอกาสเป็นอีกผัสสะหนึ่งสำหรับใช้เป็นตัวฝึกสติ            

ไม่ทราบว่าวิธีของผมถูกต้องหรือไม่ตามทฤษฎีที่สอนต่อๆ กันมาในเรื่องการฝึกสติ    แต่สำหรับผม ได้ทั้งการออกกำลังกาย และออกกำลังสติ                    

วิจารณ์ พานิช

๒๑ ก.พ. ๖๗