ใกล้ถึงวันครูเข้ามาทุกที....เหลือเวลาไม่กี่วันพวกเราชาวแม่พิมพ์ก็จะได้ร่วมกิจกรรมกัน...พบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน...เมือ่เช้านี้ได้เห็นภาพข่าวการเสียชีวิตของครูจูหลิง...ขณะที่ดูข่าว..ที่คุณสรยุทธได้พูดถึงประวัติความดี....บุคลิกลักษณะนิสัยของครูครูหลิง...และมีบทเพลงไว้อาลัยสำหรับคุณครู....มันทำให้ข้าพเจ้ารู้สึก..รู้สึกจุกแน่นในลำคอเหมือนจะร้องไห้....ทำไมรู้สึกเช่นนั้น อาจเป็นเพราะว่าติดตามข่าวของครูมาตลอด...ทั้งที่ไม่ใช่ญาติมิตร หรือคนรู้จักกัน...แต่เพราะที่ครูจูหลิงใจแกร่ง เข้มแข็ง และเชื่อมั่นในอุดมการณ์ ..ข้อนี้ขอชื่นชมอย่างยิ่ง..ข้าพเจ้าจึงรู้สึกเศร้าใจและไม่อยากให้เกิดกับใครๆอีกเลย....ข้าพเจ้าจึงอยากจะให้ทุกท่านได้ร่วมไว้อาลัยกับครูจูหลิง...

                  หนึ่งชีวิตดิ้นรนทำเพื่อชาติ

                แม้โอกาสดีมา...หาเลือกไม่

                เลือกที่ทำเพื่ออุดมการณ์....ด้วยเต็มใจ

                โดยมิได้คิดสบายแต่กายตน

                 ครูจูหลิงคิดทำเพื่อเด็กๆ

                แม้เป็นคนตัวเล็กก็ไม่หวั่น

                เฝ้าถนอม สอนศิษย์ทุกคืนวัน

               เป็นตำนานครูดี..ที่น่าชม

               ขออาลัยให้ครู..สู่สุคติ

               ไปในที่สมใจได้ดั่งหวัง

                เกิดชาติหน้าฉันใดให้จีรัง

                เป็นความหวังแม่พิมพ์ชาติอีกครั้งเทอญ.....