ครูอ้อยเคยเขียนแต่เรื่องการเรียนการสอน การจัดทำผลงาน การสอนภาษาอังกฤษ แต่พอครูอ้อยมีโอกาสได้เดินทางไปต่างจังหวัด ครูอ้อยได้สัมผัสกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมแล้วพบว่า แผ่นดินไทยนี้มีคุณค่ายิ่งนัก
พื้นแผ่นดินไทยนี้มีคุณค่าที่สุด
ขอยืนยันคำพูดเดิมจนกว่าชีวิตจะหาไม่
หากรู้จักใช้ ประหยัด ขยันหมั่นเพียร ไม่มีวันอดตาย
ครูอ้อยเห็นต้นกระเทียมแล้ว และเห็นหัวกระเทียมด้วย
คงจะขำกันแน่ว่า...ป่านนี้แล้วครูอ้อยเพิ่งจะเคยเห็นหรอกหรือ กระเทียมที่เป็นต้นนี่
ครูอ้อยก็ขอตอบว่า เคยเห็นต้นกระเทียมที่เขานำมาดอง แต่ไม่เคยเห็นต้นสดๆที่ขึ้นบนพื้นดินเลย คุณน้าของพ่อบ้าน เดาใจครูอ้อยถูกเผ็งว่า...ต้องไม่เคยเห็นหัวกระเทียมในพื้นดินแน่ เลยเอามีดแงะๆให้ครูอ้อยดู ครูอ้อยก็กลัวเสียเชิง เลยแกล้ง ถ่ายรูปมาให้ดู ที่แท้จริง...ครูอ้อยก็ยังไม่เคยเห็นจริงๆค่ะ
บัวในน้ำ ครูอ้อยเห็นบ่อยมาก
ครูอ้อยได้ยิน พ่อบ้านคุยกับคุณน้าว่า....... ไหลบัว นี่ราคาแพงนะ น่าจะมีการเก็บขึ้นมาขาย คงจะมากมายเลย
แต่คุณน้าก็ไม่กล้าลงไปเก็บหรอก เพราะบึงแห่งนี้เป็นบึงเก่าแก่ น้ำลึกมาก
ครูอ้อยคิดในใจ ไว้คราวหน้า มาอีก จะเรียนเชิญให้พ่อบ้านลงไปเก็บไหลบัวให้ได้
แค่คิดก็ขำแล้วค่ะ
ขึ้นต้นด้วยชื่อเรื่อง ทำให้รู้สึกดีครับ หลังจากดูข่าวความขัดแย้งต่างๆ
เขียนบันทึกถ่ายทอดเรื่องราวในทำนองนี้ได้ดีเพียงนี้ มาเป็นชาวต่างจังหวัดเถอะครับ
เขียนบันทึกแบบนี้ ต้องให้รางวัลพิเศษ สักครู่ใหญ่จะส่งไปให้ เพื่อเพิ่ม rating นะครับ
สวัสดีค่ะคุณบอน
ขอบคุณค่ะ
คิดถึง คุณบอนมาก....นายบอน@kalasin