การควบคุมใจ...

เมตตา
สิ่งสำคัญคือการรักษาใจ...ให้ปกติ...แข็งแรง...ไม่ว่าอะไรกระทบก็สามารถนิ่งได้

ในชีวิตคนเรามีทุกข์มีสุขมีขึ้นมีลงปะปน...ทุกวันของการทำงานอารมณ์ของเรามิใช่คงที่นัก...บางวันดี...บางวันมีตะกอนขุ่น...และทุกคนมีระดับการควบคุมตนได้แตกต่างกันที่ว่าอ่อนนอกแข็งใน....อ่อนในแข็งนอก..ขี้โมโห.....รุ่มร้อน...โวยวาย....คือคำสะท้อนของการควบคุมตนเองก็ว่าได้...สิ่งที่ทำคือเพียรรักษาระดับมิตรภาพของคนรอบข้างให้ยั่งยืน...วันใดใจเราแข็งแรงเราก็เป็นที่ปรึกษาวันใดที่ใจเขาแข็งแรงเขาก็เป็นที่ปรึกษาหรือรับฟังเรา...เป็นจริง....ที่ว่าเราเลือกแสดงอาการอะไรกับใครบางคนแตกต่างกัน....คนเราเรียนรู้ที่จะอยู่ในสังคมแบบ...สร้างสุขรอบข้างมากกว่าที่จะสร้างทุกข์ใส่ตัว...เป้าหมายในชีวิตเป็นเข็มทิศการดำรงตน....สิ่งสำคัญคือการรักษาใจ...ให้ปกติ...แข็งแรง...ไม่ว่าอะไรกระทบก็สามารถนิ่งได้...ควบคุมใจให้นิ่งได้...สุขจะตามมา...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เก็บได้จากการทำงาน

คำสำคัญ (Tags)#การทำงาน#พลังใจ

หมายเลขบันทึก: 69508, เขียน: 26 Dec 2006 @ 16:01 (), แก้ไข: 29 May 2012 @ 01:30 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 11, อ่าน: คลิก


ความเห็น (11)

เขียนเมื่อ 
  สวัสดีครับ ..
   ถูกต้องแล้ว .. ควบคุมใจให้นิ่งได้...สุขจะตามมา .. ท่านว่ารับอะไรเข้ามาทั้งทางหู ทางตา ก็ฝึกที่จะไม่รีบปรุง .. เห็นก็สักแต่ว่าเห็น  ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยินไปก่อน .. อย่ารีบกางใบเรือแห่ง อัตตา  ของเราออกรับ เร็วนัก .. ประเภท ฉันไม่ยอม  ฉันไม่เอา  ฉันไม่ชอบ ฯลฯ  คิดเร็วก็พลาดเร็ว ทุกข์เร็วเสมอล่ะครับ.
เขียนเมื่อ 

เห็นดี เห็นด้วย และฝึกหัดอยู่เสมอค่ะ ....แต่...ยาก...ถึงยากมาก...ขอบอก

ขอบคุณคุณเมตตาที่เอามาเตือนกันค่ะ และขอบคุณคุณ Handy ที่มาขยายความย้ำยืนยัน ใจนี้จึงมีที่พึ่งค่ะ แม้จะควบคุมให้นิ่งได้ยาก

อย่างพี่โอ๋นี่นะ ยากมาก :) ดิฉันก็หมดกำลังใจกันพอดีซิค่ะ ฮา ฮา

เขียนเมื่อ 

ท่านHandyดิฉันบันทึกนึ้ไว้ ก่อนกลับบ้านเมื่อวาน...มีแรงดลใจอะไรบางอย่าง ยังนึกว่าตัวเองบ่นๆ...ติดใจตรงอย่ารีบกางใบเรือแห่ง อัตตา  ของเราออกรับ เร็วนัก .. ประเภท ฉันไม่ยอม  ฉันไม่เอา  ฉันไม่ชอบ ฯลฯ  คิดเร็วก็พลาดเร็ว ทุกข์เร็ว ถ้าอย่างนั้นเราต้องฟัง ดู แล้ว....แล้วอะไรอีกคะ....ที่จะไม่ทุกข์..

เขียนเมื่อ 
คุณโอ๋คะ.....คุณเมตตาเขียนไว้เตือนใจตน....หลังจากการฟังเรื่องของ คน คนหนึ่ง...ด้วยความห่วงใย...ไม่ใช่เรื่องเราเต็มๆ....แค่เรารักเขาเรายังทุกข์ ขนาดนี้...แล้วเขาเล่าจะทุกข์ขนาดไหน...ป่านนี้ใจมิขาดรอนๆ...ไปแล้วหรือ
เขียนเมื่อ 

(^______^)

กะปุ๋มก็ฝึกและเรียนรู้เสมอคะ...

เขียนเมื่อ 
  •  สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่เมตตา
  • อ้อมักจะใช้คำนี้เสมอค่ะ ...สงบ..สยบความเคลื่อนไหว...
ปารมี
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 

เป้าหมายในชีวิตเป็นเข็มทิศการดำรงตน  ชอบจัง ก็เพราะเป้าหมายนั่นเอง ที่ทำให้เราล้มและต้องลุกเดินต่อ

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆ ค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะ
  • เยือกเย็น อบอุ่น  พอเหมาะ พอดีค่ะ สวัสดีปีใหม่ค่ะ
เขียนเมื่อ 
สวัสดีปีใหม่ทุกท่านค่ะ..
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณจิ๊บ

  • ครูอ้อยปล่อยวางได้หลายเรื่องแล้วค่ะ...แต่ก็ยังรู้สึกว่า..ในส่วนลึกๆของจิตใจของครูอ้อยยังปล่อยวางไม่ได้  ครูอ้อยจึงต้องทำใจ  ให้เยือกเย็น  บางคราวครูอ้อยนับ  .....ครูอ้อยควบคุมใจได้ใช่ไหมคะ

ขอบคุณค่ะ