GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เบื้องหลังประโยค มองเห็นความงาม

เมื่อวานดูการถ่ายทอดสดพระราชพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทยลาวที่จังหวัดมุกดาหาร

ดูผ่านจอทีวี เห็นลมแรง ฟ้าโปร่ง และบรรยากาศสดชื่นทุกคนหน้าตาเบิกบานค่ะ

มาประทับใจก็ประโยคของพณฯท่านนายกรัฐมนตรี ปปช. ลาว ตอนหนึ่งของการรายงานก่อนพิธีเปิดค่ะ ท่านกล่าวขอแสดงความเสียใจกับผู้ที่เสียชีวิตจากการสร้างสะพาน และขอแสดงความเสียใจกับการสูญเสียไปยังครอบครัวผู้ที่เสียชีวิตด้วย

ถ้าจำไม่ผิดการสร้างสะพานนี้เคยเกิดอุบัติเหตุเครนหล่นใส่วิศวกรและคนงานเสียชีวิตไป หลายคน

ไม่ทราบว่าการกล่าวเช่นนี้เป็นอย่างไรในเชิงการเมืองการปกครองหรือการศาสนาอะไรนะคะ เพราะไม่มีความรู้ลึกซึ้งที่จะไปวิพากษ์วิจารณ์ แต่จุดที่ประทับใจคือมองเป็นความงามว่า ผู้ที่กล่าวไม่ลืมผู้ที่อยู่เบื้องหลังแม้ว่าจะวายชนม์ไปแล้วค่ะ

เห็นเป็นความงามของความกตัญญูค่ะ ไม่ทราบว่าท่านอื่นจะคิดอย่างไงบ้างนะคะ

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ความกตัญญู
หมายเลขบันทึก: 68527
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

มาเยี่ยม...

สิ่งแรกที่อ่านได้วาบความคิดจากน้ำเสียงภรรยาของโนราห์เคลื้อม  อินทร์พรหมที่พูดช่วงหนึ่งว่า...แหวนงามที่หัว...ผัวดีที่เมีย...คือเบื้องหลังความสำเร็จนี้สำคัญมากครับ...เพราะผู้อยู่ข้างหลัง...ทำให้เราอยู่ข้างหน้าได้...เป็นแนวคิดกตัญญูกตเวที จริง ๆ

ขอบคุณครับ...

เคยไปที่มุกดาหาร ในช่วงที่เกิดเหตุที่สะพาน เครนหล่น
มีภาพแบบแปลน ผังของสะพาน ฉายภาพให้เห็นช่วงก่อนเครนจะหัก และตอนที่เครนหัก
ถ่ายเอกสารแจกจ่ายให้ชาวมุกดาหารหลายท่าน

เหตุการณ์นี้ อยู่ในความทรงจำของลาวมุกดาหารหลายท่าน

อ่านบันทึกนี้แล้ว นึกว่าอาจารย์ไปเที่ยวมุกดาหารเสียอีก
เกือบจะเสียดายที่พลาดโอกาสได้พบตัวจริงเสียแล้วสิครับ

สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ umi

แหวนงามที่หัว..ผัวดีที่เมีย ..เข้าใจเปรียบเทียบเห็นภาพชัด ถึงความเชื่อมโยงของสิ่งที่เป็นไปของทุกองค์ประกอบนะคะ

ขอบคุณค่ะ

 สวัสดีค่ะ คุณบอน

ไปเที่ยวมุกดาหารทางทีวีค่ะ ดูจากทีวีแล้วน่าเที่ยว ฟ้าใส ลมแรง น้ำโขงเยอะดีนะคะ ไม่เคยไปเห็นของจริงไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร

เคยไป มหาวิทยาลัยมหาสารคามค่ะ รถผ่านบนเส้นทางเห็นโรงเรียน วิทยาลัยต่างๆ มากมายที่มหาสารคาม แวะซื้อข้าวหลามที่เผาข้างทางอร่อยมากค่ะ

เห็นด้วยค่ะว่า การช่วยกันเตือนให้ระลึกว่า ทุกความสำเร็จมีผู้คนมากมายอยู่เบื้องหลังที่ไม่ได้รับการระลึกถึง หากพวกเราบอกเล่ากันบ่อยๆ จะเป็นการเสริมสร้างสำนึกกตัญญูรู้คุณ ที่นับวันจะมีน้อยลงๆให้กลับมาเป็นสามัญสำนึกเช่นเดิมค่ะ

เคยไปชมสะพานที่ว่า ในช่วงก่อสร้าง

เคยได้ข่าวอุบัติเหตุ

คิดถึงคนไป คนอยู่

แต่คนที่ขับรถสัญจรไปมา จะรู้ไหมว่ามีใครทอดร่างเพื่อคุณ