GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เรื่องที่สำคัญกว่า และควรทำในชีวิต

เรื่องที่สำคัญกว่า และควรทำในชีวิต

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา  มีโอกาสขับรถพาครอบครัว และเพื่อนบ้านอีก 1 ท่าน ไปสุโขทัย จุดมุ่งหมายคือไปเยี่ยมป้าคนนึงที่เคยเป็นเพื่อนบ้านในกรุงเทพและย้ายไปอยู่สุโขทัยเกือบ 2 ปีแล้ว    ก่อนหน้านี้ทางบ้านชวนไปหาแกหลายครั้ง แต่ด้วยงานที่บ้าระห่ำกระหน่ำเข้าใส่ และมีคนขับรถคนเดียว  ก็ผลัดวันประกันพรุ่งมาโดยตลอด ตั้งแต่สิงหาคม

จนเมื่อสัปดาห์ก่อน ทราบมาว่าแกป่วยเป็นโรคร้าย (โดยที่ตัวแกไม่รู้ตัว ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน) เท่านั้นแหละ cancel งานที่มีค่าตอบแทนมาก และเดิมเคยคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญในชีวิตเราทันที ได้วันว่างมา 1 วัน  แล้วบอกทางบ้านให้เตรียมตัว เราจะไปสุโขทัยกัน ไปเช้ากลับเย็น ออกเดินทาง ตี 5 ครึ่งวันเสาร์ 

ระยะทางจากกรุงเทพ - สุโขทัย  ไป-กลับรวมแล้วเกือบ 1000 กิโลเมตร แต่ด้วยความตั้งใจและความปรารถนาที่จะสร้างความสุขให้แก  แม้จะเป็นเพียงระยะเวลาไม่นาน ที่ได้พบกัน แต่ก็เชื่อว่า มันจะเป็นส่วนนึง ที่จะอยู่ในความทรงจำของทั้งสองฝ่าย

ไปถึงสุโขทัย (หลังจากที่หลงทาง แต่ไม่หลงติดยา) เอาเกือบบ่ายโมง ทันทีที่เห็นรอยยิ้มของแก  ความเหนื่อยล้าจากการขับรถก็หายไปทันที ความรู้สึกดีเข้ามาแทนที่   หลังจากทานข้าว นั่ง ๆ นอนๆ  ภาพที่มองเห็นคือแก กุลีกุจอ ทำโน่นทำนี่ เรียกให้เรากินโน่น กินนี่ตลอดเวลา ทั้ง ๆ ที่เราก็รู้ว่าแกเหนื่อย จนแทบไม่มีแรงเดิน แต่แกมีรอยยิ้มตลอดเวลา

จนกระทั่ง 4 โมงเย็น ถึงเวลาที่ต้องกลับ แกก็บอกว่าแล้วมากันอีกนะ  เราทุกคนรับคำอย่างแข็งขัน พร้อมทั้งรับปากว่าคราวหน้าจะมาค้างคืนด้วย 

วันนั้นขับรถออกจากสุโขทัย 4 โมงครึ่ง ถึงกรุงเทพ 5 ทุ่ม โดยไม่รู้สึกเหนื่อย ด้วยความรู้สึก "เต็ม" อย่างอธิบายไม่ได้ รู้แค่ว่า เราได้ทำในสิ่งที่ควรทำในชีวิต อย่างดีที่สุดเรื่องนึง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 68129
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

ขอบคุณพี่ visitsri

ผมได้รับสิ่งของที่ฝากมากับเพื่อนๆที่น่ารักของพี่แล้วครับ เรานัดกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ในตัวอำเภอปาย และกำลังหาที่พัก

เท่าที่สังเกตเห็นทุกคน หน้าตายิ้มแย้มมีความสุขครับ

ได้พูดคุยและแนะนำที่พัก ที่เที่ยวไปตามประสาเจ้าของบ้าน และเพื่อนๆของพี่จะได้สัมผัสอากาศหนาวสมใจ เพราะวันนี้หนาวมากๆ เข้าใจว่าเดินทางออกไปแล้ว ไปชมหมอกที่ห้วยน้ำดัง และเลยไป พืชสวนโลกต่อ

มีการมอบของในรานอาหาร พร้อมถ่ายรูปเป็นที่ระลึก และยืนยันว่าเสื้อผ้ามาถึงมือผมแล้วด้วย (เขินจัง)

ผมขอทำหน้าที่ประสานบุญครั้งนี้ เต็มที่ครับ

.......................

สำหรับบันทึกนี้เป็นบันทึกที่เปี่ยมไปด้วยความรัก ที่มีต่อเพื่อนร่วมโลกด้วยกัน เป็นความชอบที่พี่ได้ทำลงไป

ขอให้กำลังใจด้วยคนนะครับ

......................

แก้ไขคำผิด...
มันจะเป็นสันนึง

ขอบคุณสำหรับเวลาที่ใช้ในการอ่านบันทึกนี้ พร้อมช่วยดูคำผิด ขอบคุณสำหรับการประสานงานเรื่องเสื้อหนาวที่ฝากไปให้ และสำหรับกำลังใจค่ะ  (เพราะเข้าใจว่า คุณเอก มีภาระรับผิดชอบค่อนข้างเยอะ)

หลังปีใหม่จะหาเวลาขึ้นไปด้วยตัวเองค่ะ

เป็นกำลังใจให้คุณเอกเช่นกันนะคะ บางครั้งกำลังใจก็สำคัญกว่ากำลังกาย เนอะ...

 

 

 

 

 

 

  • แม้จะเป็นเพียงระยะเวลาไม่นาน ที่ได้พบกัน แต่ก็เชื่อว่า มันจะเป็นส่วนนึง ที่จะอยู่ในความทรงจำของทั้งสองฝ่าย (สนับสนุนถ้อยคำนี้ครับ)
  • การที่เราได้เดินทางไปพบพานใคร ๆ โดยเฉพาะคนที่เรารู้สึกดีด้วย ช่วยให้เรารู้สึกได้ว่า "โลกไม่เงียบเหงา เพราะมีคนให้เราได้คิดถึง" (ใช่หรือไม่ครับ)

ยังมีชีวิตอีกมากมายที่รอเราอยู่...