”สวิสแซอร์แลนด์....รีสอร์ท”....ไม่ใช่ต่างประเทศซักหน่อย.. อยู่นี่ค่ะ. .เพชรบูรณ์นี่เอง..เป็นที่เก่า..ที่เคยไป...สวยงามมาก...โรแมนติก.เช้าๆมีหมอกให้ชื่นชมด้วย...

เดือนหน้า....ภาควิชาฯของฉันจะจัดสัมมนา....ไปโน่นแน่ะ...”สวิสแซอร์แลนด์....รีสอร์ท”....ไม่ใช่ต่างประเทศซักหน่อย.. อยู่นี่ค่ะ. .เพชรบูรณ์นี่เอง..เป็นที่เก่า..ที่เคยไป...สวยงามมาก...โรแมนติก.เช้าๆมีหมอกให้ชื่นชมด้วย...คราวนี้ฉันคงไม่ได้ไปเพราะติดภารกิจอื่น..

พูดถึงสัมมนา.ฉันมีเรื่องเล่า....จากน้องคนนึง...เมื่อครั้งไปสัมมนาครั้งก่อนๆโน้น.......

สามีภรรยาคู่หนึ่ง...เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ...สามีต้องไปสัมมนาหลายวัน....ปล่อยให้ภรรยาต้องโดดเดี่ยวอยู่บ้านคนเดียว....

ด้วยความที่พ่อเป็นห่วงลูกสาว...ก็แวะเวียนมาเยี่ยมบ่อยๆ...กลัวลูกจะเหงา...

เมื่อวันที่ 3 มาถึง.....พ่อก็แวะไปเยี่ยมลูกที่บ้านลูกเหมือนเดิม...ให้เป็นที่สงสัยว่า.ทำไมวันนี้ไม่เห็นลูกออกมาทำงานบ้านอย่างเช่นทุกวัน....

ด้วยความเป็นห่วง....จึงขึ้นไปดูบนบ้าน...ก็ไม่เห็น...ผู้เป็นพ่อจึงเปิดประตูหาลูก...แล้วก็เหลือบไปเห็นประตูห้องนอนแง้มอยู่.....ฉุกคิดว่า

“มันคงอยู่ในห้องนี้...แน่นอน”   พ่อเดินไปที่ห้องนอนและเมื่อเปิดประตูออก...ก็ให้ตกใจ...ด้วยพบผู้ชายคนหนึ่งกำลังมีความสุขอยู่กับลูกสาวตน...

ผู้เป็นพ่อหันไปคว้าไม้แล้วปรี่เข้าไปหมายจะตี.....อ้าว...นั่นมันลูกเขยเรานี่นา..

”อ้าว..ไหนเองว่าไปสัมมนาหลายวันไง.” 

“แฮ่ๆ....กลับมาแล้วจ้ะพ่อ”   ผู้เป็นพ่อจึงวางไม้ลงแล้วเดินลงบันไดพร้อมกับบ่น....

”กลับมาจากสัมมนา...จะแวะบอกกูหน่อยก็ไม่ได้......เสียแรงกูเดินมาตั้งไกล”

ผู้เป็นพ่อหันหลังเดินกลับ...เดินกลับมาสักพัก....ก็เห็นสุนัขสองตัวกำลังจู่จี๋กัน....ด้วยอารมณ์โกรธที่ยังค้างอยู่...ยังไม่หาย...จึงหันไปทางสุนัขสองตัวนั้นแล้วพูดว่า

“มึงก็เพิ่งกลับจากสัมมนากับเขาเหมือนกันหรอ....”

“..แล้วมึงก็ไม่บอกกูเหมือนกัน...”