ช่วงเช้าวันเสาร์  ที่ 16 ธันวาคม  2549  umi  ออกจากที่พักเข้าไปในป่าฝนหนาแน่นมากจนต้องเปิดไฟหน้ารถ...ช่วงเกาะยอถึงเขต อ. สะทิงพระ  พอเข้าเขต อ. ระโนด  ฟ้าแจ้งจางปางเลยครับ ฮา ๆ เอิก ๆ 

ไปถึงบ้านริมทะเลที่ อ. หัวไทร  จ. นครศรี ฯฟังเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังมาถึงที่ศาลากลางบ้านที่ห่างจากทะเลประมาณ  30  เมตร  วันนี้ลมขึ้นครับ  ลมขึ้นเป็นภาษาท้องถิ่นทางใต้...

ดูยอดมะพร้าวเอนลู่ไปตามลม  umi  เดินไปชะโงกดูริมกำแพงคอนกรีด  โอ้โห...ทะเลคลั่งเลยครับ...เรือลำเล็กงดออกฝั่ง... umi ต้องหลบที่กำบัง...เด็ก ๆเข้าอยู่ในบ้านเพราะเป็นลมที่ทำให้ไม่สบายได้...

และวันที่ 17 ธันวาคม  2549  เวลาเที่ยง  umi  และมวลญาติต้องรีบไปที่สะพานปลาหน้าศาล  ตรง 3  แยกทางหนึ่งไประโนดทางหนึ่งไปนครศรี ฯ และทางหนึ่งไป ปากผนัง  พอจอดรถแล้วเดินไปหน่อยเดียว...

คลื่นทะเลวัดตูม ๆ เข้ามาละอองน้ำถึงรถเลยครับ...รุนแรงมาก...ขณะนี้ชาวบ้านริมทะเลเดือดร้อนเพราะคลื่นมาถึงเสาบ้านเลย...ภายในบ้าน  umi เข้าไปนั่งที่บ้านญาติเหมือนแผ่นดินไหวเลยครับ...คือคลื่นมาชนกำแพงกั้นพึ่งสร้างและกระโดดข้ามมาตกหลังคาบ้านเลยเช่นบ้านนายสายัญ  มากจันทร์ 

ซึ่งปลูกบ้านไกลทะเลมากแต่ตอนนี้ทะเลมาถึงเสาบ้านแล้ว...จึงขอแจ้งข่าวนี้ไปยังผู้เกี่ยวข้องได้ช่วยกันหาทางแก้ไขนะครับ...

umi  อยู่ดูสังเกตการณ์ประมาณ  30 นาที  ต้องรีบนำรถออกจากฟองละอองน้ำเค็มที่ฟุ้งขึ้นกระจายบนฟ้าสูงประมาณ ตึก 4 ชั้นครับ...ผม...