อะไรจะเกินคาดขนาดนี้

          ผลจากการจัดโครงการ รักษ์สุขภาพ ห่างไกลโรค (12-15 ธค 2549)ให้กับข้าราชการในเขตอำเภอเขาชัยสน ที่เขาชัน  เป็นที่พีงพอใจ สุขใจ กันมากทั้งผู้จัดและผู้เข้าร่วมโครงการ  โดยทีมผู้จัดคาดหวังให้ผู้เข้าร่วมโครงการเข้ามาร่วมโครงการเพื่อที่จะ ได้เรียนรู้เรี่องพฤติกรรมด้านสุขภาพ มีความตระหนัก ต่อสุขภาพของตนเองให้มากขึ้น (ทั้งๆที่เขาก็รู้ๆ อยู๋)  แต่เรากลับได้พันธมิตรเครือข่ายสุขภาพเพิ่มขึ้น ได้มีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ในการประสานงานระหว่างหน่วยงาน ได้เรียนรู้กระบวนการการทำงานมากขึ้น ได้เห็นความตั้งใจจริงของทีมงานทุกๆคน (น้องจอก(สาวเสียงใส หัวใจแกร่ง) ตุ๊ (เจ้าแม่ตรวจสุขภาพ)พี่ศรี น้องหนูและน้องแป้ว) ในวันที่ 2 ของโครงการเราไม่มีทีมผู้จัด ผู้ร่วมโครงการ  เรามีแต่คำว่า  เราจะทำอย่างไร เราจะเอาแบบไหน
         ส่วนผู้เข้าร่วมโครงการเอง คาดหวังแค่ว่า คงได้พักผ่อนบ้าง  บางท่านก็บอกว่ามาเพราะเกรงใจบ้าง บางท่านก็บอกว่าเค้าให้มาก็มา  บางท่านก็เฉยๆ แต่คิดว่าคงมาเจอกับการประชุมที่มีวิชาการ มีการบรรยาย มีแผ่นใส  หรือ power point ตามการประชุมที่เคยเห็นๆ แต่ปรากฏว่า เค้าได้มากกว่าที่คิด
       1. ได้มิตรภาพที่ดีได้เรียนรู้คนมากขึ้น เนื่องจากเรามาจากต่างหน่วยงาน บางครั้งเราก็้เคยเห็นกันอยู่ แต่เราไม่เคยได้คุยกัน แถมเราไม่ชอบหน้ากันอีกต่างหาก แต่เมือ่เราได้มารู้จักกันเรากลับชื่นชอบมากกว่าที่เราคิด
       2. ได้เรียนรู้การประชุมแบบใหม่ๆ พี่เสือ(ตำรวจคนหล่อ) บอกว่าชีวิตข้าราชการไม่เคยได้ประชุมอะไรที่ได้แสดงความคิดเห็นขนาดนี้เพราะเดิมเค้าเห็นแต่การประชุมที่ต้องใช้วิชาการ การเตรียมข้อมูลทางวิชาการ ไม่คิดว่าประชุมแบบมีส่วนร่วมอย่างนี้จะมีผลดีขนาดนี้ (เนื่องจากเราใช้กระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในการประชุม )ทำให้เค้ามีโอกาสแสดงความคิดเห็นได้มาก และนำเอาความรู้ที่มีอยู่ในแต่ละคนออกมา  บางท่านขอกว่าจัดอย่างนี้บ่อยๆหน่อยนะ ครั้งหลังรับรอง จะไม่เลี่ยงแน่นอน และจะไปโม้ให้กับคนที่ไม่มาให้เสียใจเล่น เนื่องจากก่อนทำโครงการทีมงานเราได้ไปเชิญ และ ประชาสัมพันธิ์แต่ได้รับคำปฏิเสธมากว่าเค้ารู้แล้ว ว่าพฤติกรรมอะไรบ้างที่เป็นความเสี่ยงแต่เค้าไม่ทำเองต่างหาก หรือบางท่านก็อ้างว่างานยุ่งมาก
       3. ได้กลับมามองตัวเองมากขึ้นว่าเรามีพฤติกรรมสุขภาพอย่างไรอยู่  เห็นทีที่จะต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมใหม่เสียที ทั้งๆที่มีความรู้อยู่แล้ว เช่นน้าแดง เป็นครูที่จบพละศึกษา บอกว่าเห็นทีต้องออกกำลังกายมากขึ้น พี่ตู่พยาบาลคนน่ารักของเราบอกว่าแล้วทำไมเราต้องกินข้าวเข้าไปมากๆ ที้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าอ้วน
       4. ได้ความรู้ใหม่ๆ จากการเติมเต็มซึ่งกันและกัน เช่น นักวิชาการเกษตร ของ อบต. โคกม่วงได้บอกให้เราทราบว่าเลือกซื้อหมูที่ไม่มีสารเร่งเนื้อแดงเราต้องเลือหมูที่มีสามชั้นจริงๆ ไม่ใช่หมูที่มีแต่เนื้อแดง หรือ มีเนื้อแดงแทรกอยู่ในชั้นไขมัน หากเมื่อไหร่ที่เห็นเนื้อแดงแทรในชั้นไขมันให้รู้ทันทีว่าเราซื้อหมูที่มีสารเร่งเนื้อแดงเสียแล้ว
       5. ได้เรียนรู้ชีวิตทีอยู่แบบธรรมชาติแบบไทยๆ บางท่านถึงกับพูดว่าเห็นทีเราต้องไปใช้ชีวิตกับธรรมชาติให้มากกว่านี้แล้วเนื่องจากเราใช้สถานที่ที่เขาชัน อำเภอปากพะยูน ซึ่งจะอยู่แบบธรรมชาติมาก เนื่องจากอยู่ติดทะเล ที่เป็นธรรมชาติ อาหารทีกินจะเป็นอาหารสดๆ แบบวิธีชาวบ้าน ทีพบตามธรรมชาติบ้านเรา   ดนตรีก็เป็นดนตรีพื้นบ้าน บางท่านถึงกับพูดว่า บ้านเรามีอย่างนี้ด้วยหรือ
       6. ได้เรียนรู้จากการปฏิบัติจริงเช่นการฝึกโยคะ นำโดยน้องหนู เภสัชกรคนเก่งของเรา  การคำนวนอาหาร ในแต่ละมื้อโดย พี่ศรีโภชนากรของโรงพยาบาลเขาชัยสน
       7. ที่สำคัญได้ความสุขมากกว่าที่คิด

สุดท้ายขอขอบคุณคุณพี่ชายขอบที่ให้ โอกาส เข้าประชุม   KM Forum   3  ที่ให้เข้าใจขบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้มากขึ้น