เส้นทางสู่….ยุวกวี
คิดอะไรให้คิดอย่างผู้สร้างสรรค์
พูดอะไรให้ยึดมั่นเพื่อสรรค์สร้าง
ทำอะไรทำอย่างผู้รู้แนวทาง
เป็นแบบอย่างให้ผู้อื่นได้ชื่นชม
(มิ่งขวัญ กิตติวรรณกร)
พอได้อ่านบทกวีข้างบนนั้น ทำให้ข้าพเจ้าได้ข้อคิดมากมาย และสะกิดใจข้าพเจ้าให้นึกถึงการนำนักเรียนเดินทางไปสู่เส้นทางนักกวี เช้าวันพฤหัสบดีที่ 17 สิงหาคม 2549 เป็นเช้าที่วุ่นวายอีกวันหนึ่ง แต่หน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบยังรออยู่ข้างหน้า (ตายในหน้าที่) เพื่อที่จะนำนักเรียนไปเรียนรู้การเป็นยุวกวี ที่ข้าพเจ้าบอกว่าได้เรียนรู้การเป็นยุวกวี เพราะการเดินทางมาครั้งนี้ ไม่ได้ตั้งเป้าหมายว่าจะได้รับรางวัลใดๆ แต่เรามาเพื่อเรียนรู้ เรียนเพื่อรู้และพัฒนา ก่อนที่เราจะจากกันไปในเรื่องนี้ เพื่อที่จะมีเรื่องใหม่ให้เล่าขาน ขอฝากอักษรกลอนผวนให้คิดกันเล่นๆ ค่ะ
ใดจวง ครองไหม ครุกทอง
กลุกปลอน ใปล้หอบ คลองหมาย
กลนกะหม่อม เคาหงน ซองเศร้า
นือคี้ มองขนต์ กีว
