ศรัทธาในความรักที่เรามีต่อกัน และแบ่งปันให้กันค่ะ
- สวัสดีค่ะ
- ใกล้จะดึกแล้วค่ะ ดิฉันเพิ่งเสร็จจากภาระกิจการงานค่ะ
- ช่วงนี้ที่กรุงเทพฯ และภาคอื่นๆ อากาศเย็นลง และมีฝนตกชุ่มฉ่ำ ยกเว้นภูเก็ตที่ร้อนระอุทั้งวัน ทั้งคืนค่ะ
- ดิฉันมีลำนำเล็กๆ ที่เกิดจากแรงบันดาลใจ เมื่อดิฉันได้มีโอกาสรับรู้ เรื่องราว ของเพื่อนรักคนหนึ่ง ดิฉันคิดว่า ในยามที่ใครสักคนมีปัญหา มีความทุกข์ใจ หากเค้ามีเพื่อนที่เข้าใจ พร้อมจะรับฟัง พร้อมจะให้โอกาส พร้อมจะให้กำลังใจต่อกันนั้น ปัญหาหรือความทุกข์ที่แบกมานั้น อาจจะเบาลง และจางหายไปได้ค่ะ
- ศรัทธาในความรักที่เรามีต่อกัน และแบ่งปันให้กันค่ะ
แด่ กัลยาณมิตร
เมื่อยามที่เธออ่อนล้า ไร้สิ้นเรี่ยวแรง
<p> เมื่อยามที่เธอบาดเจ็บ เลือดไหลโทรมกาย</p><p>
เมื่อยามที่เธอมีแผลในใจ ยากไซร้จะเยียวยา</p><p>
เมื่อยามที่ชีวา สิ้นไร้ แทบดับดิ้น หนทางเดิน</p><p>
ในผืนป่าที่รกร้าง ในความอ้างว้าง สุดทางฝัน</p><p>
ในความมืดดำอำพันธ์ ในความฝันที่ลางเลือน</p><p>
ลืมตาตืนจากพวังค์เถิด เพื่อนรัก</p><p>
ฉันมีอ้อมแขนให้เธอเกาะเกี่ยว</p><p>
ฉันมีหัวใจไว้รับฟัง</p><p>
แบ่งเบาความทุกข์ แบ่งปันความฝัน มอบผองพลังใจให้แก่กัน</p><p>
เราอยู่ในโลกใบเดียวกัน เธอกับฉัน เพื่อนในความฝัน เพื่อนในความจริง</p><p> นอนหลับฝันดี ไม่มีความทุกข์นะคะ good night !!!</p><p> </p>
อ่านแล้วประทับใจค่ะ
กระทบใจกับ."ศรัทธาในความรักที่เรามีและแบ่งปันต่อกันค่ะ"..บางครั้งกับบางคนที่เราเคยศรัทธาและเคยแบ่งปันต่อกันแต่ตอนนี้มันเป็นอนิจจังไปแล้ว..หากยึดมั่นเกินไปก็ทำให้อาจนอนหลับฝันไม่ดี..ยิ่งคืนนี้(วันที่๑๖ของเดือน)ด้วยแล้ว..สงสัยว่าอาจมีหลายคนยังคงนึกทบทวนว่าจะศรัทธาและแบ่งปันต่อไปอีกสักงวดดีไหมหนอ...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ...
ใช่ครับ เพื่อน….เป็นเพื่อนเสมอครับ คุณอร
แวะมาทักทาย คุณ "Bright Lily"
นำบทเพลงเศร้า ๆ มาฝาก...
"ท่ามกลางผู้คน...มากล้นในคืนหลอกลวง
มีใจหนึ่งดวง...มันคิดไปเกินเลยกว่านั้น
อยากเปลี่ยนความรัก...ชั่วคืน
เปลี่ยนความสัมพันหลอกลวง
เปลี่ยนเป็นรักที่ยั่งยืนให้เธอตลอดไป"
ภาพดูเศร้าดีจัง แต่ตัวเองชอบมองภาพเศร้า ๆ มองแล้วเกิดจินตนาการที่หลากหลาย น้ำตาคลอเบ้า...คงไม่ได้หมายความถึง การเจ็บจากบาดแผลภายนอกเพียงอย่างเดียว ดูโดดเดี่ยวอ้างว้าง...นัยตา มักบ่งบอกถึงความนัย...ใจ เสมอ เสียงสะอื้น มักบ่งบอกถึงความเสียใจ การเก็บกดความชอกซ้ำ ไม่ได้หมายความว่าเป็นคนเข้มแข็ง...อาจเป็นเพียงเพราะไม่อยากเผยความอ่อนแอให้ใครได้รับรู้
เพื่อนสำคัญที่สุดทั้งในยามสุขและยามทุกข์ และเพื่อนก็อยู่เคียงข้างเสมอเมื่อเราทุกข์ "ชีวิต" โชคดีทุกครั้ง ที่มีเพื่อนดี
"ชีวิต" อาจดูเหงา ๆ ไปบ้าง เปลี่ยนแปลงวิถีนิดหน่อย
แต่ในขณะที่เราทุกข์ ก็ทำให้เราได้รู้จักตัวตนมากขึ้น เข้าใจคนอื่นมากขึ้น เติบโตมากขึ้น ได้สอนตัวเองด้วยบทเรียนจากตัวเองมากขึ้น รู้จักให้อภัยทั้งต่อตนเองและผู้อื่นมากขึ้น นี่คือสิ่งที่ได้รับหลังจากทุกข์นั้นผ่านไป
เหนื่อยนัก ทุกข์หนัก ก็หยุดพักเสียก่อน
หายเหนื่อย เมื่อยล้า ฝนซา ค่อยต่อสู้ชีวิตกันใหม่
ขอบคุณชีวิตนี้...ที่มีเพื่อนรัก...คนรัก...ที่แสนดี
seangja
ออต
ปวีณา ธิติวรนันท์
bluewind
นาย ขจิต ฝอยทอง
Mitochondria
"ชีวิต...ด่าง"
nidnoi