มรสุมและสิ่งเลวร้ายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต....เดี๋ยวมันก็ผ่านไป!!

อะไรจะเกิด...มันก็ต้องเกิดเราจะห้ามอย่างไร...มันก็ห้ามไม่อยู่..

ปีนี้แล้งจัด..มังคุด ลองกอง ที่ปลูกแซมในสวนยางพารา 108 ต้น 

ตอนแรกคิดว่าจะไม่รอดเสียแล้ว..

จู่ ๆ ..เมื่อเช้าน้องสาวคนเล็ก เดินเข้ามาบอกที่บ้านว่า..จะให้แฟนช่วยขนน้ำ... 

ดีใจมาก..ไม่อยากรบกวนน้อง 

เพราะที่สวนผลไม้ของน้องก็ขนน้ำกัน...ไม่ได้หยุดสักวันเดียว......

.

ชื่นใจจัง

.

.

(มรสุมและสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

เดี๋ยวมันก็ผ่านไป...ขอเพียง..ให้เราทำ ณ ปัจจุบันให้ดีที่สุด....ก็พอแล้ว

อะไรที่เกิดขึ้นกับเรา...ถือเสียว่า
มันต้องเกิด จะหนีหรือเลี่ยงไม่ให้เกิดนั้น...ไม่ได้หรอก...

เหตุการณ์ในชีวิต..เมื่อถึงเวลาของมัน
มันต้องพบ...มันต้องเจอ ....ด้วยเพราะ...เหตุและผลของมันเสมอ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เดินทางด้วย....ด้ามจอบและหยดเหงื่อ



ความเห็น (0)