คุณนิดหน่อยเป็นน้องสาวที่น่ารักครับ เป็นหนื่งในคุณลิขิตที่บันทึกเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในภาควิชาพยาธิวิทยา มหาวิทยาลัยสงขลาครินทร์ ที่มีเสน่ห์ในบทความ เนื้อหา และโดดเด่นในการใช้คำพูดแบบสบายๆ ปกติคุณนิดหน่อยไม่ค่อยพูดมากนัก เธอจะถนัดฟังซะมากกว่า จนบางครั้งเธอฟังได้ลึกมากๆ อาจพยักหน้าเห็นด้วยเป็นบางครั้งหรือโยกหัวไม่เห็นด้วยเป็นครั้งคราว
ผมไม่ค่อยเห็นภาพถ่ายของเธอมากนักครับ วันนี้มีโอกาสดี ก็เลยขอเก็บภาพของเธอ ผ่านทางน้องนิกร และขออนุญาตเธอนำมาฝากเพื่อนๆบนบล็อกครับ นี่แหละโมเดลลิ่งของภาควิชาฯคนหนึ่งครับ ที่ผมยินดีนำเสนอ

คุณนิดหน่อย ขณะนั่งทำงานครับ เธอเป็นนักเทคนิคการแพทย์ เธอก็ต้องทำงานดูด เป่า เขย่า วัด ครับ อยู่ในห้องปฎิบัติการทางการแพทย์ครับ

บรรยากาศสบายๆ กับคุณนิดหน่อย ทำให้รู้สึกผ่อนคลายครับ แม้งานคุณนิดหน่อยอาจจะเครียดสักนิด แต่คุณนิดหน่อยก็มักจะมีมุมมองสบายๆ ที่คนคุยด้วยรู้สึกสบายตามสไตล์เธอครับ

รอยยิ้มพิมพ์ใจครับ เธอยิ้มเสมอ กับเพื่อนๆ ยกเว้นเวลามายืมตัง

เห็นไหมว่า รอยยิ้มไม่เคยหายไปจากใบหน้าของเธอครับ

เอียงซ้ายนิด เอียงขวาหน่อย เธอสนุกสนานกับการโพสต์ท่าครับ บอกให้รู้ว่าเธอก็บ้ากล้องเหมือนกัน

นี่แหละครับ ภาพของเธอผ่านทางน้องนิกร จะเหมือนภาพในใจของเพื่อนๆมั้ยครับ
พี่ Nidnoiจะยิ้มเสมอๆเวลา มีอาหารที่ถูกปาก ถูกใจ ครับ
บันทึกนี้ต้องถูกใจ คุณขจิต...แน่ๆ ..น่ารักทุกภาพเลยค่ะ
ฉันเชยน่าดู....
สวัสดีค่ะ..คุณขจิต..คุณเมตตา..คุณจตุพร..และคุณไมโต
ดู…ดู…สิงห์ปืนไวทั้งหลาย ความเห็นตามกันมาเลย
คุณเอก…10.43 พร้อม คุณพริกขี้หนูอ่อน..
คุณจิ๊บ…10.44 น….
ฉันสวัสดีคุณขจิต…เผื่อไว้เลยค่ะ..เดี๋ยวเธอคงตามมา
อย่างนี้ น้องนิกรขายดี…คุณนิดหน่อยขายดี…หรือคุณไมโตขายดีคะ….มีความเห็นทุก วินาทีเลย…อิจฉา…อีกครั้ง…
คุณนิดหน่อยคะ…งานนี้รู้ไม่ทันพี่ไมโตซะแล้ว…แกไม่ยอมขายให้ใครหรอกค่ะ…เก็บไว้เป็นโมเดลลิ่งส่วนตัวค่ะ
โน่นไง…เห็นไหม..คุณขจิตมาแล้ว..เชื่อไหมล่ะ
ดิฉั๊น…เดาไม่ผิดหรอกค่ะ…คุณขจิต..ต้องมาแน่…ว่าแต่…คุณกฤษณาคะ...จินตนาการของดิฉั๊น…ถูกหรือเปล่าค่ะ…ฮา..
ก็คุณกฤษณา มัวแต่ดมยาอยู่ครับ ท่าทางหลอดเดียวจะไม่พอแล้ว เอาแบบสองหลอดเสียบจมูกดีกว่ามั้ยครับ จะได้ทันใจ