GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

พลังภูมิปัญญาไทย1

ชุมชน ซึ่งเป็นแหล่งที่มากด้วยภูมิปัญญาของสังคมไทย...

     วันศุกร์สุดสัปดาห์ ตรวจเช็คจากตารางการทำงานแล้ว โล่งอก เฮ้อ! วันนี้ว่างไม่มีประชุม จะได้มีเวลาสะสางงานที่คั่งค้างซะที ..พอเข้า office ได้ทำเป็นหน้าบาน แซวคนนั้นที่ แซวคนนี้ที...แบบว่าโล่งครับ รอฤกษ์งามยามดี  สมองปลอดโปร่งแล้วค่อยทำงาน ...

    พอได้เวลานั่งทำงานได้ไม่เท่าไหร่...กริ๊งๆๆๆ..เสียงโทรศัพท์ที่ดต๊ะดังขึ้น..ยกหูขึ้นฟังเสียงจากต้นสาย "พี่ว่างมั๊ย ผมเชิญประชุมหน่อยครับ มีเรื่องปรึกษาด่วน".เป็นการเชิญจากทีม HR ของบริษัทในเครืออีกบริษัทหนึ่งที่ผมร่วมประสานงานในการพัฒนาพนักงาน .โอ้พระเจ้า..เอาอีกแล้วหรือ..แล้วงานก็ได้ทำตามเคย..(นึกสมน้ำหน้าตัวเอง)...เล่นอยู่ตั้งนาน...งานไม่ยอมทำ....ถึงเวลาจะทำเลยไม่ได้ทำ..

    พอเข้าไปในห้องที่เขาประชุมกันอยู่ก่อนแล้ว....ประเด็นที่..ในที่ประชุมต้องการหารือกับผมก็ไม่ใช่เรื่องอะไรหรอกครับ  ก็คงเป็นเรื่องที่ผมเคยพาพนักงานไปเรียนรู้ กับชุมชนไม่ว่าจะเป็นที่ "มหาชีวาลัยอีสาน ของท่านครูบาสุทธินันท์" "ที่มูลนิธิข้าวขวัญ" "ที่ชุมชนแพรกหนามแดง" "คุณมาร์ติน  วิลเลอร์" บ้าง...คำถามที่ผมได้รับจากที่ประชุมเป้นคำถามแรก ก็คือ " จุดประสงค์ที่พาพนักงานไปอบรมกับชุมชนต่างๆเพื่ออะไร" ...ผมก็ตอบไปว่า " เพื่อเป็นการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ของพนักงาน....." ผมตอบมากกว่านี้อีกหลายประเด็นครับ..

     สรุปแล้วที่ประชุมยอมรับแนวคิดการพัฒนาพนักงานที่ต้องเปิดมุมมองให้กว้าง ไม่ยึดติด เรียนรู้ที่ไหนก็ได้ การที่ไปเรียนกับชุมชนทำให้พนักงานได้เห็นมุมมองอีกมิติหนึ่ง เพราะคนทำงานในภาคอุตสาหกรรม  หากมองแต่ภาคอุตสาหกรรม ก็จะเห็นอยู่มุมเดียว  แต่ลองไปมองภาคเกษตรกรรม ดูบ้างว่าเขาคิดอย่างไร เขาเรียนรู้อย่างไร แล้วนำมาปรับใช้ เพราะปัจจุบันนี้ภาคเหษตรกรรมของไทยเราไม่ได้หยุดนิ่งอยู่กับที่ มีการเรียนรู้พัฒนากันอย่างต่อเนื่อง หากมองแล้วก็ไม่ต่างไปจากภาคอุตสาหกรรมเลย  การเรียนรู้กับชุมชน ก่อให้เกิดสายใยแห่งความสัมพันธ์อย่างมากมาย..สายสัมพันธ์ที่ยั่งยืน...เราจึงเป็นทั้งผู้รับคือได้แนวคิดและมุมมองใหม่ๆกลับมา  แต่ในส่วนหนึ่งเราได้สร้างพลังและกำลังใจให้กับชุมชนอีกด้วย...

     สุดท้ายแล้ว.....ผมออกจากห้องประชุม มาแบบชนิดที่ว่าแทบไม่มีแรงจะเดิน...ไม่ใช่อะไรหรอกครับเนื่องจากผมต้องแบกงานออกจากห้องประชุม..เพราะว่าในที่ประชุมเห็นด้วยกับวิธีการที่ทำมา จึงมอบหมายให้ออกแบบ หลักสูตรการพัฒนาพนักงานโดยให้ไปเรียนรู้จากชุมชน อีก 4  รุ่นในปีหน้า...โธ่! งานเก่าก็ยังไม่ได้ทำ ต้องแบกงานใหม่ไปอีกแล้วหรือ ...นี่แหละครับเสน่ห์ของการเรียนรู้จาก ชุมชนซึ่งเป็นแหล่งที่มากด้วยภูมิปัญญาของสังคมไทย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): พัฒนาพนักงาน
หมายเลขบันทึก: 67549
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

  • แวะมาทักทายครับ
  • สบายดีไหมครับ
  • ชอบอ่านเรื่องของครูบาครับ

ขอบคุณอาจารย์ ขจิต  มากครับ

  • ผมสบายดีครับ
  • ผมก็ชอบอ่านเรื่องที่ครูบาบันทึกอ่านทุกเรื่องเลยครับ 
  • ภูมิปัญญาไทย ที่เรียนรู้มาโดยคนไทยเป็นเรื่องที่น่าสนใจแต่ส่วนใหญ่จะถูกมองข้ามครับ
  • แวะมาติดตามอ่านครับ
  • ขอบพระคุณมากเลยครับที่ช่วยให้แนวคิดในการเปิดโลกทัศน์ของคนทำงานให้เห็นในหลายๆ มุม จะขอนำแนวทางนี้ไปใช้ประโยชน์ต่อนะครับ

ขอบคุณครับ คุณสิงห์ป่าสัก

  • ด้วยความยินดีครับหากคิดว่าแนวทางนี้มีประโยชน์ ผมเองก็หาดูแนวทางใหม่จากใน blog ไปใช้เหมือนกันนะครับ นี่คือคุณค่าของ goto know จริงครับ
สวัสดีค่ะ หลังความคิดไปแล้ว...จึงทิ้งรอยค่ะ