ตั้งแต่ที่ผมได้มีโอกาสได้เข้ารับการศึกษาในหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู ในรายวิชา ED 5101 ความเป็นครู ตัวผมนั้นได้รับความรู้ที่มากมายจากการศึกษาในรายวิชานี้ ทั้งความรู้ที่เกี่ยวกับวิชาชีพครู มาตรฐานวิชาชีพ จรรยาบรรณวิชาชีพ บทบาทหน้าที่ของครู จิตวิญญาณความเป็นครู คุณธรรมจริยธรรม และรวมถึงการมีเจตคติที่ดีต่อวิชาชีพครู ซึ่งทำให้สามารถนั้นองค์ความรู้ที่ได้จากรายวิชานี้นั้นไปประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิตและประยุกต์ใช้ในการทำงานรวมถึงการจัดการเรียนการสอนภายในโรงเรียน

     ตัวของผมนั้นเชื่อว่าทุกๆชิ้นงานที่เกิดขึ้นในรายวิชานี้นั้นล้วนมีจุดมุ่งหมายหรือมีจุดประสงค์ที่ต้องการจะพัฒนาให้นักศึกษานั้นได้กลับไปย้อนคิดหรือนึกถึงตัวเองก่อนว่า ตัวเรานั้นเป็นใคร กำลังทำอะไร ต้องทำอะไร ทำเพื่อใคร แล้วเราจะได้อะไร ซึ่งตัวผมเองนั้นรู้สึกประทับใจในชิ้นงานที่วิชาความเป็นครูได้สร้างกระบวนการคิดนี้ขึ้นมานั้นก็คือชิ้นงานที่ชื่อว่า จดหมายมหาวิทยาลัยถึงคนไกลที่อยู่ทางบ้าน ซึ่งกิจกรรมนั้นได้ทำให้ตัวผมนั้นได้ย้อนคิดอะไรต่างๆมากมายจนทำให้ตัวผมนั้นเกิดคำๆหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกตัวนั้นก็คือคำว่า “ลืมไป” ซึ่งชิ้นงานนี้ทำให้ผมนึกถึง “คนที่บ้าน” คนที่คอยดูแลผมมาโดยตลอด ลืมที่จะดูแลพวกท่าน ตัวผมเองต้องขอขอบคุณชิ้นงานชิ้นนี้มากเลยครับ ที่ทำให้ผมได้รู้สึกตัว ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

     ท้ายที่สุดนี้ถึงแม้ว่าระยะเวลาในการเรียนในรายวิชา ความเป็นครู นั้นจะเป็นระยะเวลาเพียงสั้นๆแต่ก็มีความหมายทุกๆนาที เป็นรายวิชาที่ทำให้ตัวนักศึกษานั้นได้คิด ในทางบวก คิดดี ทำดี พูดดี เข้าใจในตัวเอง ผู้อื่น และเข้าใจสังคม ที่เรากำลังดำเนินชีวิตอยู่ในปัจจุบัน