รวยกระจุก จนกระจาย

ระบบที่ใช้อยู่ ไม่ทำให้สังคมยั่งยืน

รวยกระจุก จนกระจาย

แผนยุทธศาสตร์ชาติ ๒๐ ปี (พ.ศ. ๒๕๖๑ -๒๕๘๐) ระบุเป้าหมายว่า เพื่อให้ประเทศไทยบรรลุวิสัยทัศน์มีความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน   เป็นประเทศพัฒนาแล้ว ....    ซึ่งผมตีความว่าเพื่อประเทศไทยพัฒนาเป็นประเทศรายได้สูง สังคมดี

รัฐบาลปล่อยเงินกระตุ้นเศรษฐกิจ ระลอกแล้วระลอกเล่า    แต่ทำไมคนระดับรากหญ้าบ่นกันเหลือเกินว่าชีวิตของเขายากลำบากขึ้น เศรษฐกิจไม่ดี  

ผมไม่มีความรู้เรื่องระบบเศรษฐกิจ    แต่สงสัยว่าระบบที่เราใช้อยู่ในประเทศไทยเป็นระบบที่เอื้อคนรวย   รีดคนจน    จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้    รู้แต่ว่า ในการทำธุรกิจระบบเอื้อให้คนรวยแข่งกับคนจนอย่างไม่มีแต้มต่อ   คนรวยจึงเอาไปกินหมด อย่างกรณีธุรกิจขายปลีก   

จึงขอตั้งข้อสังเกตไว้   ว่าน่าจะมีการวิจัยระบบเศรษฐกิจไทย   ว่าเป็นระบบกระจายความมั่งคั่ง หรือกระจุก    สถาบันวิจัยที่น่าจะดำเนินการเรื่องนี้ คือสถาบันนโยบายสาธารณะและการพัฒนา    ซึ่งเป็นสถาบันภายใต้สภาพัฒน์ฯ     หลักฐานแจ้งชัดว่าระบบของเราเป็นระบบกระจุกความมั่งคั่งคือประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความไม่เท่าเทียมกันหรือมีช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนสูงที่สุดในโลก

ผมได้อ่านหนังสือ ที่วิจัยภาพใหญ่ของประเทศ และของโลก    ที่บอกว่า เมื่อไรความมั่งคั่งกระจุก(concentrationof wealth)    กลียุคจะตามมา    และไม่อยากให้สังคมไทยเดินสู่สภาพนั้น   

จึงควรมีการวิจัยลงลึกเพื่อทำความเข้าใจจุดอ่อนเชิงระบบของเศรษฐกิจไทย ว่าด้วยกลไกกระจายความมั่งคั่ง    สำหรับออกแบบ และพัฒนาระบบเศรษฐกิจที่เอื้อต่อสภาพเศรษฐกิจที่กระจายความมั่งคั่งเพื่อ ความยั่งยืน ทางสังคม  

ผมทำนายว่าหากเราใช้ระบบเศรษฐกิจ อย่างในปัจจุบัน   จะนำไปสู่กลียุคในระยะยาว    คนจนจะลุกฮือ  

วิจารณ์ พานิช

๒๒ ม.ค. ๖๓  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการเมืองไทย



ความเห็น (0)