ปรับปรุงหลักสูตรเพื่อใคร

ปรับปรุงหลักสูตรเพื่อใคร

วันที่ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๒ ผมไปประชุมพิจารณาการปรับปรุงหลักสูตรของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง    เอกสารการประชุมทำให้ผมฉุกคิด นำมาสู่ชื่อบันทึกนี้

พิจารณาจากรูปแบบ (format) ของเอกสาร    ทำให้ผมคิดว่า รูปแบบนี้ทำให้อาจารย์ที่เกี่ยวข้องดำเนินการปรับปรุงหลักสูตร และนำเสนอเพื่อให้ผ่านขั้นตอนกระบวนการต่างๆ ไปสู่ สกอ.    ไม่ให้โดน สกอ. ทักท้วง    กล่าวแรงๆ ว่า ปรับปรุงหลักสูตรเพื่อให้ผ่านเกณฑ์ของหน่วยงานที่มีอำนาจควบคุม    กล่าวแรงยิ่งขึ้นไปอีก ว่า ทำงานสนองอำนาจเหนือ 

ผมอยากเห็นการทำงานปรับปรุงหลักสูตร ที่เน้นทำเพื่อศิษย์ เพื่อบัณฑิตของมหาวิทยาลัย    จึงอยากเห็นรูปแบบการนำเสนอที่ต่างไปจากที่ สกอ. กำหนด    คือเน้นเสนอว่า หลักสูตรปรับปรุงให้คุณประโยชน์เพิ่มขึ้นต่อนักศึกษาและบัณฑิตอย่างไร    แทนที่จะเน้นนำเสนอว่า ดำเนินการตามกฎกติกา และคำแนะนำของผู้ทรงคุณวุฒิอย่างไร    ในทำนอง ทำงานสนองนักศึกษา หรือสนองผู้ไม่มีอำนาจ  

ที่จริงจะว่าสนองผู้ไม่มีอำนาจก็อาจไม่ถูกต้องนัก    เพราะต่อจากนี้ไป นักศึกษาจะกลายเป็นผู้มีอำนาจ    เป็นผู้มีสิทธิเลือก    ว่าจะเลือกเข้าเรียนมหาวิทยาลัยใด ในสาขาใด จึงจะวางรากฐานชีวิตที่เข้มแข็งที่สุด    หลักสูตรที่นักศึกษารู้ว่าอ่อนแอ หรือคุณภาพต่ำ ก็จะไม่ค่อยมีคนเข้าเรียน

ที่ผมสนใจหรือเป็นห่วงคือ กว่าจะมาเป็นเอกสารปรับปรุงหลักสูตร (สกอ. กำหนดให้ปรับปรุงทุก ๕ ปี)    มีขั้นตอนมากมาย  ที่เน้นปฏิบัติตามกฎระเบียบและความเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ    กระบวนการดังกล่าว ทำให้ความสนใจหรือเอาใจใส่ผลประโยชน์ของผู้เรียนน้อยไปหรือไม่    หากมีขั้นตอนวิธีการและการเขียนเอกสารที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง (แทนที่จะเน้นผู้มีอำนาจเป็นศูนย์กลาง)    จะช่วยให้คุณภาพการศึกษาเพิ่มขึ้นหรือไม่

ผมคิดมากไปหรือเปล่า 

ข้างบนเขียนก่อนการประชุม

ในการประชุมผมเสนอความเห็นนี้    และชี้ว่า ประเด็นข้อเสนอปรับปรุงเพื่อประโยชน์ของผู้เรียนควรอยู่บน เว็บไซต์ ของสถาบัน ที่เสนอหลักสูตรต่อสาธารณชน    จะเป็นเสน่ห์ดึงดูดนักศึกษาเข้ามาเรียน    ที่ประชุมเห็นด้วย 

วิจารณ์ พานิช

๒ พ.ย. ๖๒


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สภามหาวิทยาลัย



ความเห็น (0)