ระหว่าง "ติว"ลูกเมื่อคืนนี้ เพื่อสอบจุดประสงค์กลางภาค เรื่องวันสำคัญ
ดิฉั๊น....วันขึ้นปีใหม่ตรงกับวันอะไรลูก....แกตอบได้ วันรัฐธรรมนูญตรงกับวันอะไรลูกสบายแม่วันเกิดลูกพอดีวันที่ 10 ธันวา"  วันสงกรานต์หล่ะคะ....แกก็ตอบได้อีก สารพัดวันที่มีในหนังสือ...แกจำได้หมด....(เด็ก ๆ จะความจำดี)
ดิฉั๊นชม....เก่งจังจำได้หมดเลยลูก...แกชอบคำชม...ดิฉันจะเลิกติวแกก็ไม่ยอมยังสนุกอยู่อีกและดีใจที่ตัวเองตอบถูกหมด ...ทำไงหล่ะก็มันหมดวันสำคัญที่จะถามแล้วดิฉั๊นเลยแกล้ง....แล้ววันคล้ายวันคล้ายวันเกิดของลูกหล่ะตรงกับวันอะไร....สีหน้าแกเข้มข้นแสดงถึงว่าคิด....วันที่ 11 ธันวา ....แม่งง...เฮ๊ยทำไม่ตอบไม่ได้...."วันคล้ายวันเกิดของตัวเอง..."แม่ย้ำตอบอีกทีซิคะ...."วันที่ 20 ธันวาแม่"...แม่งง..หนักเข้าไปอีกห่างออกไปอีกตั้งหลายวัน...น่าจะมีอะไรแน่ๆ..."ทำไมหนูตอบวันเกิดตัวเองไม่ได้ลูกเมื่อกี๊ลูกยังพูดถูกอยู่เลยวันรัฐธรรมนูญไงคะ"
ลูก....."ก็แม่ถามว่าวันคล้ายวันเกิดนี่...10  กับ 11 คล้ายที่สุดนะแม่...20 ก็คล้ายนะแม่......" ดิฉั๊นนึกไม่ถึงว่าแกไม่เข้าใจ...จึงอธิบาย "วันคล้ายวันเกิด เป็นคำเรียกแทนวันเกิดจริง ที่ผ่านมาแล้ว..." ทำไมเขาเรียกวันคล้ายหล่ะแม่...เธอถาม...ดิฉั๊นอมยิ้ม...ในความไม่เดียงสาของแก....เท่านี้ก็หลับสบายแล้วค่ะถ้าเรามีความเอ็นดูให้คนรอบข้าง....