โลกนี้มีความงามอยู่ในทุกที่ ทุกเวลา     ขึ้นอยู่กับว่าเราสัมผัสได้หรือไม่     สัมผัสแล้วดื่มด่ำได้หรือไม่     หากเราฝึกตัวเอง เราก็จะสัมผัสความงามโดยไม่ต้องเสียเงิน หรือเสียเงินน้อยมากได้

        เช้าวันอาทิตย์ที่ ๕ พย. ๔๙ ภรรยาชวนไปดูน้ำที่วัดบางพัง (ศรีสัตนาราม)      เราพบว่าน้ำยังสูงอยู่      ผมมองไปที่ต้นพญาสัตบรรณ ที่เมื่อ ๒ สัปดาห์ที่แล้วมีดอกบานหลายช่อ    พบว่าโรยและร่วงไปหมดแล้ว     แต่แล้วสายตาก็ไปปะเข้ากับดอกไม้ที่งดงาม แต่ไม่รู้ว่าชื่ออะไร     จึงถ่ายรูปมาฝาก

        เดินกลับมาขึ้นรถกลับ เห็นหลวงพี่กำลังกวาดลานหน้าเมรุเผาศพ      และจุดไฟเผาใบไม้ควันโขมง     ผมลองถ่ายรูปที่มีควันไฟเป็นองค์ประกอบ     แล้วผมก็ได้เรียนรู้จากการทดลองถ่ายไปเรื่อยๆ     ว่าภาพถ่ายที่มีต้นไม้-ใบไม้  แสงอาทิตย์ และควันไฟ สามารถให้ความงดงามได้อย่างประหลาด    นอกจากแสงเงาแล้ว หมอกควันก็เป็นองค์ประกอบของความงามของภาพได้

        กลับมาถึงบ้าน ผมบอกภรรยาให้เข้าบ้านไปก่อน     ผมขับรถวนไปรอบๆ หมู่บ้านเพื่อหามุมที่มีความงามที่สะท้อนออกมาเป็นภาพถ่ายที่งดงามได้     ภาพแรกคือภาพที่มีสระน้ำเป็นองค์ประกอบ     เงาต้นไม้ ดอกไม้ และอาคาร ให้ความงามเสมอ     แต่แสงต้องได้จังหวะเหมาะด้วย

        ดอกไม้พื้นๆ แต่ในจังหวะเวลาที่แสงเงากำลังพอดี ให้ภาพที่งดงามชื่นใจ

                         

                               แสงแดด พุ่มไม้ และควัน

                         

                        หมอกควันภายใต้พุ่มไม้และแสงแดด

                          

                                   ลำแสงและหมอกควัน

                          

                             สระน้ำในหมู่บ้านสิวลี ติวานนท์

                         

                        

                        

                               ดอกปีบที่ทั้งงามและหอม

                        

                        

                        

                        

                                    

                                    

วิจารณ์ พานิช
๕ พย. ๔๙