เวลาหัวเราะก็หัวเราะออกมาให้สุด เพราะเราไม่รู้เลยว่านี่อาจจะเป็นเสียงหัวเราะห์ครั้งสุดท้ายของตัวเองหรือเปล่า

วันสุดท้ายของชีวิต.........

       เวลาหัวเราะก็หัวเราะออกมาให้สุด เพราะเราไม่รู้เลยว่านี่อาจจะเป็นเสียงหัวเราะห์ครั้งสุดท้ายของตัวเองหรือเปล่า มีคนเลยบอกว่าถ้าหัวเราะเยอะ ๆ จะได้ร้องไห้แม้จะมีคนบอกและเตือนบ่อยครั้งฉันก็ยังรู้สึกว่าฉันโชคดีที่ได้หัวเราะบางคนเขายังไม่มีโอกาสได้หัวเราะได้เลย ฉันขอใช้เวลากับความสุขมาก ๆ ถ้าคุณไม่กล้าแม้แต่ที่จะมีความสุขคุณก็จะไม่มีความสุข ต่อให้ต้องทุกครั้งหนึ่งฉันก็มีความสุขมาแล้ว

คนหัวเราะไม่ใช่เรื่องแปลกคนร้องไห้ไม่ใช่เรื่องผิดทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วจบไป ฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่ยึดติดกับอะไรทั้งนั้นทุกอย่างล้วนขึ้นอยู่กับเวลา ณ ตอนนั้น สิ่งที่ดีที่สุดในอดีตอาจไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดในปัจจบัน สิ่งที่ไม่ดีในปัจจุบันนี้ไม่ได้แปลว่าอนาคตจะเป็นแบบเดิม ยอมรับการเปลี่ยนแปลเข้าใจสิ่งรอบตัวเข้าใจตัวเอง 

วันหนึ่งฉันอาจจะทำอะไรเพื่อใครไม่ได้ วันหนึ่งฉันทำอะไรเพื่อตัวเองไม่ได้ ถ้าวันหนึ่งฉันต้องเป็นอะไรไป แล้วคนที่ฉันรักคนที่รักฉันเขาจะเป็นอย่างไรกันบ้าง ทุกครั้งที่ฉันเจ็บไม่ใช่แค่ฉันที่เจ็บแล้วที่คร้งที่เห็นคนที่รักฉันเจ็บใจฉันยิ่งเจ็บปวดมากมาย หลายครั้งที่คิดว่าถ้าันป่วยต้องมาเป็นภาระคนอื่นฉันคงรับสภาพนั้นไม่ได้ ฉันต้องทำทุกวันไม่ให้ตัวเองต้องเป็นภาระพ่อแม่ที่ผ่านมาพ่อแม่ก็ทำดีที่สุดเท่าที่พ่อแม่จะทำได้ที่เหลือคือฉันดูแลตัวเองแล้วกลับไปดูแลท่าน

คำสอนแม่คำสอนพ่อ ถ้าพ่อแม่ไม่อยู่แล้วลูกสองคนพี่น้องต้องรักกันมาก ๆ นะ ก่อนจะถึงวันสุดท้ายก่่อนจะไม่มีลมหายใจฉันต้องทำทุกอย่างให้พ่อกับแม่สบายก่อน เพื่อพ่อแม่และน้องชายของฉัน ฉันอยากขอแค่ตัวเองมีร่างการมีแรงที่จะทำเพื่อพวกเขา จะเจ็บจะป่วยก็ไม่กล้าเจ็บมาก็ต้องทำตัวให้รีบหาย ทุกคนรอฉันอย่างมีความหวังมากมาย สิ่งที่ฉันทำได้คือจะไม่ทำให้พวกเขาต้องผิดหวัง

ตื่นมาได้อีกี่วัน อยู่ต่อได้อีกกี่เดือน ทำงานได้อีกเท่าไหร่ ก้าวเดินไปได้อีกไกลแค่ไหน ทุกอย่างไม่ใช่ประเด็นสิ่งสำคัญคุณทำตอนนีี้ดีพอแล้วหรือยัง

"ชีวิตเปราะบางพูดดี ๆ กันไว้ดีกว่าเพราะเราไม่รู้ว่าประโยคไหน จะเป็นประโยคสุดท้ายที่เราคุยกัน"

(เหม ภูภาทิต วันที่ 13 กรกฎาคม 2563)