GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ต่อเนื่องเรื่องเขียนบลอก

ได้รับคำแนะนำจาก ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปภายใน 2-3 เดือน หากได้เขียนบลอก

เมื่อวานทิ้งท้ายถึงผู้เปลี่ยนความคิดให้(หัด)เขียนบลอก บุคคลที่ช่วยเชื่อมประกายไฟที่กำลังกรุ่น ๆ ให้ลุก(มานั่งเขียน)โชน คือได้รับเกียรติอย่างสูงจาก ท่าน ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช บุคคลผู้ริเริ่มก่อตั้ง สคส.
และพัฒนา KM ในประเทศไทยให้ครึกโครมอยู่ทุกวงการ (ท่านเป็นบุคคลสาธารณะที่สร้างคุณูปการมากมายให้สังคม แต่ในที่นี้ขอเอ่ยเฉพาะที่เกี่ยวข้องนะคะ)  บางท่านที่เข้ามาอ่านแล้วสงสัยว่า
ทำไมดิฉันจึงใช้คำว่า "ได้รับเกียรติอย่างสูง" เพราะท่านก็เชิญชวนผู้สนใจทั่วไปอยู่แล้ว   แต่สำหรับดิฉันแล้วพิเศษสุด เพราะ ชื่อของศ.นพ.วิจารณ์ พานิช มีประวัติศาสตร์อันยาวนานพร้อม ๆ กับอายุราชการ
ของดิฉัน  ที่พูดว่ามีประวัติศาสตร์ยาวนานเพราะตอนดิฉันบรรจุเข้ารับราชการครั้งแรกที่กองบริการการศึกษา วิทยาเขตปัตตานี เมื่อเดือนมกราคม 2540 (ทำงานจนกระทั่งเดือนพฤศจิกายน 2544)
พี่ ๆ ที่ทำงาน โดยเฉพาะคุณปริศนา  ชัยดวง มีการเอ่ยชื่นชมวิธีการทำงานของท่านให้ฟังบ่อยมาก ว่าท่านเป็นคนที่มีความคิดกว้างไกล มีองค์ความรู้มากมาย ตัดสินใจเร็ว ฯลฯ หากใครได้ร่วมงานด้วย
จะได้เรียนรู้วิธีการทำงานที่ดี ช่วยทั้งการพัฒนาตนเองและทิศทางขององค์กร  ไม่คิดว่าจากการได้รับฟังข้อชื่นชมมาหลายปีดีดัก จนกระทั่งวันนี้จะมีโอกาสได้ค้นพบคำตอบ จากผลงานเชิงประจักษ์
ที่เผยแพร่สู่สาธารณะ และจากการได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งในภารกิจของท่าน ในฐานะที่ท่านเป็นกรรมการประเมินคุณภาพภายนอกของ มอ. และบุคลากรของสำนักงาน
ประกันคุณภาพที่ต้องตระเตรียมข้อมูล และอำนวยความสะดวกตลอดการประเมิน ตลอดเวลาดิฉันได้เก็บเกี่ยวคำตอบสำหรับตัวเองว่าบุคคลสาธารณะที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางมีวิธีการคิด
การวางแผนการทำงาน  การนำเสนอ (พูด แสดงออก) อย่างไร   กระทั่งวันสุดท้ายของการประเมินคุณภาพ (24 พย. 49) มีโอกาสไปส่งท่านที่สนามบิน ท่านก็ยิงคำถามมาที่ดิฉันว่า "ได้อะไรบ้างจาก
การประเมินคุณภาพภายนอก" ดิฉันก็นั่งนึกอยู่หลายนาทีกว่าจะตอบท่านได้ 2-3 ประเด็น ท่านคงเห็นกริยาการคิดนานของดิฉันก็เลยแนะนำว่าให้หัดเขียนบลอก เพราะจะได้ฝึกวิธีการประมวล
ความคิดและวิธีนำเสนอ รวมถึงเทคนิคอื่น ๆ ที่ต้องค้นพบด้วยตนเอง ท่านบอกว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปภายใน 2-3 เดือน  ระหว่างการคุยท่านก็เอ่ยชมคุณเมตตา นักปฏิบัติ KM ในมอ.ให้ฟัง 
เมื่อเสร็จภารกิจสิ่งแรกที่ดิฉันทำก็คือหากผู้ใหญ่ชมใครต้องรีบบอก (แต่หากผู้ใหญ่ไม่ชม ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะบอกดีไหม)  รวมถึงความภาคภูมิใจที่ท่านศ.นพ.วิจารณ์ ชวนเขียนบลอกด้วย
กระทั่งวันที่ 12 ธค. 49  คุณเมตตาได้มาย้ำอีกทีว่ามัวนั่งภาคภูมิใจก็ไม่ได้อะไร ลงมือทำตามคำแนะนำซะเลยซิ  แล้วชีวิตจะงดงาม ว่าแล้วก็ส่งน้องแป้นลูกทีมคนสวยมาแนะนำวิธีเปิดบลอก ถึงมีวันนี้ขึ้นมาได้
ต้องขอขอบคุณหลากหลายท่านทั้งที่เอ่ยและไม่ได้เอ่ยนามถึง ที่ช่วยฉุดกระชากลากดึงให้ (หัด)เขียนบลอก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เขียนบลอก
หมายเลขบันทึก: 66863
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

มาแรง ๆ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ  ทุกอย่างจะยากตอนที่เริ่มต้น เท่านั้นค่ะ  แต่สิ่งที่ยากยิ่งกว่า คือการทำอย่างต่อเนื่อง

อ้อ อย่าลืมนำ blog เข้า ชุมชนคนเขียน blog ชาว มอ. ด้วยนะคะ
บันทึกนี้สะท้อน..ความเป็น "หยก" ได้จริงๆ...อ่อนน้อมถ่อมตน...มีคำคมในความคำนึง..."เมื่อเสร็จภารกิจสิ่งแรกที่ดิฉันทำก็คือหากผู้ใหญ่ชมใครต้องรีบบอก"
นับถือ...นับถือ

ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจค่ะ  ความยากยิ่งของการใช้ชีวิตคือทำอย่างไรที่รักษาความดีอย่างสม่ำเสมอ ก็ได้ถามตัวเองตลอดเวลา และความสม่ำเสมอนี้ก็จะช่วยตอบคำถามคุณรัตติยาได้ว่าจะ (พยายาม) ไม่หนีไปไหน  และสำหรับคุณเมตตาพบที่ใดก็ได้รับแต่กำลังใจ  เสมือนน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตไม่ให้สิ้นหวัง  ก็พยายามคิดและปฏิบัติให้ได้แบบพี่ค่ะ