ใกล้รุ่งของวันนี้ผมตื่นขึ้นมาท่ามกลางเสียงร้องของสัตว์นานาชนิดท่ามกลางอากาศเย็น ๆ คงเป็นเพราะฝนตกเมื่อคืน...จึงได้ยินเสียงกบเขียด...เสียงกระรอกประมาณ 4  ตัว...เสียงนก...

และอีกเสียงหนึ่งที่ไม่ใช่เสียงสัตว์คือเสียงรถยนต์...รถมอเตอร์ไซค์...แบบรีบเร่งจะไปนอนหรือว่าไปตลาดยามเช้าไม่แน่ใจ...แต่วันนี้เป็นวันหยุดอีกหนึ่งวัน

คงเป็นนักท่องราตรีรีบกลับไปนอนมากกว่า...

แต่มีเสียงแห่งความชื่นชมคือเสียงคนวิ่งออกกำลังกาย   ทำให้นึกถึงหลายคนใน...GotoKnow  ของโลกยามเช้าที่มีเวลาออกกำลังกายกัน...

เมื่อวานยามใกล้ค่ำผมได้ฟังแนวคิดจากคนงานช่างประปา...เขามาทำให้ท่ออุดตันตรงอ่างน้ำล้างจานได้ใช้งานได้สืบเนื่องมาจากการมักง่ายทิ้งเศษอาหารลงไปของคนดูแลเรื่องนี้ก่อนที่แม่บ้านและผมจะลงไปทำเองปรากฏว่าท่ออุดตัน...

ต้องใช้มืออาชีพเลยครับ...เขามาอัดลมเข้าไปและใช้เศษผ้าอุดไม่ให้น้ำดันขึ้นมาภายใน  15 นาที สำเร็จ...และเขาก็ทำไปด้วยคุยไปด้วยคือว่า  อะไรที่เขายังมีเรี่ยวแรงอยู่เขาจะรีบทำ...เพื่อลูก ๆ  เขาลำบากมามากกว่าจะมาถึงจุดนี้...

เขาไม่อยากให้ลูก ๆต้องลำบากเหมือนเขา...ตอนนี้เขาอายุ 54 ปีแล้วไม่นานก็หมดอายุราชการ...เขาดิ้นรนหาเงินตัวเป็นเกรียว...วันหยุดเสาร์อาทิตย์รับงานช่างทุกอย่างวันธรรมดาหลังเลิกงานเขาขับรถรับส่งนักเรียน...

ผมดูชายคนนี้เขาแก่เกินวัย...แต่แววตาแข็งแกร่งมุ่งมั่นมองทุกสิ่งเพื่ออนาคตของลูก...โอ้...ลูกของเขาจะรู้บ้างมั๊ยว่า...ใครคนหนึ่งทำงานสุดจิตสุดใจก็เพื่อลูก ๆมีความเป็นอยู่สบายไม่ลำบากเหมือนรุ่นพ่อ...

แง่คิดสำหรับผมคือได้ธรรมะจากชายคนนี้...ที่เขาทำเพื่อธรรม...ครับ.