คนเราไม่เคยจำหรอกว่า มีความทุกข์นานเท่าไร แต่อยากจะจำว่ามีความสุขนานแสนนาน
เคยมอง.....รอยเท้าบนผืนทรายที่ถูกน้ำทะเลพัดพาหายไป
เคยมอง.....ก้อนเมฆบนท้องฟ้าที่ลอยหายไปและไม่กลับมา
เคยมอง.....ดอกไม้ที่ออกชูช่อ เบ่งบาน และเหี่ยวเฉา
เคยมอง.....นักเรียนจบชั้นสูงสุดของโรงเรียนรุ่นแล้วรุ่นเล่า
เคยมี.....ความสุขที่ก่อเกิดหลังจากมีความทุกข์
เคยมี.....ถ้วยไอติมที่มีไอติมจนเต็มและหมดไปอีกไม่ช้า
เคยมี.....สมุดว่างเปล่าและมีรอยเขียนจนหมดทุกหน้า
เคยมี.....คนรักอยู่เต็มและหายไปจนหมดเกลี้ยง
เคยทำ.....ว้าวุ่นจนสุดฤทธิ์ที่ไม่เข้าใจกัน
เคยทำ.....อ้างว้างเมื่อเขามาหมางเมิน
เคยทำ.....รอคำตอบ...รอ....รอ...รอ....
เคยทำ.....ในสิ่งที่เคยทำ....และไม่รู้ลืม
อยากลืมกลับจำ อยากจำกลับลืมมีถมไป
และหลายคนมักจะชอบหลอกตัวเองเสมอ
พวกหลอกตัวเอง..ไม่มีครูอ้อยซะอย่าง..อิอิ
"ครูอ้อย" ของ "คุณติ๋ว"
คุณติ๋ว..เป็นกรรมการกิตติมศักดิ์มาแล้ว ไปดีกว่า ไปทำการบ้านดีกว่า อิอิ
ชอบเอาความทุกข์มาไว้ในอกเสียก่อน แล้วจึงออกแรงยก เพื่อให้มีความสุข เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆ
คนอื่นเค้าเอาความทุกข์วางไว้ี่ที่อื่นเยอะแยะ ไม่เห็นต้องเอาไปวางไว้ที่อก แล้วค่อยยกออกเลย
ครูอ้อยไม่เหมือนใคร จึงได้มาเถียงกันเพื่อให้เกิดบันทึกอีกไงล่ะ
เข้าท่าแฮะ
ยกหน้าที่กรรมการให้คุณติ๋วค่ะ
sompornp บะบาย
ต้องการเมื่อไร สั่งได้ สั่งได้
you just call of my name..........
ไม่หรอกค่ะน้องอึ่ง ไม่ต้องการกรรมการ ขอบคุณ
ขอลาออกจากกรรมการค่ะ
ตลอดไป
ชอบเอาความทุกข์มาไว้ในอกเสียก่อน แล้วจึงออกแรงยก เพื่อให้มีความสุข เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆ
คนอื่นเค้าเอาความทุกข์วางไว้ี่ที่อื่นเยอะแยะ ไม่เห็นต้องเอาไปวางไว้ที่อก แล้วค่อยยกออกเลย
เห็นภาพครับ
เอ้า ครูอ้อย เถียงได้เลยครับ
ผมเป็นคนเชียร์ คอยลุ้นอยู่ข้างล่าง.....
คุณบอนคะ