ความสุข.....คือการยกความทุกข์ออกจากอก

คนเราไม่เคยจำหรอกว่า มีความทุกข์นานเท่าไร แต่อยากจะจำว่ามีความสุขนานแสนนาน

เคยมอง.....รอยเท้าบนผืนทรายที่ถูกน้ำทะเลพัดพาหายไป

เคยมอง.....ก้อนเมฆบนท้องฟ้าที่ลอยหายไปและไม่กลับมา

เคยมอง.....ดอกไม้ที่ออกชูช่อ  เบ่งบาน และเหี่ยวเฉา

เคยมอง.....นักเรียนจบชั้นสูงสุดของโรงเรียนรุ่นแล้วรุ่นเล่า

เคยมี.....ความสุขที่ก่อเกิดหลังจากมีความทุกข์

เคยมี.....ถ้วยไอติมที่มีไอติมจนเต็มและหมดไปอีกไม่ช้า

เคยมี.....สมุดว่างเปล่าและมีรอยเขียนจนหมดทุกหน้า

เคยมี.....คนรักอยู่เต็มและหายไปจนหมดเกลี้ยง

เคยทำ.....ว้าวุ่นจนสุดฤทธิ์ที่ไม่เข้าใจกัน

เคยทำ.....อ้างว้างเมื่อเขามาหมางเมิน

เคยทำ.....รอคำตอบ...รอ....รอ...รอ....

เคยทำ.....ในสิ่งที่เคยทำ....และไม่รู้ลืม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูสิริพรกับบันทึก

คำสำคัญ (Tags)#เพื่อน#มิตรภาพ#diary#ครูอ้อย

หมายเลขบันทึก: 66376, เขียน: 10 Dec 2006 @ 16:49 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:40 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 15, อ่าน: คลิก


ความเห็น (15)

เขียนเมื่อ 
อยากลืมกลับจำ อยากจำกลับลืมมีถมไป
และหลายคนมักจะชอบหลอกตัวเองเสมอ
เขียนเมื่อ 

พวกหลอกตัวเอง..ไม่มีครูอ้อยซะอย่าง..อิอิ

 

"ครูอ้อย" ของ "คุณติ๋ว"

  • เอาอีกแล้ว...ไหนบอกว่า  "ความสุขคือ..การยกความทุกข์ออกจากอก"....ไง...ไม่เอาน่า....
  • เพลงเพราะมากค่ะ
เขียนเมื่อ 
คุณติ๋ว..เป็นกรรมการกิตติมศักดิ์มาแล้ว   ไปดีกว่า  ไปทำการบ้านดีกว่า  อิอิ
เขียนเมื่อ 

ชอบเอาความทุกข์มาไว้ในอกเสียก่อน แล้วจึงออกแรงยก เพื่อให้มีความสุข เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆ

คนอื่นเค้าเอาความทุกข์วางไว้ี่ที่อื่นเยอะแยะ ไม่เห็นต้องเอาไปวางไว้ที่อก แล้วค่อยยกออกเลย 

เขียนเมื่อ 

ครูอ้อยไม่เหมือนใคร  จึงได้มาเถียงกันเพื่อให้เกิดบันทึกอีกไงล่ะ

เข้าท่าแฮะ

ยกหน้าที่กรรมการให้คุณติ๋วค่ะ

sompornp บะบาย

ต้องการเมื่อไร สั่งได้ สั่งได้

you just call of my name..........

เขียนเมื่อ 
ไม่หรอกค่ะน้องอึ่ง  ไม่ต้องการกรรมการ  ขอบคุณ

ขอลาออกจากกรรมการค่ะ

ตลอดไป

เขียนเมื่อ 
  • อ้าว  ไหงเป็นอย่างนี้ล่ะ  ชีวิต 
  • ระงับการยื่นใบลาออกเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
  • ก็หนู อยากเป็นคนเล่นมั่ง
  • ขืนเป็นกรรมการต่อไป เดี๋ยวโดนประท้วง เข้าข้างตลอดกาล เสียชื่อ
  • ลงมาเล่นดีกว่า  แฟร์ ๆ ไปเลย
เขียนเมื่อ 
  • แก๊ง.....หรือว่า เก๊ง... หรือว่าจะเป็น กริ๊ง... ดีนะ เจ้าเสียงระฆังนี่
  • เริ่มยกแล้วครับ
  • กรรมการทำงานได้แล้วครับ....
เขียนเมื่อ 
ลืมบอกไปว่า ชอบคำพูดนายบอนประโยคนี้มากครับ

ชอบเอาความทุกข์มาไว้ในอกเสียก่อน แล้วจึงออกแรงยก เพื่อให้มีความสุข เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆ

คนอื่นเค้าเอาความทุกข์วางไว้ี่ที่อื่นเยอะแยะ ไม่เห็นต้องเอาไปวางไว้ที่อก แล้วค่อยยกออกเลย 

เห็นภาพครับ

เอ้า ครูอ้อย เถียงได้เลยครับ

ผมเป็นคนเชียร์ คอยลุ้นอยู่ข้างล่าง.....

 

เขียนเมื่อ 

 คุณบอนคะ

  • ความทุกข์นะ  เปรียบเหมือน...นรก  ความสุขเปรียบเหมือน...สวรรค์ไงล่ะ
  • ทีนี้คนที่มีความทุกข์และความสุข   จึงเอามาใส่ไว้ในอก 
  • คงไม่มีใครเอาความทุกข์...วางบน...ส่วนสูงที่สุด..ละมั้ง
  • หรือ..คุณบอนจะไม่วางแบบครูอ้อย  อิอิ