1. ขอบคุณ ความไม่มีเพราะมันบีบให้คนที่ไม่มีทางเลือกอย่างแม่ยอมปล่อยให้ลูกไปเรียนหนังสือไกล ๆ (ไกลถึงต่างจังหวัด กลับบ้านทีปีละหนเดียว) เพียงแค่หวังจะได้มีอนาคตที่ดีกว่าที่เป็นอยู่
  2. ขอบคุณ แม่ที่ไม่ปิดกั้นถึงแม้แม่จะไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่เข้าใจอะไร ๆ มากนักในด้านนี้แต่แม่ไม่เคยปิดกั้นความฝัน ถึงแม้จะไม่มีเงินทองสนับสนุนมากนัก กำลังใจที่แม่มีให้มันมีค่ามากกว่าสิ่งใดที่ทำให้ลูกมาได้ถึงวันนี้
  3. ขอบคุณ ผู้หญิงตัวเล็กแต่มีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ อดทนเลี้ยงลูกมาทั้ง 5 คนอย่างเด็ดเดี่ยว เพราะถ้ามองย้อนกลับมาที่ตัวลูกเอง ๆ ลูกไม่แน่ใจว่าจะทำได้แบบแม่หรือเปล่า
  4. ขอบคุณ แม่ที่ไม่คิดสั้นที่ต่อให้เจอทางตันแค่ไหนสุดท้ายแล้วความรักที่มีให้ลูกก็มากเกินกว่าสิ่งอื่นได้ ถึงแม้แม่จะเคยบอกว่าเกือบทำแบบนั้นแล้วก็ตาม
  5. ขอบคุณ ที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่ที่ไม่รู้จะสารหาคำพูดใดมาเปรียบเปรยความรัก ความดี ทุก ๆ อย่างที่ทำเพื่อลูก
  6. ขอบคุณ แม่ที่เลี้ยงดูลูก ๆ มาอย่างดี ไม่เคยรู้สึกว่าขาดอะไรเลย แม่เป็นทางพ่อและแม่ในคนเดียวกัน
  7. ขอบคุณไม้เรียวของแม่ที่ตีสอน ให้ลูกได้รู้จักสิ่งไหนควรทำ สิ่งไหนไม่ควรทำ
  8. ขอบคุณ ที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อ ต่อให้ถึงแม้พ่อจะไม่อยู่แล้วก็ตาม ไม่เคยเสียใจที่เกิดมาเป็นลูกพ่อ พ่อคือที่ลูกเคารพรักมากที่สุดเช่นกัน แอบเสียดายที่เราได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันน้อยไป ไม่พอลูกจำอะไร ๆ ไม่ได้เลยในตอนนั้น แต่ลูกไม่เคยเสียใจเลย
  9. ขอบคุณ นามสกุลที่เป็นสิ่งสุดท้ายที่พ่อทิ้งไว้ให้ มันมีค่าสำหรับลูกมากในการใช้ชีวิต
  10. ขอบคุณ ที่ความทรงจำตอนพ่ออยู่นั้นไม่มีอยู่ในหัวเลย การที่เราจำไม่ได้เลยมันทำให้ดิฉันฉันทำใจได้ดีกว่า
  11. ขอบคุณ ครอบครัวที่รัก ที่เกิดมาเป็นครอบครัวเดี่ยวกัน ถึงจะไม่มีพ่อ ทุก ๆ คนอาจคิดว่าเราขาด แต่ไม่เลยเราไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลย
  12. ขอบคุณ พี่น้องที่จับมือกันก้าวผ่านอะไร ๆ มาด้วยกัน ไม่ทิ้งกันไปไหน
  13. ขอบคุณ ตัวเองที่ไม่ดื้อกับแม่ (หรือเปล่า) 
  14. ขอบคุณ ตัวเองที่เป็นเด็กเลี้ยงง่าย (แม่พูดให้ฟังเองเลย)
  15. ขอบคุณ เงิน10 บาทของแม่ที่ทำให้เราพี่น้องรู้จักแบ่งปัน และเสียสละให้กัน(10บาทกินได้3คน/สัปดาห์)
  16. ขอบคุณ หอพักร่วมน้ำใจ บ้านแม่นาจร ที่เลี้ยงดู ให้ที่พัก อาหาร ค่าเล่าเรียนจนจบมัธมศึกษาตอนต้น ระยะเวลา 6 ปีที่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้ ได้เรียนรู้อะไร ๆ มากมาย ทำให้รู้จักการใช้ชีวิต การอยู่รวมกับผู้อื่น ที่สำคัญได้มิตรแท้ที่เข้าใจกัน
  17. ขอบคุณ ความลำบากที่หล่อหลอมให้ฉันเป็นนักสู้ ไม่เคยมีสักครั้งที่จะได้อะไรมาง่ายดาย ความลำบากทำให้เราต้องดิ้นรนมากกว่าคนอื่น ทำให้ต้องลงมือทำอะไร ๆ ด้วยตัวเองมาตั้งแต่เด็ก จนโตมาเป็นคนที่ดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องเป็นภาระให้กับใคร
  18. ขอบคุณ คุณครูสมจิต ใจหาญ ที่ท่านเอ็นดู คอยช่วยเหลือ อบรมสั่งสอน และให้โอกาสเด็กคนนี้ เชื่อมั่นในตัวดิฉัน ทำให้ฉันสามารถเข้ากับสังคมที่โรงเรียนใหม่ได้ (ในตอนนั้นเป็นเรื่องยากมากเพราะดิฉันพูดภาษาไทยไม่ได้เลย) ความใจดี มีเมตตาของครู ทำให้ดิฉันอยากจะเป็นครูให้ได้แบบเขา เพื่อส่งต่อสิ่งดี ๆ โอกาสที่ฉันเคยได้รับให้กับเด็กคนอื่น ๆ ต่อไป
  19. ขอบคุณ ครูวันชัย สุริยะมนฑล ที่ส่งเสียดิฉันเรียนหลังจากที่จบมัธยมศึกษาตอนต้น ทำให้ดิฉันได้มีโอกาสมีทุกวันนี้ ที่อีกไม่กี่ปีก็จะเรียนจบแล้ว ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ใช่ญาต แต่ท่านก็เอ็นดู ส่งเสียให้ได้เรียน ถ้ามีโอกาสดิฉันจะกลับไปหาท่าน และจะเป็นครูแบบท่าน
  20. ขอบคุณ ครูสุดารัตน์ ธุระวร ที่ให้ที่พักระหว่างเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนปลาย นอกจากนี้ด้วยหน้าที่การงานของท่าน ทำให้ดิฉันได้มีมีโอกาสัมผัสการทำงานของครู ภาระงานต่าง ๆ พอสมควร ได้มีโอกาสช่วยเตรียมสื่อการสอน ไปรับ-ไปส่งที่โรงเรียน เวลาไปเรียนเจอเด็กไหว้ เป็นภาพที่ประทับใจมาก ทำให้ดิฉันตั้งใจว่าซักวันดิฉันจะได้มายืนอยู่ในจุดนั้นเช่นกัน
  21. ขอบคุณ ลุงทองดี ธุระวร ในระหว่างที่อาศัยอยู่บ้านท่าน ๆ ดิฉันได้ประสบการณ์มากมาย ได้เรียนรู้ขั้นการเพาะต้นกาแฟ ปลูกกาแฟ เก็บกาแฟ คั่วกาแฟ บดกาแฟ และถึงขั้นสุดท้ายแพ็คใส่ถุงเพื่อจัดจำหน่าย นอกจากนี้ยังมีการปลุกผลไม้หลากหลาย การปลูกผักสวนครัวตามแบบเศรษฐกิจพอเพียง นอกจากเรียนหนังสือแล้ว ดิฉันยังได้ทักษะชีวิตที่ติดตัวอีกด้วย
  22. ขอบคุณ แม่บ้านโรงเรียนสหมิตรที่เป็นมากกว่าแค่แม่บ้านที่คอยดูแล
  23. ขอบคุณ ใจที่ไม่เคยกลัว เพราะต้นทุนมีน้อย ต่อให้ตอนนั้นยังเป็นเด็กผู้หญิงที่บางทีแม่ก็ยังห่วงเวลาต้องไปไหนมาไหนคนเดียว แต่เราสองคนก็ละความกลัว ไม่ว่าจะไปโรงเรียนไกลแค่ไหนเพียงลำพัง เราต่างให้ความเชื่อมั่นในตัวซึ่งกันและกัน 
  24. ขอบคุณ การเดินทางของชีวิตที่แสนลำบาก เพราะมันทำให้ดิฉันเติบโตมาได้อย่างแข็งแกร่ง รู้จักการใช้ชีวิต ทันคน
  25. ขอบคุณ เพื่อนร่วมทางทุกคนที่เคยยื่นมือเข้ามาช่วยตอนรถจักรยายนต์ล้ม
  26. ขอบคุณ ที่ทุก ๆ การเดินทางที่ผ่านมาไม่ว่าจะไหนไม่เคยต้องเจออุปสรรคที่ร้ายแรงเกิดข้น
  27. ขอบคุณ หมูกะทะ เวลาที่นึกไรไม่ออก เครียดมาก ก็ยังอยู่ให้เรากิน
  28. ขอบคุณ เงินทุกบาททุกสตางค์ที่ได้รับ จากแม่ ครอบครัว และผู้ใจบุญทุกท่าน
  29. ขอบคุณ มูลนิธิทิศโก้ที่ได้มอบทุนการศึกษา สนับสนุนค่าเทอมการศึกษา ทำให้ได้เรียนหนังสือได้เดินตามความฝัน
  30. ขอบคุณ รถจักยานยนต์คันสีแดงเก่า ๆ ที่หลังจากจบมัธยมศึกษาตอนปลายแล้วมันก็ไม่สามารถใช้งานได้อีกเลย เป็นเพื่อนคู่ใจที่ใช้ไปเรียน การลัดเลาะไปถามทางที่เขา เพื่อไปเรียนจากขุนยวมไปอำเภอกัลยาณิวัฒนา อาศัยเส้นทาง3เส้นทางด้วยกัน คือไปทางอำเภอปาย( เส้นทางนี้ไกลมากใช้ระยะ200กว่ากิโลเมตรกว่าจะไปถึงจุดหมาย ) ไปทางบ้านหนองเขียว เส้นทางนี้เป็นทางลัดจึงค่อนข้างลำบาก เพราะทางส่วนใหญ่ยังเป็นดินแดน และไปทางขุนแม่หยอด เส้นนี้ก็หนักเช่นเดียวกับทางไปหนองเขียว 
  31. ขอบคุณ รถจักรยานยนต์คันใหม่ ที่ตัวเองกับแม่รวมเงินกันซื้อมาได้ และใช้สำหรับไปเรียน
  32. ขอบคุณ คุณครูทุกท่านที่พามาส่งจนจบมัธศึกษาตอนปลาย ได้ก้าวข้าวสู่รั่วมหาลัย
  33. ขอบคุณ ทุก ๆ โรงเรียนที่เรียนมา ที่บ่มเพาะให้ได้เป็นคน มีความรู้มีการศึกษา
  34. ขอบคุณ ทุกแรงใจ แรงทรัพย์ และทุก ๆ แรงมือที่หยิบยื่นเข้ามาช่วยเหลือดิฉัน ทำให้ได้มีโอกาสเดินตามฝัน ดิฉันสัญญาว่าความตั้งใจของทุกท่านที่ได้ไห้จะไม่สูญเปล่า
  35. ขอบคุณ โอกาสที่เข้ามาหา และขอบคุณตัวเองที่คว้าไว้ได้
  36. ขอบคุณ ป้าแดง การได้ไปดูแลช่วยเลี้ยงดูน้อง ได้รู้จักทำงานหาเงินตั้งแต่เด็กจนได้มาซึ่งเงินก้อนแรกในชีวิต เป็นจำนวนที่เยอะมากสำหรับเด็กป.4 ขอบคุณป้าแดงที่ให้โอกาสทำให้ได้หาเงินไปแบ่งให้น้องชายอีกด้วย
  37. ขอบคุณ พี่เป้ที่สอนให้รู้จักแบ่งปันความสุขจากการให้มันมีคุณค่าทางจิตใจ 
  38. ขอบคุณ ความเป็นพี่สาว ที่ต้องดูแลน้องตั้งแต่เด็ก ทำอะไรก้ต้องนึกถึงน้อง คิดหน้าคิดหลัง ทำหน้าที่แทนแม่ตอนที่ต้องไปเรียนที่ไกล ๆ ตอนนั้นก็ชมตัวเองเหมือนกัน เด็กป.4 ต้องดูแลน้องที่อยู่ป.1 ที่หอพักต่างจังหวัดซึ่งห่างไกลจากบ้านมาก เหมือนโดนไปปล่อยไว้ แล้วแม่ก็ใจแข็งกลับบ้าน เพราะคนที่บ้านไม่มีใครทำ ดิฉันเชื่อว่าถ้าแม่มีทางเลือกแม่คงไม่ปล่อยให้ฉันไปอยู่ไกลท่าน และนี่จึงทำให้ดิฉันมีนิสัยคิดถึงแต่คนอื่นตลอด 
  39. ขอบคุณ พี่ชายที่สอนให้รู้จักยืนได้ด้วยตัวเอง หัดทำอะไร ๆ ด้วยตัวเอง เวลาที่น้องไม่ไหวค่อยยื่นมือเข้ามาช่วย มันทำให้ดิฉันมักจะพึ่งตัวเองก่อนเสมอ ๆ 
  40. ขอบคุณ ร้านสามพี่น้อง 5 ปีแล้วที่ทำงานที่ร้านแห่งนี้ นอกจากจะได้เงินส่งเสียตัวเองเรียนแล้ว ยังได้รู้จักความอดทนต่อคน การขายของทำให้ได้พบเจอคนหลากหลายประเภท ทำให้ต้องมีวิธีที่จะรับมือกับคนเหล่านั้น การได้ทำงานหาเงินเองทำให้รู้คุณค่าของเงินทุกบาทว่าจะได้มาลำบากแสนเข็น 
  41. ขอบคุณ ที่เจอเจ้าของร้านที่ใจดี ทำงานด้วยสบายใจ ได้วิชาการค้าขายติดตัวมาด้วย
  42. ขอบคุณ การตัดสินใจในวันนั้น ถ้าตอนนั้นยังบอกกับตัวเองว่าไม่พร้อม ๆ แล้วเมื่อไหร่จะพร้อม จึงตัดสินใจสมัครสอบโครงการครูคืนถิ่น จนได้กลายมาเป็นว่าที่ครูคืนถิ่นในวันนี้ เป็นการตัดสินใจที่ดีสุดครั้งนึงเลยในชีวิต
  43. ขอบคุณ พี่สาวคนโตที่เสียสละให้น้อง ๆ ได้เรียนหนังสือเป็นการเเสียสละที่น้องเองไม่ค่อยดีใจมากนัก เพราะตัวน้องเองก็อยากให้พี่ได้มีอนาคตที่ดี แต่เมื่อเป็นไปแล้ว น้องจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด จะนำความสำเร็จกลับไปให้ และขอดูแลช่วยเหลือเกื้อกูลครอบครัวพี่ เราพี่น้องจะไม่ทิ้งกัน สุขก็ต้องสุขด้วยกัน 
  44. ขอบคุณ คนรอบข้าง ไม่หวังดี คอยแต่จ้องจับผิด เพราะมันทำดิฉันบอกกับตัวเองเสมอว่าเราจะก้าวพลาดไม่ได้ เราจะไม่เป็นแบบที่เขาอยากให้เป็น ใบปริญญาของดิฉันจะไม่ใช่แค่ปริญญาแปะฝาบ้าน
  45. ขอบคุณ เพื่อนที่สนิทที่สุด ที่ตอนนี้เราจะห่างกัน ไม่ใกล้ชิดกันเหมือนแต่ก่อน แต่ดิฉันอยากบอกกับเขาว่าดิฉันรักเขามาก เขาเป็นมากกว่าเพื่อน เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ดิฉันเคยมีมา
  46. ขอบคุณ เพื่อน ๆ หลายคนในสมัยเรียนมัธยมที่เคยดูถูก ทำให้มีแรงฮื้ดสู้
  47. ขอบคุณ เทวัญ ฐาปณี และสุภารัตน์ พวกเราข้าวหม้อเดียวกัน เราจะเดินไปด้วยกันจนกว่าจะจุดหมาย
  48. ขอบคุณ แผลเป็นเต็มตัว ที่เป็นเครื่องย้ำเตือนว่าเราสู้มามากแค่ไหนแล้ว เราจะยอมแพ้ไม่ได้ เพราะทุก ๆ ครั้งที่ล้มในตอนนั้นเราก็ลุกขึ้นเดินต่อให้บาดแผลที่ได้จะเจ็บปวดแค่ไหนเป้าหมายที่จะไปให้ถึงก็ต้องไปให้ถึง
  49. ขอบคุณ เวลา ในบางครั้งที่เหนื่อยล้า มีเวลาได้หยุดพัก เติมพลังใจและกาย พร้อมที่จะเจอกับสิ่งใหม่ ๆ ในวันต่อ ๆ ไป
  50. ขอบคุณ ทุก ๆ กำลังใจที่ทำให้ก้าวผ่านเรื่องร้าย ๆ มาได้
  51. ขอบคุณ ความรักที่แม่มอบให้ที่มากมายจนไม่รู้สึกขาด ไม่เป็นเด็กมีปัญหา
  52. ขอบคุณ ชีวิตมหาลัย ไม่คิดจะแตกต่างจากที่คิดไว้เยอะขนาดนี้ แต่ก็มีความสุขได้ลองใช้ชีวิตอีกแบบหนึ่ง
  53. ขอบคุณ วิทยาลัยแม่ฮ่องสอนที่เปิดหลักสูตรเอกการประถมศึกษาที่นี่ เพราะนอกจากจะได้เรียนแล้ว ยังมีเวลาที่จะกลับไปเยี่ยมเยือนแม่บ่อย ๆ ได้อีกเพราะเดินทางได้ใกล้กว่า หากไปเรียนที่อื่นคงไม่สะดวก
  54. ขอบคุน ที่ได้เกิดมาได้มีโอกาสได้ใช้ชีวิต มีสิทธิเลือกทางเดิินชีวิตของตัวเอง
  55. ขอบคุณ รอยยิ้มของแม่ ที่ไม่ว่าจะท้อแค่ไหน เพียงแค่นึกถึงก็ชื่นใจ หากเราทำให้ท่านยิ้มบ่อย ๆ ได้ และหากเรานำความสำเร็จมาให้ท่าน ๆ จะมีความสุขแค่ไหน 
  56. ขอบคุณ ที่แม่มีสุขภาพดี ไม่ค่อยเจ็บไข้ได้ป่วย เพราะอยู่ไกลไม่มีใครดูแล 
  57. ขอบคุณ แม่ ครอบครัวที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับฉัน
  58. ขอบคุณ ไออุ่นจากแม่ ความรักจากครอบครัว ความปรารถนาดีของคนรอบข้าง 
  59. ขอบคุณ ที่มีแม่เป็นแบบอย่าง แม่ผู้ไม่เคยยอมแพ้ ไม่เคยถอยไม่ว่าจะเจออะไรหนักหนา แม่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าทุกอย่างเป็นไปได้
  60. ขอบคุณ คำอธิฐานที่มักจะเป็นจริง
  61. ขอบคุณ ที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่ มีเลือดนักสู้ของทั้ง 2 ท่าน
  62. ขอบคุณ คนดี ๆ ที่เขามาในชีวิตทุกคนที่สร้างความทรงจำดี ๆ ไว้ร่วมกัน 
  63. ขอบคุณ คนไม่ดี ที่เข้ามาในชีวิตที่ให้บทเรียนราคาแพง ที่ไม่อาจซื้อได้ด้วยเงิน ต้องพบผ่านด้วยตัวเอง
  64. ขอบคุณ ประสบการณ์ที่ทำให้เราได้เติบโต
  65. ขอบคุณ อุปรสรรคที่ทำให้เราเข้มแข็ง
  66. ขอบคุณ หัวใจที่ไม่เคยหยุดเต้น ไม่เคยหยุดพัก
  67. ขอบคุณ ความผิดพลาดที่ทำให้รู้ข้อบกพร่อง และแก้ไขมันให้ดียิ่งขึ้น
  68. ขอบคุณ ธรรมชาติ ที่เป็นที่พักผ่อนภายในตัวเวลาที่มองไป พอเจอเรื่องราวปัญหามากมายรุ้มเรา การได้ปล่อยใจปล่อยกายไปกับธรรมชาติ ฟังเสียงธรรมชาติ สามารถบำบัดได้
  69. ขอบคุณ ตัวเองที่ไม่เคยคิดจะถอยต่อให้จะหมดแรงแค่ไหน 
  70. ขอบคุณ ครอบครัวที่อยู่คอยเป็นกำลังใจเดียวในวันที่ไม่มีใครให้สู้ต่อไป
  71. ขอบคุณ ตัวเองที่ยังไม่เป็นโรคซึมเศร้า
  72. ขอบคุณ ตัวเองไม่ว่าจะเจออะไรก็ต้องไม่เป็นไร 
  73. ขอบคุณ ฐานะที่ไม่ดีเพราะมันทำให้เรารู้จักสู้
  74. ขอบคุณ ฝนที่หล่อเลี้ยงชาวนาคนทุกบนโลกใบนี้ 
  75. ขอบคุณ ข้าวทุกเม็ดที่หล่อเลี้ยงร่างกายให้เจริญเติบโต
  76. ขอบคุณ ที่มีศาสนาคอยเป็นที่ยึดเหนียวทางจิตใจ
  77. ขอบคุณ สิ่งบันเทิงใจที่คอยให้ความสุข ผ่อนคลายความเครียด
  78. ขอบคุณ Google ที่มีข้อมูลให้สืบค้น
  79. ขอบคุณ ที่ทุก ๆ ครั้งเวลาเจอเรื่องร้ายก็กลับกลายมาเป็นดีได้ตลอด
  80. ขอบคุณ ที่ได้เกิดมาในประเทศไทย ภูมิใจที่เกิดมาในผืนแผ่นดินนี้
  81. ขอบคุณ ที่ได้เกิดมาเป็นเรา ดีที่สุดแล้วต่อให้มีโอกาสเลือกก็ขอเกิดมาเป็นตัวเอง
  82. ขอบคุณ พระอาทิตย์ที่ส่องแสงลงมาให้เราได้ใช้ชีวิตในตอนกลางวัน
  83. ขอบคุณ พระจันทร์ที่ทำให้เราได้นอนหลับผักผ่อน พักร่างกายที่เหนื้อยล้า
  84. ขอบคุณ ที่วันนี้ยังตื่นมาแล้วยังหายใจอยู่ 
  85. ขอบคุณ ที่รู้ผิดชอบชั่่วดี ได้มีโอกาสทำสิ่งดี ๆ ตอนที่ยังหายใจอยู่
  86. ขอบคุณ โลกใบนี้ที่สอนให้เรารู้ว่ามันไม่ง่ายเลย ไม่มีอะไรได้มาง่าย ๆ 
  87. ขอบคุณ หัวใจตัวเองที่แน่วแน่ และชัดเจนกับความต้องการของตัวเอง
  88. ขอบคุณ โรงพยาบาลที่รักษาอาการต่าง ๆ เวลาเจ็บไข้ได้ป่วย
  89. ขอบคุณ ที่ชีวิตเดินมาไกลถึงจุดนี้ ที่แต่ก่อนไม่คาดไม่ฝัน
  90. ขอบคุณ ในความพยายามของตัวเอง ศรัทธาในตัวเอง
  91. ขอบคุณ ที่ได้เกิดมาแล้ว ได้ทำตามใจอยากคืออยากที่จะเป็นครู
  92. ขอบคุณ อาจารย์กิตตินันท์ หอมฟุ้ง ที่มาสอนคุณธรรม จริยธรรมสำหรับครูประถมศึกษา มันทำให้ดิฉันค้นพบตัวเองบางอย่างและรู้ใจตัวเอง
  93. ขอบคุน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะของคนรอบข้างเพราะมันทำให้โลกใบนี้ของฉันน่าอยู่
  94. ขอบคุณ ที่ทุกปัญหามีทางออก มีทางแก้ไข 
  95. ขอบคุณ ความสุข ความทุกข์ ความเศร้า ทุก ๆ อย่างเพราะมันยังบอกได้ว่าเรายังมีความรู้สึก
  96. ขอบคุณ อากาศที่มีให้หายใจอยู่
  97. ขอบคุณ ตัวเองที่ไม่ทิ้งตัวเอง รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
  98. ขอบคุณ 22 ปีที่ผ่านมา เวลาที่เสียไปกับการได้ทำอะไรลงไป คุ้มค่าแล้ว
  99. ขอบคุณ ครอบครัวที่น่ารัก ที่เป็นที่รักยิ่งและสำคัญมากที่สุดเป็นแรงใจที่ยิ่งใหญ่ให้รู้ว่าฉันสู้เพื่อเธอนะ
  100. เหนือสิ่งอื่นขอบคุณพระเจ้าที่ดูแล ปกป้องคุ้มครองครอบครัวของลูก จัดเตรียมเส้นทาง ความช่วยเหลือต่าง ๆ ให้กับลูก ไม่เคยทอดทิ้งของลูกไปครอบครัวไหน