ในชีวิตบางครั้งเราอาจลืมไปว่าสิ่งที่ได้มานั้นเกินกว่าคำว่าขอบคุณ และทั้งหมดนี้เป็นคำขอบคุณที่อยากจะพูดออกไป
๑. ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่รัก ห่วงใย ดูแลตั้งแต่เล็กจนโต
๒. ขอบคุณคุณครู ที่ให้ความรู้และอบรมสั่งสอน ดูแลเป็นเหมือนพ่อแม่คนที่สอง
๓. ขอบคุณผู้หลักผู้ใหญ่ที่เอ็นดู
๔. ขอบคุณพี่ๆ ที่ให้กำลังใจ
๕. ขอบคุณน้องๆ ที่ให้เกียตริและเชื่อฟังคำสั่งสอน
๖. ขอบคุณคุณตาคุณยายที่รักและดูแล
๗. ขอบคุณคุณลุงคุณป้าที่คอยช่วยเหลือยามเจอกับปัญหา
๘. ขอบคุณอาจารย์ที่ให้โอกาส
๙. ขอบคุณแม่บ้านพ่อบ้านที่คอยดูแลและอบรมสั่งสอน
๑๐. ขอบคุณเด็กๆที่เชื่อฟังคำสั่งสอน คำตักเตือน
๑๑. ขอบคุณพ่อหลวงที่ช่วยส่งของทางบ้านให้
๑๒. ขอบคุณผู้ช่วย ที่รับส่งของให้
๑๓. ขอบคุณอาจารย์ที่ม.ที่มอบความรู้และให้ความช่วยเหลือ
๑๔. ขอบคุณเพื่อนร่วมห้องสำหรับความช่วยเหลือและความสามัคคี
๑๕. ขอบคุณเพื่อนหอพักสำหรับการกินและคอยเตือนกัน
๑๖. ขอบคุณเพื่อนสนิทสำหรับความรักและเข้าใจในทุกเรื่อง
๑๗. ขอบคุณเพื่อนเก่าสำหรับมิตรภาพดีๆและความทรงจำที่สวยงามมากมาย
๑๘. ขอบคุณเพื่อนใหม่ที่ให้ความช่วยเหลือ
๑๙. ขอบคุณเพื่อนชายสำหรับความช่วยเหลือ
๒๐. ขอบคุณเพื่อนๆสำหรับความรัก ความรู้สึกดี ความเข้าใจที่มีให้
๒๑. ขอบคุณโรงเรียนสำหรับที่เรียนที่สะดวกสบาย
๒๒. ขอบคุณโรงพยาบาลที่ให้ความช่วยเหลือในยามไม่สบาย
๒๓. ขอบคุณคุณหมอสำหรับการเยียวยาสุขภาพ
๒๔. ขอบคุณคุณตำรวจสำหรับคำตักเตือน
๒๕. ขอบคุณเสื้อผ้าที่ให้ความอบอุ่นแกร่างกายและสวยงาม
๒๖. ขอบคุณอาหารที่มอบความอิ่มอร่อยและให้สุขภาพร่างกายแข็งเรง
๒๗. ขอบคุณปัญหาที่ทำให้เข้มแข็ง
๒๘. ขอบคุณความกล้าแสดงออกที่ทำให้กำจัดความกลัวออกไปได้
๒๘. ขอบคุณคุณน้าคุณอาที่คอยช่วยเหลือในยามพบกับปัญหา
๒๙. ขอบคุณน้ำที่ทำให้ร่างกายมีกำลังและให้ความสะอาดแก่ร่างกาย
๓๐. ขอบคุณรถสำหรับการเดินทางไม่ว่าจะใกล้ไกล 
๓๑. ขอบคุณโทรศัพท์สำหรับการติดต่อสื่อสาร รูปถ่ายที่สวยๆ
๓๒. ขอบคุณหนังสือสำหรับความรู็และความสนุกสนานมากมาย
๓๓. ขอบคุณข่าวสำหรับเรื่องราวต่างๆเพื่อเป็นการแจ้งเตือน
๓๔. ขอบคุณเงินสำหรับสิ่งของต่างๆที่ได้มาและอาหารที่ได้กิน
๓๕. ขอบคุณเครื่องสำอางที่ทำให้ใบหน้าดูดี
๓๖. ขอบคุณนาฬิกาที่ทำให้เรารู้ว่าเวลาเดินไปไม่เคยหยุด
๓๗. ขอบคุณหมวกนิรภัยสำหรับความปลอดภัยในการขับขี่รถ
๓๘. ขอบคุณรองเท้าที่ไม่ต้องเดินเท้าเปล่าและป้องกันความเจ็บปวดในการเดิน
๓๙. ขอบคุณกระเป๋าสำหรับใส่ของ
๔๐. ขอบคุณความสุขที่ไม่เคยทำให้ชีวิตเศร้า
๔๑. ขอบคุณความรักที่ทำให้ชีวิตมีความสุข
๔๒. ขอบคุณความรู้ที่ทำให้ตัวเองมีอนาคตที่วาดไว้อย่างสวยงาม
๔๓. ขอบคุณรอยยิ้มที่ไม่ทำให้ผู้อื่นผิดหวัง
๔๔. ขอบคุณน้ำตาที่ได้ระบายความรู้สึกออกมา
๔๕. ขอบคุณอุบัติเหตุที่ทำให้รู้ว่าควรทำอะไรโดยระมัดระวัง
๔๖. ขอบคุณจารจรสำหรับการขับขี่อย่างปลอดภัยและเป็นระเบียบวินัย
๔๗. ขอบคุณชีวิตที่ทำให้รู้ว่าสำคัญมากแค่ไหน
๔๘. ขอบคุณหมูกระทะที่ทำให้รู้ว่าหมูนั้นอร่อยและทำให้อ้วนขึ้นได้
๔๙. ขอบคุณพระอาทิตย์ที่ให้ความสว่างและให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายและธรรมชาติ
๕๐. ขอบคุณพระจันทร์ที่ให้ความสว่างในเวลากลางคืน
๕๑. ขอบคุณต้นไม้ที่ให้ความร่มรื่น
๕๒. ขอบคุณผลไม้ที่ทำให้ร่างกายไม่ขาดวิตามิน
๕๓. ขอบคุณขนมที่ทำให้รู้ถึงรสชาติความอร่อย
๕๔. ขอบคุณกระจกที่ไม่เคยหลอกเรา
๕๕. ขอบคุณโอกาสที่ได้แก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดให้เป็นสิ่งที่ดี
๕๖. ขอบคุณประสบการณ์สำหรับบทเรียนที่ดีๆ
๕๗. ขอบคุณเสียงเพลงที่ดึงดูดใจในเวลาฟัง
๕๘. ขอบคุณธรรมชาติที่ให้ความสวยงามและให้ความอบอุ่นแกสัตว์โลก
๕๙. ขอบคุณยาที่ช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดของร่างกาย
๖๐. ขอบคุณบัตรประจำตัวประชาชนที่ทำให้รู้ว่ามีตัวตน
๖๑. ขอบคุณบ้านที่ให้ความอบอุ่นแก่ร่างกายและทำให้มีที่พักผ่อน
๖๒. ขอบคุณพัดลมที่ให้ความเย็นเวลาร้อน
๖๓. ขอบคุณหม้อ กระทะ ที่อำนวยความสะดวกในการทำอาหาร
๖๔. ขอบคุณสบู่ แชมพู ที่ให้ความสะอาดแก่ร่างกาย
๖๕. ขอบคุณอากาศที่ทำให้เรามีลมหายใจ
๖๖. ขอบคุณความทรงจำที่ทำให้รู้ว่าสิ่งที่ผ่านมาสิ่งที่ดีๆที่ทำด้วยกันนั้นมีค่า
๖๗. ขอบคุณหัวใจที่เข้มแข็งและกล้าเผชิญกับอุปสรรค
๖๘. ขอบคุณทุนการศึกษาที่ได้แบ่งเบาภาระของพ่อแม่
๖๙. ขอบคุณพรสวรรค์ที่ทำให้รู้ว่าตัวเองก็เล่นกีต้าร์เป็น
๗๐. ขอบคุณช่างซ่อมรถที่ให้ความช่วยเหลือเวลารถเสีย
๗๑. ขอบคุณสายตาที่ทำให้มองเห็นสิ่งต่างๆบนโลกนี้
๗๒. ขอบคุณห้องน้ำสำหรับระบายความทุกข์
๗๓. ขอบคุณสถานที่ท่องเที่ยวที่ให้ความสวยงามเวลาไปเที่ยว
๗๔. ขอบคุณมหาลัยแห่งนี้สำหรับการเรียนรู้และได้พบเจอกับอาจารย์และพื่อนๆมากมาย
๗๕. ขอบคุณวันอาทิตย์ที่ได้สรรเสริญพระเจ้าและฟังคำเทศนา
๗๖. ขอบคุณคนกวาดขยะที่ทำให้บ้านเมืองสะอาด
๗๗. ขอบคุณทหารที่ปกป้องประเทศ
๗๘. ขอบคุณข้าวที่ให้พลังงานแก่ร่างกาย
๗๙. ขอบคุณไปรษณีย์ที่คอยส่งของให้
๘๐. ขอบคุณลมหายใจที่ทำให้มีชีวิตจนถึงทุกวันนี้
๘๑. ขอบคุณคนรอบข้างที่เข้าใจ
๘๒. ขอบคุณร่างกายที่ไม่เป็นอะไร
๘๓. ขอบคุณที่นอนสำหรับการพักผ่อนหลับนอน
๘๔. ขอบคุณคอมพิวเตอร์ที่ให้ความสะดวกในการพิมงานหรือการติดต่อสื่อสาร
๘๕. ขอบคุณการเดินทางที่ทำให้รู้ว่าระยะทางที่เราเดินทางนั้นมีความหมายมากแค่ไหน
๘๕. ขอบคุณความคิดถึงที่ทำให้รู้ว่าคนไกลยังอยู่ในความทรงจำเสมอ
๘๖. ขอบคุณตู้เก็บของที่ทำให้รู้ว่าทุกอย่างเรียบร้อยเมื่อเก็บของไว้เป็นที่
๘๗. ขอบคุณความสว่างที่ทำให้เรามองเห็น
๘๘. ขอบคุณกลางคืนที่ทำให้สงบและมีเวลาพักผ่อน
๘๙. ขอบคุณสมุดที่ให้ความสะดวกในการจดบันทึก
๙๐. ขอบคุณน้ำใจจากคนรู้จักที่ทำให้รู้ว่าความช่วยเหลือนั้นไม่จำเป็นต้องหวังผลตอบแทน
๙๑. ขอบคุณบทเพลงที่ทำให้ฟังแล้วรู้สึกดี
๙๒. ขอบคุณแม่ค้าที่ทำให้เรามีอาหารการกินที่อร่อย
๙๓. ขอบคุณแม่น้ำที่ทำให้เรามีน้ำใช้มีน้ำดื่ม
๙๔. ขอบคุณศาสนาที่เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
๙๕. ขอบคุณชาวนาที่ทำให้เรามีข้าวกิน
๙๖. ขอบคุณครอบครัวที่ทำให้มีกันและกัน
๙๗. ขอบคุณคุณครูที่สอนให้เราเป็นคนดี
๙๘. ขอบคุณความรู้สึกดีๆที่ทำให้ก้าวผ่านสิ่งที่ไม่ดี
๙๙. ขอบคุณตัวเองที่ไม่เคยท้อต่ออุปสรรคเล็กๆน้อยๆ
๑๐๐. ขอบคุณพระเจ้าที่สร้างเรามาตามฉายาของพระเจ้า