ครูอ้อยชอบเดินไปทางชั้นเรียนอนุบาล มีความรู้สึกว่า นักเรียนชั้นอนุบาลนี้น่ารัก บริสุทธิ์ และมีอะไรให้ครูอ้อยได้ยิ้มหรือหัวเราะอยู่เสมอ
 

วันหนึ่ง.....ครูอ้อยเป็นครูเวรประจำวัน.....ในตอนเช้าครูอ้อยต้องไปอยู่เวรแถวสนาม  คอยดูแลนักเรียนเล่นที่สนาม

และทางที่จะเดินไปสนามนั้น  ต้องผ่านชั้นเรียนอนุบาล  ที่ครูอ้อยชอบผ่านไปทางนี้มาก

เพราะเด็กเล็กๆนี้มีความบริสุทธิ์  ไร้เดียงสา  ทำอะไรก็น่ารัก  พูดอะไรก็ดูดี  ...ครูอ้อยรักเด็กมานานแล้วค่ะ

แต่วันนี้....จะรู้สึกรักนักเรียนอนุบาลมากกว่าทุกวันเป็นพิเศษ  เพราะเธอนั่งเป็นระเบียบเรียบร้อย  สายตาเธอมองมาหาครูอ้อย  และพากันถามว่า  " คุณครูจะไปไหนคะ "

ครูอ้อยตอบด้วยความรีบร้อนว่า  "   ครูจะไปอยู่เวรค่ะ   "

นักเรียนคงไม่เข้าใจ  คำว่า อยู่เวร  จึงถามต่อไปว่า  " แสดงว่าครูมีบาปกรรมเยอะใช่ไหมคะ  จึงต้องไปอยู่เวร "

ครูอ้อยหยุดกึก  และนั่งลงคุยกับพวกเธอ   ทำความเข้าใจกันนาน  เพราะเธอเรียน.....

เรื่อง.......เวร...กรรม   มาเลยคิดว่า  ครูอ้อยมีบาปหนาจึงต้องไปอยู่เวร

น่ารักจริงๆ  บริสุทธิ์จริงๆค่ะ