เมื่อต้องทำการติดต่อกับผู้ใหญ่

  ติดต่อ

  ทุกๆ เจ้านายมีสิ่งที่เหมือนกันคือ"ชอบคนทำงาน"สร้างความรู้จักโดยการทำงาน..ความจริงใจในการทำงาน.....สั่งสมจนผู้ใหญ่รับรู้ว่าเราเป็นคนอย่างไร หากเป็นเช่นนั้นแล้วอะไรที่ท่านสามารถอุปถัมภ์ค้ำชูได้และไม่ทำให้ท่านด่างพร้อย ท่านจะไม่ละเลยที่จะทำ  

ในชีวิติจริงดิฉันต้อง deal กับผู้ใหญ่หลักๆ ส่วนใหญ่เป็นวิทยากร เมื่อดิฉันจะต้องติดต่อกับผู้ใหญ่ดิฉันหมายความถึงผู้บริหารระดับสูง..ผู้เชี่ยวชาญสาขาต่างๆ....ที่เราต้องการความอนุเคราะห์...ขอความช่วยเหลือ...ตัวอย่างที่ต้องติดต่อ 
1.ติดต่อผู้เชี่ยวชาญมาเป็นวิทยากร.....
2.เชิญผู้ใหญ่มาร่วมงานอะไรบางอย่างเพื่อเป็นเกียรติ..เช่นเชิญระดับสูงสุดขององค์กรมาเปิดงานเรา หรืออยากให้ผู้ว่าราชการ มาเปิดงาน
3.ของบประมาณจะทำนั่น..นี่...
4.ขอเงินสนับสนุน
5.หรือแม้กระทั่งขอเปิดทางสู่ความสำเร็จบางประการโดยใช้ความมีตำแหน่ง...จากผู้ใหญ่(อันนี้ปิดทางเลยขอให้มีน้อยที่สุด)เช่นอยากให้วิทยากรท่านนี้มางานนี้..ต้องเชิญท่านนี้มาร่วมเวที หลอกให้ท่านนี้มาร่วมเวทีโดยเอาอีกท่านมาร่วมเวที จะด้วยกรณีไหนก็ตามทั้งหมดที่ต้องใช้ในการ เจรจาติดต่อกับผู้ใหญ่คือ
1.มีความอ่อนน้อมถ่อมตนประดับกายให้เป็นนิสัย
แสดงถึงการให้เกียรติคู่สนทนา "ทางวาจา" "กริยาท่าทาง" ดิฉันยอมรับว่าไม่ได้มีมาแต่กำเนิด.....อันที่จริงนิสัยอ่อนน้อมถ่อมตนต้องสร้างไว้กับตัวและกับทุกคน
2.มีผลงานหรือทำงานจริงจังทุกๆ เจ้านายมีสิ่งที่เหมือนกันคือ"ชอบคนทำงาน"สร้างความรู้จักโดยการทำงาน..ความจริงใจในการทำงาน..
เป็นที่ต้องสั่งสมจนผู้ใหญ่รับรู้ว่าเราเป็นคนอย่างไรหากเป็นเช่นนั้นแล้วอะไรที่ท่านสามารถอุปถัมภ์ค้ำชูได้และไม่ทำให้ท่านด่างพร้อย ท่านจะไม่ละเลยที่จะทำและมักจะออกปากเองว่ามีอะไรโทรมานะ..มือถือของผมมีใช่มั๊ย..แต่ถึงกระนั้น
3.ไม่ควรโทรศัพท์ถึงท่านโดยตรง  ต้องติดต่อผ่านเลขาฯเป็นความจริงว่าผู้ใหญ่ไม่ค่อยว่าง.....และยากที่คนเล็กๆ อย่างเราจะได้พูดคุยด้วยตัวเอง...ส่วนใหญ่จะผ่านเลขาหน้าห้องคุยผ่านเลขาฯถึงสิ่งที่เราต้องการติดต่อ"พี่..หนูมีเอกสารจะหารือท่าน..ไม่ทราบว่าจะเป็นไปได้มั๊ยคะในวันนี้.." "ทำไมต้องคุยเองหล่ะเสนอเป็นเอกสารได้มั๊ย..ท่านอยู่ห้องประชุมตลอดท่านยุ่งมากหรือไม่ก็ท่านเหนื่อยมากแล้ววันนี้" รออีก 2วันจะโปร่งหน่อย(กรุณาคิดในใจโอ๊ยตั้งสองวัน)"งั๊นหนูเสนอขึ้นไปนะคะ..เผื่อท่านมีจังหว่ะได้อ่าน..หรือได้แวะเข้ามา และหนูรอ 2 วัน ที่จะได้รับการนัดจากพี่ด้วยนะคะ"
4.ส่งอีเมลบอกความต้องการบอกรายละเอียดแบบจากใจที่สุดและอย่าลืม copy ให้คุณเลขาด้วย
5.อย่าพูดเย่นเย้อ..หากมีจังหวะที่จะพูด..พูดความประสงค์ไปเลยไม่ต้องเกริ่นยกแม่น้ำทั้ง 5
6.หากท่านตอบไม่สะดวกอย่าเซ้าซี้..ไม่ลืมที่จะกล่าวขอบคุณ.แม้ไม่ได้ตามความประสงค์....ค่ะหนูหวังว่าในโอกาสต่อไปมหาวิทยาลัย....จะได้รับเกียรติจากท่านนะคะ(โปรดดูข้อ 1 ท่านไม่ว่างจริงๆ ขอให้เชื่อเช่นนั้น)
7.ห้ามขอให้ท่านทำอะไรที่เอื้อประโยชน์แก่ตนมากกว่าส่วนรวม
8.สำหรับเรื่องขอเงินนี่ไม่คุ้นกันจริงอย่าเชียวนะ..คุ้นก็ไม่ควรถือเป็นเรื่องส่วนตัวไม่ว่าจะเป็นขอสนับสนุนงานเลี้ยงปีใหม่....หรืองานสังสรรค์...ท่านจะเติมใจให้เอง....
.ดิฉันตกม้าตายมาแล้วโดยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ในการปฐมนิเทศอาจารย์ใหม่เมื่อหลายปีก่อน...ดิฉันเชิญวิทยากรทีมใหม่มาทำกลุ่มสัมพันธ์ช่วงกลางคืน....ไม่ทราบอีท่าไหน..วิทยากรท่านนั้นดันมาเล่นกับผู้บริหารสูงสุดของดิฉัน.."เชิญรับรางวัลที่ท่านอธิการบดี"โดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้า ท่านไม่ได้เตรียม..บังเอิญไม่มีแบงค์ย่อย...4 รางวัล โดนไป 2,000.-แม้มิสบตาผู้ใหญ่....ดิฉันก็รู้ว่าไม่เหมาะเสร็จงานรีบขอโทษท่าน.."ท่านคะรายการนี้หลุดคิวหนูขอโทษค่ะ.." ......"ไม่เป็นไรคราวหลังต้องระวังในการเลือกวิทยากรนะ"...งานนั้นเป็นบทเรียน...เวลาติดต่อวิทยากร...ต้องคุยเลยเรื่อง sensitive ทั้งหลายห้ามคิดว่า..ไม่น่าจะเกิด นำมาเล่าสู่กันฟังยามดึกค่ะ

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 66151, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 27, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #งานพัฒนาบุคลากร#ติดต่องานกับผู้ใหญ่#หลักการเจรจาต่อรอง

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (27)

  • สวัสดีครับคุณเมตตา
  • องค์กรของคุณเมตตาเป็นองค์กรที่ดีมาก ๆ เลยครับ ที่ผู้ใหญ่ชอบคนทำงาน
  • แต่บางองค์กรที่ไม่ค่อยชอบคนทำงาน องค์กรแบบนั้นคนที่อยู่ด้วยโดยเฉพาะคนเก่ง ๆ คนชอบคิดโน่นคิดนี่อยู่ลำบากครับ
  • โอกาสจากผู้บริหารและวิสัยทัศน์ในการไว้วางใจลูกน้อง ชอบคนทำงาน เชื่อใจ มั่นใจ ทำให้องค์กรนั้นเดินก้าวหน้าอย่างมั่นคง
paew
เขียนเมื่อ 
  • คุณเมตตานอนดึกนะค่ะ
  • ขอบคุณมากค่ะสำหรับเทคนิคการติดต่อผู้ใหญ่ที่ดีมากๆค่ะ 
นับเป็น tacit knowledge ที่มีประโยชน์กับคนที่มักจะทำอะไรอย่างทื่อ ๆ แบบตัวผมเองมากเลยครับ ฝาก QAU ทุกคนเข้ามา ลปรร. ด้วยครับ
  • สวัสดีพี่เมตตาค่ะ...
  • อ่านเรื่องนี้แล้วเหนื่อยใจในการติดต่อผู้ใหญ่ หรือการทำงานใด ๆ ที่ต้องทำร่วมกับผู้ใหญ่นะคะ
  • ดิฉันไม่ค่อยมีทักษะในการ deal กับท่านผู้ใหญ่(มาก ๆ) มากนัก จึงมักจะหลีกเลี่ยงไม่ขอรับงานในลักษณะนี้เสมอ จะรับก็ต่อเมื่อเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ
  • พี่เมตตาเก่งจังนะคะ ที่มีความสามารถทำงานลักษณะนี้ได้
  • ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดี ๆ ค่ะ
  • ขอบคุณสำหรับ tacit ครับ
  • ถ้าเราทำได้ไม่ประทับใจในครั้งแรก จะส่งผลต่อหน่วยงานอื่นภายในมหาวิทยาลัยด้วยครับ ที่ต้องการเชิญวิทยากรคนเดิมมาอีกในภายหลัง (ตายทั้งข้อง)
  • ได้ความรู้ดีมากเลยครับ
  • เป็นประสพการณ์ที่ผมจะนำไปคิดก่อนลงมือพูดครับ ขอบคุณครับ
  • (ก่อนพูดนึกถึงหน้าพี่เมตตาไว้ก่อน)

คุณเมตตาคะ

  • เยี่ยมค่ะ
  • การติดต่อผู้ใหญ่ "บ้านเรา" เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก  tacit  knowledge ที่คุณเมตตาแนะนำมาเป็นสิ่งที่ "ต้อง" และ "ควร" รู้จริง ๆ ค่ะ

เป็นประโยชน์มากเลยค่ะ สำหรับเทคนิคดี ๆ แบบนี้

  • รูปใหม่สวยมากค่ะ
  • สวยไม่แพ้ตัวจริงเลย....
  • คุณเมตตาใช้เทคนิคดีเยี่ยมเลยนะคะ  ให้คะแนนเต็ม 10 ค่ะ
  • แล้วมีเทคนิคติดตามลูกหนี้ดีๆ ไหมค่ะ เอาแบบฉบับพิศดารม้วนเดียวจบนะจ๊ะ
  • สุขสันต์วันเสาร์จ๊ะ
คุณเมตตาทำได้ไงคะ..เก่งจังค่ะ
  • สวัสดีคะพี่เมตตา
  • ขอบคุณค่ะสำหรับบันทึกนี้ค่ะ มีประโยชน์มากค่ะ
  • เฉลยความในใจ  ดีใจมากค่ะ ที่ได้เจอตัวจริงพี่เมตตา  จาก b2b มา f2f  ในงานKMแห่งชาติ 3 ได้กอดพี่เมตตาด้วย ดีใจค่ะ
  • ชอบรูปนี้ด้วยคนค่ะ ว่าแต่ฝีมือใครถ่ายเอ่ย ??
  • Cheers !!! เทคนิคดี ๆ เทคนิคฝังลึกที่ได้ถ่ายทอดให้อ่านค่ะ

 

  • แต่บางองค์กรที่ไม่ค่อยชอบคนทำงาน องค์กรแบบนั้นคนที่อยู่ด้วยโดยเฉพาะคนเก่ง ๆ คนชอบคิดโน่นคิดนี่อยู่ลำบากครับ  มีด้วยเหรอคะคุณปภังกร ดิฉันทำงานแต่ที่ มอ.ที่เดียวจึงไม่เคยเห็นองค์กรอื่นค่ะ
  • อาจารย์paewคะ...เป็นบางวันค่ะ...บางวันหมดแฮง...บางวันบ้าพลัง...เอาแน่นอนไม่ได้ค่ะ..ส่วนใหญ่จะนอนสองรอบค่ะ...รองแรกเอาเด็กเข้านอน...3 ทุ่มกว่านอนไปได้สัก 4 ชั่วโมงจะตื่นมาอย่างวันนี้...แล้วหากไม่มีงานติดมาทำที่บ้านก็จะนอนต่อ...หากมีงานติดมาทำก็จะทำจนเช้าค่ะ....ตัวเองจะพอเพียงสำหรับการนอนที่ 5 ชั่วโมงค่ะ ขอบคุณที่มาให้กำลังใจค่ะ
    คุณปวีณาคะ ขอบคุณค่ะหลายครั้งเราเกี่ยงไม่ได้หรอกค่ะ ต้องทำทุกอย่าง....สิ่งสำคัญที่สุดที่จะทำงานกับผู้ใหญ่ง่ายคือ...ความมุ่งมั่นของเราค่ะ...ที่ทำงานของดิฉั๊น เป็นองค์กรใหญ่ มักทำอะไรโดยคณะกรรมการ...ลองคิดดูนะคะ...หากกรรมการมี 8 คน เป็นผู้บริหารซะ 2 คน...เป็นอาจารย์หมออีก 3 ที่เหลือเป็นผู้บริหารระดับกลางและทีมเลขา....ยากลำบากในการประชุมน่าดู นับแล้วกรรมการชุดนี้มีเวลาที่จะนัดประชุม...ในสัปดาห์ได้ 1 วันเพราะอาจารย์หมอท่านออก OPD คนละวัน วันหายไป 3 วัน ผู้บริหารประชุมทุกวันพฤหัส...งานนี้เหลือให้พี่นัดประชุมได้วันเดียว  สนุกสนาน...ประชุมกันตอนพักเที่ยงค่ะ....น่าจ๊งสาร....
    ท่านอาจารย์วิบูลย์ คะ....คนที่มักจะทำอะไรอย่างทื่อ ๆ แบบตัวผมเองมากเลยครับ.....ท่านถ่อมตัวมากไปแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะ รอสาวๆ ที่ มน.อยู่ค่ะ
    คุณศิริคะ  ภาพนี้ฝีมือกะปุ๋มค่ะ...ส่วนอีกชุด 100 ภาพที่สนามบิน...มือนิดหน่อย...ยังแคะออกจากล้องไม่เป็นเลยค่ะ....ว่าจะไปทำ km กับคนพยาธิ...อยู่ค่ะช่วยด้วยหนูเอาภาพออกจากกล้องไม่เป็น...ภาพชุดที่งานมหกรรมเลย ยังไม่เผยแพร่สู่สาธารณเลย.. ขอบคุณพี่เม่ยอีกคน  นาน น้าน...จะมีคนชมว่าสวยสักที
    Jack คุณจันทร์เมามาย คุณรัตติยา  คุณBright Lily คุณพริกขี้หนูอ่อน และ คุณอ้อ - สุชานาถ  และคุณศิริ ใครๆ เขาว่าบันทึกนี้ ดิฉั๊นเขียน tacit ดิฉั๊นไม่รู้ตัวเลยนะคะเนี่ย!.....พยาย้าม พยายาม...จ้องไปจ้องมากับ บันทึกของตัวเองอยู่...แบบไหนหนอที่ถ่ายทอด tacitเอ!.....หรือว่า tacit นี้เวลาเขียนออกมาได้จะไม่รู้ตัว
    ขอบคุณทุกท่านค่ะที่เป็นแรงใจ...ถ้าหากว่าบันทึกนี้ใช่tacit น่าจะมีตามมาได้อีกค่ะ(แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว)
    • ขอบคุณพี่เมตตาค่ะ  รอ ร้อ รอ อ่านบันทึกนี้อยู่ค่ะ
    • บันทึกทุกข้อไว้ในสมองเรียบร้อยแล้วค่ะ
    • เหมือนจะมีอีกข้อแต่ เอ... มันติดๆ อยู่ริมฝีปาก  ขอเวลาคิดแป้บบนะคะ  เดี๋ยวมาใหม่ค่ะ ...
    • นั่นน่ะสิครับคุณเมตตา
    • 1 ปีที่ผ่านมากับชีวิตที่แสนคุ้มค่ากับการเดินเข้าไปสัมผัสกับชีวิตในทุกมิติของทุกภาคีแห่งองค์กร ได้ไปในสิ่งที่ไม่เคยไป ได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยได้
    • เมื่อก่อนเป็นปลาอยู่ในน้ำไม่เห็นน้ำ หนึ่งปีที่ผ่านมาผมกลายเป็นเต่าครับอยู่ทั้งบนบกและในน้ำ ตอนอยู่ในน้ำก็มองขึ้นไปบนบก ตอนอยู่บนบกก็มองเข้าไปในน้ำ มองไปมองมา อยากรู้ก็เข้าไป มองไม่เห็นก็ถอยออกมา มิติการมองที่คุ้มค่าเมื่อไหร่ได้สัมผัสกับวิถีแห่งสรรพสิ่งครับ
    • โอโห พี่กว่าจะ deal ได้ คง die เหมือนกัน ยากเหมือนกันเนอะ
    • แวะมาให้กำลังใจครับพี่เมตตา
    • ขอบคุณค่ะ 
    • ดีจังเลย  จะเอาไปให้น้องที่ทำงานอ่านด้วยค่ะ
    คนเข้ามาสนใจกันเพียบเลย ไม่ทราบว่าจะเป็นเครื่องบอกเหตุ หรือว่าเป็นการสะท้อนเรื่องเกี่ยวกับ "ผู้ใหญ่" ในบ้านเราได้บ้างหรือเปล่า ?

    ตรงใจมากกับความเห็นอ.วิบูลย์ค่ะ เพราะอ่านปั๊บก็ร้องปุ๊บในใจเลยว่า นี่ไง นี่ไง tacit knowledge อยากร้องให้ใครๆมาเห็น มาอ่าน มาดู เพื่อจะบอกว่า นี่ๆ ต้องเขียนนานๆ มีกัลยาณมิตรมากมาย เขียนไปเรื่อยๆ เขียนไม่หยุดหย่อน เขียนสิ่งที่คิด ได้เลยค่ะ เจ้า TK เนี่ย ออกมาเอง เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัวหรอก

    ดีใจจังคะได้ตัวอย่างที่เห็นชัดมากถึงประโยชน์ของการเขียนใน GotoKnow ขออนุญาตเอาไปป่าวประกาศหน่อยนะคะ 

    ยอดเยี่ยมค่ะ อยากให้ท่านอื่นนำไปใช้แล้วมาต่อยอดความรู้กับพี่เมตตาด้วยค่ะ

          ขอบพระคุณมากครับที่บันทึกสิ่งดีๆ มา ลปรร. ขอนำไปใช้บ้างนะครับ