พระ ... ยังต้องเรียนเศรษฐกิจพอเพียง

  เศรษฐกิจพอเพียงจะเกิดและดำรงอยู่ได้เพราะชีวิตมีธรรมะ  

                วันนี้จะขอบอกเล่าถึงความประทับใจและมุมมองในเรื่องของพระ...กับการเรียนรู้เรื่องเศรษฐกิจพอเพียง  เนื่องจากเมื่อวานนี้ได้ร่วมเป็นวิทยากรและร่วมเรียนรู้กับนักเรียนเณรจากโรงเรียนปริยัติธรรมธีรวิทยา วัดกลางพระอารามหลวง จังหวัดบุรีรัมย์  มีนักเรียนเณรมาศึกษาถึง 300  กว่ารูป ที่มีมุมมองและความสนใจที่แตกต่างหลากหลาย  โดยเฉพาะแตกต่างในวิถีการดำรงชีวิต  เพราะท่านอยู่ในเพศบรรพชิต  อยู่กับความพอเพียง อยู่กับทางสายกลางและความสันโดษ  แต่ท่านทั้งหลายยังสนใจที่จะมาเรียน เรียนรู้ว่าเพศฆราวาสอยู่บนความพอเพียงกันอย่างไร เพื่อจะได้นำความรู้ที่ได้ไปปรับใช้กับตนเอง กับชุมชนและสังคมต่อไป  เมื่อเห็นแล้วได้แต่สะเอื้อนอยู่ในอก ท่านเป็นพระ เป็นเณร เป็นโรงเรียนที่ใคร ๆ มองข้าม แต่จัดการศึกษาได้ถูกจิตถูกใจ แล้วโรงเรียนทั้งหลายทำไมจึงใกล้เกลือกินด่าง มองภาพเศรษฐกิจพอเพียงเป็นสูตรสำเร็จและรายงานเท็จด้วยการสร้างภาพไม่เลิก 

                 นักเรียนเณรทุกรูปเรียนรู้ได้ประทับใจ  ท่านนำเสนอว่าเศรษฐกิจพอเพียงคือธรรม  ธรรมคือธรรมชาติ คือความสัจจริง เปรียบเหมือนต้นไม้ ที่เติบโตช้าแต่คุณค่ามหาศาล ต้นไม้ไม่มีบ่น ไม่มีเบื่อ ไม่มีท้อ เจริญเติบโตได้ตามปัจจัยที่มี และเมื่อปลูกต้นอะไรก็จะได้ดอกผลของต้นนั้น ปลูกมะม่วงได้มะม่วง  ถ้าเป็นต้นไม้ที่โตเร็วก็เบียดเบียนสิ่งรอบข้าง  คนที่จะทำเศรษฐกิจพอเพียงให้ประสบความสำเร็จจึงควรมีธรรมในใจ มีอิทธิบาท 4 มีพรหมวิหาร 4 เมื่อมีปัญหาอุปสรรคก็ไม่ควรท้อให้ยึดหลักการแก้ปัญหาตามหลักอริยสัจ 4  ไม่เบียดเบียนตนเอง ไม่เบียดเบียนผู้อื่นและไม่เบียดเบียนธรรมชาติ  เนื่องจากท่านเป็นพระท่านสามารถเข้าใจได้ในแง่การนำธรรมมาใช้กับเศรษฐกิจพอเพียง

              การเรียนรู้ในวันดังกล่าวจึงได้บรรยากาศแห่งการเรียนรู้ที่แปลกใหม่  เราครูวิทยากรก็และนักเรียนเณรทั้งหลายก็ได้สรรพนามแทนตัวเองแปลกใหม่ๆ แถบลงท้ายเวลาสอนจบด้วยคำว่า สาธุ  แทนคำว่า ขอบคุณค่ะ ของคุณครับ ได้ยินได้ฟังแล้วอิ่มเอิบใจเหมือนได้บุญมากองโต

            ขอบคุณค่ะ

            พันดา  เลิศปัญญา

               

              

            

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จะเอาความรู้อะไรใส่ลงไปในโค

คำสำคัญ (Tags)#ปริญญาโท#หลักสูตร#ปริญญาเอก#พัฒนบูรณาการศาสตร์#มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

หมายเลขบันทึก: 66146, เขียน: 09 Dec 2006 @ 00:18, แก้ไข, 06 Sep 2013 @ 17:40, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

ร้ายมาก ไม่ได้แปลว่ารากไม้ ร้ายในที่นี่ขอแปลเป็นความทึ่ง แสดงให้เห็นว่า ไม่มีอะไรที่ชาวบูรณาการศาสตร์ทำไม่ได้ บันทึกจากสิ่งที่ตามองเห็น หูได้ยิน ปากจำนรรจา สมองประเมินว่าจุดพอดีเป็นอย่างไร ไม่มีใครเก่งมาจากท้องแม่

ตอนนี้พอจะเริ่ม ตาเห็นธรรม  หรือยังครับ

จะได้เข้าทาง ลดการเสียเวลาเสียทีนะครับ

 

ถ้าสามเณรขโมยกินถั่วและแตงของครูบา  คุณครูดาจะทำอย่างไร  ครับ...
ถ้านักเรียนเณรไม่ได้ขโมยค่ะ เพราะท่านขออนุญาตแล้ว และถือว่าครูบาได้ทำบุญค่ะ    แต่ย้ำกับนักเรียนเณรว่าถ้าขโมยจะอาบัติ ผิดทั้งทางโลกและทางธรรมปล่อยวางค่ะ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 11 Dec 2006 @ 00:24
  • ท่าทางน้องเณรตั้งใจเรียนนะครับ
  • ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณค่ะพี่ขจิต  นักเรียนเณรตั้งเรียนมากเป็นบางรูปค่ะ  เพราะเป็นเรื่องธรรมดาจะให้สนใจทุกรูปคงเป็นไปไม่ได้  แต่ที่ประทับใจมากคือ ท่านนำเสนอว่าธรรมคือต้นไม้ที่ไม่ทำร้ายและเบียดเบียนใครค่ะ