หอยในระบบเกษตรประณีต & กับความเชื่อในการเดินทาง

หอยเป็นสัตว์สะเทือนน้ำ สะเทือนบก เป็นอาหารชั้นเยี่ยมของพี่น้องคนอีสาน และคนลาว แต่หอยก็ถูกกีดกันการเดินทางโดยรถยนต์โดยสาร เพราะเป็นความเชื่อ

เรื่องเล่าสบาย สบาย เช้านี้ที่กรุงเทพมหานครอากาศสบายๆ และมีเพื่อนโทรมาจากจังหวัดยโสธรสอบถามว่ากินข้าวเช้าหรือยัง ถ้ายังไม่กินให้มากินอ่อมหอยด้วยกันนะเพราะวันนี้มีเมนูเด็ดแกงอ่อมหอยขม (อีสานเรียกหอยจูบ)  อร่อยมาก ซึ่งผมก็ได้แต่กลืนน้ำลายอร่อยกับเพื่อน

หอยขมกับเกษตรประณีต  ช่างบังเอิญเหลือเกินครับพอพูดถึงเรื่องหอยก็นึกขึ้นมาได้ทันทีครับว่าหอยเป็นสัตว์เศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่งที่สามารถนำมาเลี้ยงในระบบเกษตรประณีตได้เป็นอย่างดี  เนื่องจากหอยจัดเป็นสัตว์///สะเทือนน้ำสะเทือนบก/// (ผิดครับ) ขอแก้ เป็น สะเทินน้ำ สะเทินบก เพราะอยู่ในน้ำก็ได้ อยู่ในดินที่ไม่มีน้ำก็ได้ (เข้าไง) เป็นสัตว์ที่เลี้ยงง่าย กินอาหารพวก Planktons  ทั้งพืชและสัตว์เป็นอาหาร จึงทำให้ต้นทุนค่าอาหารต่ำ มีทั้งที่ออกลูกเป็นไข่ และเป็นตัว  แต่หอยขมจะออกลูกเป็นตัวนะครับ ครั้งๆหนึ่งๆ ก็ราวๆ 20 – 30 ตัว ขึ้นกับความสมบูรณ์พันธุ์ ซึ่งเดิมทีเดียวหอยจะเป็นอาหารโปรตีนชั้นเยี่ยมที่มีราคาถูก ของพี่น้องชาวอีสานมาอย่างยาวนาน แต่ทุกวันนี้กลับตรงกันข้ามแล้วครับเพราะหอยเริ่มหากินยากขึ้นและมีราคาแพง ดังนั้นจึงเหมาะอย่างยิ่งที่พี่น้องที่ทำการเกษตรแบบประณีตเราจะเอามาเลี้ยงเพื่อกินและขายต่อไป หากสงสัยและต้องการข้อมูลเพิ่มเติมสามารถติดต่อได้ที่พ่อขาน บ้านสว่าง ต.สำราญ อ.เมือง จ.ยโสธร เพราะเราทำการศึกษาร่วมกันมาเมื่อปีที่แล้ว

หอยกับความเชื่อในการเดินทาง  แปลกแต่จริงครับ พอพูดเรื่องหอยชักมันส์  เราบอกว่าหอยเป็นอาหารของคนอีสาน และพี่น้องคนลาว แต่ก็มีเรื่องเล่าอีกเช่นกันครับ คือว่า เมื่อวานผมได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ( Share & Learn ) กับเพื่อนนักศึกษาด้วย ซึ่งเพื่อนผมเป็นอาจารย์สอนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งชาติลาว แต่มาเรียนต่อที่เมืองไทย และเราได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ เกี่ยวกับประเพณีและวัฒนธรรม ซึ่งเพื่อนผมก็เล่า แบบ Dialoged  มาก และผมก็ได้นั่งฟังอย่างตั้งใจ (Deep listening) เช่นกัน อีกทั้งนั่งกินข้าวไปด้วยซึ่งเพื่อนก็ได้เล่าหลากหลายเรื่องมากแต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมเห็นว่าน่าที่จะได้มาเล่าสู่กันฟัง ในบรรยากาศแบบหอยๆ เผื่อพี่น้องชาว GotoKnow  จะได้เดินทางไปเที่ยวต่างประเทศ (ลาว) อย่างสบายใจ เพื่อนผมเล่าให้ฟังว่าในการเดินทางโดยเรือ และรถยนต์ในประเทศลาวนั้นเขาห้ามผู้โดยสารเอา หอย และเต่า ขึ้นรถโดยสารไปด้วย เนื่องจากเขามีความเชื่อ (Believe) ว่ามันไม่ดี ไม่เป็นสิริมงคล (เป็นกาลิกิณี) ซึ่งผมก็พยายามถามเหตุผลว่าทำไมถึงเชื่อเช่นนั้น เพราะทั้งสองก็เป็นอาหารชั้นเยี่ยมเลยไม่ใช่หรือ ก็ได้คำตอบว่า น่าจะเป็นการเปรียบเปรยว่าถ้าหากเอาหอย และเต่าไปด้วย จะทำให้การเดินทางถึงจุดหมายปลายทางได้ล่าช้าเหมือนกับพฤติกรรมการเดินของหอย และเต่า นั่นเอง ดังนั้นหากไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่นะครับ (เพราะเป็นความจริง)

ขอบคุณครับ

อุทัย   อันพิมพ์

8 ธันวาคม  2549

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เกษตรประณีต

คำสำคัญ (Tags)#ปริญญาโท#หลักสูตร#ปริญญาเอก#พัฒนบูรณาการศาสตร์#มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

หมายเลขบันทึก: 65904, เขียน: 08 Dec 2006 @ 07:07 (), แก้ไข: 17 Jun 2012 @ 11:27 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

แต่เต่า...เขาเดินอย่างระมัดระวังนะคะ...

เขาน่าจะเป็นตัวแทนของความสุขุมนะคะ...

ว่ามั๊ยคะ...คุณอู๋....

(^____^)

กะปุ๋ม

ตามมาอ่านค่ะ...เขาว่าคุณอุทัยเชี่ยวชาญ ด้านเห็ดกับหอย...ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณมากครับทั้ง ดร.กะปุ๋ม และคุณพี่เมตตา

ในประเด็นแรกของ ดร.กะปุ๋ม ผมก็เห็นด้วยครับ แต่คิดว่าเป็นความเชื่อที่เขาว่ากันมาแต่โบราณน้อ

ประเด็นที่สอง คงไม่ถึงกะนั้นหรอกครับพี่เมตตา แต่ก็พอเล่าสู่กันฟังได้ครับ

ขอบคุณ และขอเป็นแรงใจนะครับ

 

จริงๆแล้วผมไม่อยากแซว

 แต่อดไม่ได้จริงๆ

บิดเรื่องเต็มที่แล้วได้เท่านี้หรือเปล่า

ที่จริงแล้วเกษตรประณีตมีพื้นที่น้ำด้วยอยู่แล้ว

แต่ประเด็นที่พยายามบิดเข้าหา ยังไม่เข้าประเด็น มีชัดกว่านี้อีกตั้งหลายกรณี

IP: xxx.172.183.162
เขียนเมื่อ 

อาจารย์อุทัยค่ะ  ถ้ามีหอยบ่งบอกถึงความยั่งยืนและความสมบูรณ์ค่ะ  ถ้าแปลงเกษตรประณีตมีน้ำท่าอุดมสมบรณ์ เกษตรกรสามารถเลี้ยงหอยได้หลายชนิด เช่น หอยขม หอยปัง หอยกาบ( ยกเว้นหอยเชอรี่ที่สังคมรังเกียจมากหน่อย)  ถ้ามีหอยเหล่านี้รับรองการพึ่งตนเองในเรื่องอาหารจากหอยจะให้ประโยชน์ทั้งแก่คนและสัตว์แน่นอนค่ะ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

มาอีกรอบคะ...

แวะมาดู Advisor คุยกับ Advisee คะ...

....

(^____________^)

กะปุ๋ม