การสื่อสารที่กรุณา

การเคลื่อนไหวของเรื่องราวจากภายในสู่ภายนอก                 

วันที่ 13 พฤศจิกายน 2549

                วันนี้เวลา 16.00 น.  ได้ข่าวว่ามีการนัดเจอกันของชุมชนจิตไร้สำนึก   พี่แอะโทร.มาชวน ก็ยินดีจะไปร่วมแม้จะอยู่ได้เพียงเสี้ยวส่วนของเวลาก็จะพยายามนำพาตัวเองไปร่วมกิจกรรมวันนี้ เพื่อให้กำลังใจซึ่งกันและกัน

                ขณะเดียวกันได้รับคำเชิญจากอาจารย์ปารมีให้ไปพูดคุยกับบุคลากรในภาควิชา เพื่อร่วมเรียนรู้เรื่อง “การสื่อสารที่กรุณา”  ได้รับฟังจากอาจารย์ว่าอยากให้ทุกคนในภาควิชาพยาธิฯ ทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข  เข้าใจกัน  โดยผ่านการสื่อสารที่กรุณา หรือมีสุนทรียสนทนาด้วยกันมากขึ้น   เมื่อได้ฟังอาจารย์ก็ชื่นชมในความกรุณาของอาจารย์ในฐานะหัวหน้าภาควิชาที่มีความปรารถนาดีต่อผู้ร่วมงานทุกคน   ข้าพเจ้าเลยตอบรับคำเชิญ

                เราเริ่มกิจกรรมนี้ด้วยการนั่งสมาธิในช่วงต้น  เพื่อให้ทุกคนได้ใคร่ครวญความรู้สึกในใจ ความมุ่งมั่นในการที่จะร่วมเรียนรู้ และสร้างปัญญาร่วมกัน เพื่อนำพาผู้คนในภาควิชาพยาธิวิทยาให้มุ่งมั่นในการพัฒนาคน พัฒนางาน ไปด้วยกันอย่างมีความสุข

                จากการพูดคุยก็น่าจะเป็นเรื่องของการหาแนวทางในการจัดกิจกรรมให้กับบุคลากรในภาควิชาพยาธิวิทยา ซึ่งมีอยู่ประมาณ 200 คน ว่า จะดำเนินไปได้ทั่วถึงอย่างไร

                ประการแรก อาจจะทำให้กับหัวหน้าหน่วย หัวหน้างาน ที่สมัครใจก่อน แล้วนำพาไปสู่ผู้ร่วมงาน

                ประการที่สอง  อาจจะจัดให้กับบุคลากรในหน่วยงานเดียวกัน หรือที่ทำงานด้วยกัน โดยแบ่งมาบางส่วน เพื่อให้อีกบางส่วนทำงานไปก่อน

                หลัก ๆ ก็หวังให้ทุกคนได้เข้าใจกันมากขึ้น จะได้สื่อสารได้ง่ายขึ้น และส่งผลให้สามารถพัฒนาคุณภาพงานได้ดียิ่งขึ้น ก็เป็นความตั้งใจที่น่าชื่นชมมาก  ขอให้ประสบผลสำเร็จนะคะ  ยินดีเป็นกำลังใจให้ค่ะ

                สำหรับการพบกันของ ชุมชนจิตไร้สำนึก ก็พบว่า ทุกคนอยากจะนำสิ่งดี ๆ ที่ตนเองได้รับมาให้เพื่อนร่วมงาน ผู้ป่วย  แหม ! ฟังแล้วเป็นปลื้มจริง ๆ ค่ะ  ไม่เคยเห็นการอบรมครั้งไหน จะส่งผลทะลุทะลวงใจได้ไกลโพ้นขนาดนี้   ข้อเสนอก็มีหลายอย่าง เช่น

1.              ดูแลตัวตนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภายในโดยสังเกต  สังเกต  และสังเกต   และ

ใคร่ครวญ ใคร่ครวญ และใคร่ครวญ  ทุกวัน ทุกวัน และทุกวัน

2.              สำหรับผู้ป่วยก็ปฏิบัติการสื่อสารที่กรุณา      เพื่อให้ผู้ป่วยผ่อนคลายความตึงเครียด

หรือความกังวลจากโรคร้าย  ให้กำลังใจ  นอกจากนี้ ก็อาจจะปรับปรุงสิ่งแวดล้อมในวอร์ด เช่น มีการเปิดเพลงเย็น ๆ เบา ๆ หรือเปลี่ยนรูปแบบการให้สุขศึกษาในหน่วยงาน โดยใช้ขบวนการของสุนทรียสนทนาและเพื่อนช่วยเพื่อน   มีบางคนเสนอให้มีการนำเพลงเหล่านี้ไปให้ประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลเปิดเบา ๆ ให้ผู้ป่วยฟัง หรือมี Body Scan ช่วงบ่ายให้ผู้ป่วยรับฟังจาก TV ได้

3.              เพื่อนร่วมงาน  โดยทางวอร์ดต้องการจัดกิจกรรมนี้ให้น้อง ๆ ได้สัมผัส เพื่อจะได้เกิด

ความรู้สึกดี ๆ แบบที่เราเป็นกันบ้าง ดีไหม ?

4.              พวกชุมชนจิตไร้สำนึก อาจจะต้องเกาะติดกันนัวเนีย มีการชวนกันไปรำมวยในตอน

เช้า  โดยนัดกันหกโมงวันเสาร์และวันอาทิตย์ที่สนามบาสนักศึกษาแพทย์        นี่…อาจจะมีสภาน้ำเต้าหู้หรือข้าวยำก็ได้นะคะ  หรืออาจจะจัดเป็น COP ของสุนทรียสนทนาก็ได้ โดยระบุเวลานัดเจอเดือนละกี่ครั้งก็ว่าไป …..ติดนัวเนียจริงจริ๊ง

                5.  ลืมอีกข้อหนึ่ง  พี่แอะบอกว่า ได้มาเล่าให้รองคณบดีฝ่ายพัฒนาบุคลากรทราบ  อาจารย์สนใจและบอกว่าเชิญมาอีกครั้งดีไหม ?  เพื่อพัฒนาหัวหน้างานไง

 

                อื่น ๆ อีกมากมายค่ะ  ใครคุยกันต่อถึงสองทุ่ม ลองเล่าสู่กันฟังเพิ่มเติมนะคะ

                                                                                               

                                                                        คงได้พบกันอีกหลายครั้ง

                                                                                                          หมอหลอง