แม้ชีวิตได้ผ่าน เลยวัยแห่งความฝัน

ทะเลใจ 
 
แม้ชีวิตได้ผ่าน เลยวัยแห่งความฝัน
วันที่ผ่านมา ไร้จุดหมายฉันเรียนรู้เพื่ออยู่
เพียง ตัวและจิตใจเป็นมิตรแท้ที่ดี ต่อกัน
  
เหมือนชีวิตผันผ่านคืน วันอันเปลี่ยวเหงา
ตัวเป็นของเรา ใจของใครมีชีวิตเพื่อสู้
คืน วันอันโหดร้าย คืนที่ตัวกับใจ ไม่ตรงกัน
คืนนั้น คืนไหน ใจแพ้ตัวคืนและวัน อันน่ากลัว
ตัวแพ้ ใจ  ท่ามกลาง แสงสี ศิวิไลซ์
อาจหลงทางไป ไม่ยากเย็น
คืนนั้น คืนไหน ใจเพ้อฝันคืนและวัน ฝันไป ไกลลิบโลก
ดั่งนกน้อย ลิ่วล่องลอยแรงลม โบก
พออับโชค ตกลงกลาง ทะเลใจ
  
บันทึกนี้มอบให้คุณ Miss somporn  ค่ะ