เมื่อคืนนี้มีโอกาสดูรายการคนค้นคน   เห็นประชาสัมพันธ์ล่วงหน้า  ยังไม่ชวนให้น่าติดตามรอชมนัก    แต่พอได้ดูไตเติ้ลเพียง ๑  ตอน  ก็ไม่อาจเปลี่ยนช่องได้

 

       หญิงชราวัย ๘๘ ปี  จากร้อยเอ็ด ที่เดินทางมาเฝ้าในหลวงขณะมีพระอาการประชวร จนกระทั่งในหลวงเสด็จออกจากโรงพยาบาล  ในแต่ละวัน  ยายจะสวดมนตร์ภาวนาให้กับในหลวงทั้งเช้าและเย็น   

        

       ดิฉันเห็นการทุ่มเท  ความวิริยะ อุตสาหะของท่านแล้วปลื้มปิติ น้ำตาไหล  และรู้สึกละอายใจตนเองอย่างยิ่ง    เรามีความพร้อมกว่าคุณยายหลาย ๆ ด้าน มีความจงรักภักดีเช่นกัน   แต่ไม่มีความกระตือรือร้นที่จะกระทำอะไร ๆ เพื่อถวายในหลวงเลย   

 

      ทุกวินาที คุณยายมีในหลวงอยู่ในหัวใจ  คุณยายบอกว่า  ในหลวงอยู่ในนี้ ในนี้  ซึ่งหมายถึงอยู่ในจิตวิญญาณของคุณยาย   คุณยายบวชเพื่อในหลวง   สร้างบำรุงวัดเพื่อถวายในหลวง  และปลูกต้นไม้ทุกครั้งก็จะเปล่งออกมาว่า เพื่อถวายในหลวง  แบ่งปันผลให้ลูกหลาน ชาวบ้านเก็บไปรับประทานได้   

 

      ที่บ้านของคุณยายมีภาพในหลวงในวโรกาสต่าง ๆ ที่คุณยายซื้อมาจากสนามหลวง  คุณยายกราบไหว้บูชา  ปฏิบัติธรรม  ตามพระบรมราโชวาทของในหลวง  และตั้งจิตอธิษฐานถวายในหลวง  ตั้งแต่ ๒ นาฬิกาของทุกวัน   และทุกเย็น

 

      ก่อนนี้คุณยายได้ทำอะไร ๆ มากมายเพื่อถวายในหลวง  แต่ตอนนี้แรงน้อยแล้วได้แต่สวดมนตร์กับตั้งจิตอธิษฐาน

      จากความจงรักภักดีของยายพรหม     กับการย้อนมองไปมองคุณยายฮายนักต่อสู้เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรม     ทำให้ได้เห็นจิตวิญญาณของชาวอิสาน   ได้เห็นถึงความกตัญญู  ความอดทน

ไม่ย่อท้อต่อเป้าหมาย   และทำให้นึกย้อนไปถึงภาพความกล้าหาญของคุณหญิงโม

                                     นี่คือความงดงามในจิตวิญญาณของคนอิสานใช่หรือไม่