เรื่องเล่าเร้าพลังของตัวเอง

        เริ่มจากดิฉันการไปค่ายลูกเสือ ตอนอยู๋ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ฉันได้ไปเข้าค่ายที่ ค่ายลูกเสือชั่วคราว สวนป่าสิริกิติ์ อำเภอแม่แจ่ม นี้เป็นเดินทางไกลที่ใช้เวลาเดินทางไกลที่สุด ใช้เวลาเดินทาง 8 ชั่วโมง จนกว่าจะถึงที่พัก ระหว่างทาง ก็ได้เจอสิ่งต่างๆบริเวณข้างถนน รอบๆถนน พอไปถึงค่าย ผู้กำกับก็เรียกรวมกองแลัวนั่งฟังผู้กำกับผู้ แต่โชคดี(หรือโชคร้ายก็ไม่รู้)ที่ตอนนั้นมีฝนตกพอดี แต่ฉันก็นั่งฟังทั้งๆที่ฝนตกนี้และ ก็คิดในใจว่าก็ดีกว่าตากแดดละกัน เสร็จแล้วก็ไปกินข้าว ก็ได้นึกถึงความหลังที่หลังต้องฉากก่อนกินข้าว ตอนกินข้าวนั้นหนูรู้สึกเห็นความสำคัญของข้าวทุกเม็ด อาหารทุกคำ พอกินข้าว ก็ต้องแยกไปฝึกระเบียบแถว เป็นกลุ่มๆ ในตอนนั้นเองเป็นเหตุการณ์ที่หนูจำได้แม่น เพราะหนูต้องโดนทำโทษให้แทงปลาไหลไปเกือบร้อยครั้ง(คล้ายๆ การลุกนั่ง) ฉันยังจำได้เลยว่าผู้กำกับจะพูด ว่า แทงปลาไหลท่าเตรียม  50 ครั้ง ปฎิบัติ นั้นทำให้ขาฉันระบมมาก แทบเดินไม่ได้ หลังจากนั้นฉันก็ฝึกการเอาชีวิตรอดในป่า ความจริงแล้วต้องฝึกกันข้างนอกแต่เพราะฝนตกก็เลยต้องฝึกกันในห้อง ในตอนกลางคืนนั้นเขามีให้เล่นฐานต่างๆ ฉันก็เล่นเกือบหมดเว้นอยู่อันเดียวคือ เดินข้ามท่อนซุง ซึ่งเนื่องจากฝนตกจึงมีโคลนอยู่ที่ท่อนซุง ข้างล่างนั้นเป็นน้ำ ฉันคิดว่าถ้าเดินไปแล้วมันเกิดลื่นอาจตกน้ำ ฉันว่ามันไม่คุ้ม ความจริงแล้วก่อนไปเข้าค่าย พี่ฉันได้เตือนฉันอยู่สองอย่างคือ ตอนอาบน้ำให้แปลงฟันก่อนอย่างแรก แล้วตอนนอนห้ามนอนติดประตูทางเดิน เพราะจะโดนเรียกให้ไปเฝ้ายาม แต่ฉันก็ไม่เชื่อพี่ของฉันทำให้เกือบแปลงฟันไม่ทัน แถมโดนให้เฝ้ายามอีกต่างหาก ในวันแรกนั้นหมู่ฉันกางเต็นท์ไม่ทัน เพราะหมู่ฉันแต่ละคนไม่เคยกางเต็นท์ แถมพอผู้กำกับเป่านกหวีด ก็ต้องนอนทันที วันแรกนั้นแทบไม่ได้นอนเลย ต้องตืนมาเฝ้ายาม ได้นอนแค่ 2-3 ชม. วันสองนั้นตอนเช้าต้องตื่นมาออกกำลังกาย ในวันนี้นั้นเขาให้เล่นกิจกรรมฐาน แต่คราวนี้จะหวาดเสียวกว่าเดิม เช่น การไตกำแพง การโดดหอ ในตอนกลางคืนนั้น เป็นช่วงของการเล่นรอบกองไฟ วันนี้ต้องไปเล่นข้างนอก ทำกิจกรรมข้างนอกเนื่องจากฝนหยุดตกแล้ว หลังทำกิจกรรมทุกอย่างเสร็จผู้กำกับจะก็จะปล่อยไปที่ละกอง พอดีฉันอยู่หมู่ 5 กอง 1 เพื่อนๆหมู่อื่นแอบหนีแถวน ผู้กำกับได้ยินเลยสั่งลงโทษทั้งกอง โดยให้ไปลงน้ำแล็วมากลิ้งที่ทราย และแทงปลาไหล จนกว่าผู้กำกับจะสั่งหยุด ก่อนนอนฉันก่ต้องได้ไปอาบน้ำอีกครั้งก่อนนอน ทำเอาแต่ละคนที่โดนทำโทษแทบไม่มีแรงกันเลยทีเดียว ในวันทีสามนั้น ขาของดิฉันซึ่งโดนให้แทงปลาไหล เกือบ 200ที่ ขาของหนูระบมไปหมดแทบเดินไม่ได้เลย พอกลับจากค่าย ดิฉันรู้สึกว่าการไปครั้งนี้ ได้ประสบการณ์ได้ความสามัคคีจากเพื่อนๆ ได้รู้ถึงการมีน้ำในที่เพื่อนๆมีให้ต่อฉันและความรู้มากมาย 



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พื้นที่เล็กๆ ไว้เก็บความทรงจำ ฉบับ เกศริน

คำสำคัญ (Tags)#ความสามัคคี#น้ำใจที่ดีงาม#แทงปลาไหล#ชีวิตรอดในป่า

หมายเลขบันทึก: 652586, เขียน: 14 Sep 2018 @ 11:34 (), แก้ไข: 14 Sep 2018 @ 11:37 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 4, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก


ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

สามัคคี คือพลัง จริงๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

อดีตที่แสนนานเลย ;)…

เขียนเมื่อ 

ประสยการณ์ดีๆควรเก็บเอาไว้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

จดจำมิตรภาพดี ๆ ไว้ตลอดไปนะคะ

เขียนเมื่อ 

เป็นการเสริมแรงทาง + ของผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมครับ จึงได้ความทรงจำที่ดีๆ ในชีวิตกลับมา

เขียนเมื่อ 

ประสบการณ์ดีๆมีค่าเสมอค่ะ

สุดยอดเลยค่ะ ประสบการณ์นี้นำมาใช้ในชีวิตจริงได้เลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

น้ำที่ว่าใสยังแพ้น้ำใจคน ^^

เป็นประสบการณ์ที่ดีมากครับ

รวมกันเราอยู่ แยกกันอยู่เราต้องรอดนะคะ สู้ๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

เป็นประสบการณ์ที่ดีนะคะ ขอบคุณที่มาเล่าสู่กันฟังค่ะ

เป็นประสบการณ์ที่ดีนะคะ