เรื่องเล่าเร้าพลังของตัวเอง

        เริ่มจากดิฉันการไปค่ายลูกเสือ ตอนอยู๋ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ฉันได้ไปเข้าค่ายที่ ค่ายลูกเสือชั่วคราว สวนป่าสิริกิติ์ อำเภอแม่แจ่ม นี้เป็นเดินทางไกลที่ใช้เวลาเดินทางไกลที่สุด ใช้เวลาเดินทาง 8 ชั่วโมง จนกว่าจะถึงที่พัก ระหว่างทาง ก็ได้เจอสิ่งต่างๆบริเวณข้างถนน รอบๆถนน พอไปถึงค่าย ผู้กำกับก็เรียกรวมกองแลัวนั่งฟังผู้กำกับผู้ แต่โชคดี(หรือโชคร้ายก็ไม่รู้)ที่ตอนนั้นมีฝนตกพอดี แต่ฉันก็นั่งฟังทั้งๆที่ฝนตกนี้และ ก็คิดในใจว่าก็ดีกว่าตากแดดละกัน เสร็จแล้วก็ไปกินข้าว ก็ได้นึกถึงความหลังที่หลังต้องฉากก่อนกินข้าว ตอนกินข้าวนั้นหนูรู้สึกเห็นความสำคัญของข้าวทุกเม็ด อาหารทุกคำ พอกินข้าว ก็ต้องแยกไปฝึกระเบียบแถว เป็นกลุ่มๆ ในตอนนั้นเองเป็นเหตุการณ์ที่หนูจำได้แม่น เพราะหนูต้องโดนทำโทษให้แทงปลาไหลไปเกือบร้อยครั้ง(คล้ายๆ การลุกนั่ง) ฉันยังจำได้เลยว่าผู้กำกับจะพูด ว่า แทงปลาไหลท่าเตรียม  50 ครั้ง ปฎิบัติ นั้นทำให้ขาฉันระบมมาก แทบเดินไม่ได้ หลังจากนั้นฉันก็ฝึกการเอาชีวิตรอดในป่า ความจริงแล้วต้องฝึกกันข้างนอกแต่เพราะฝนตกก็เลยต้องฝึกกันในห้อง ในตอนกลางคืนนั้นเขามีให้เล่นฐานต่างๆ ฉันก็เล่นเกือบหมดเว้นอยู่อันเดียวคือ เดินข้ามท่อนซุง ซึ่งเนื่องจากฝนตกจึงมีโคลนอยู่ที่ท่อนซุง ข้างล่างนั้นเป็นน้ำ ฉันคิดว่าถ้าเดินไปแล้วมันเกิดลื่นอาจตกน้ำ ฉันว่ามันไม่คุ้ม ความจริงแล้วก่อนไปเข้าค่าย พี่ฉันได้เตือนฉันอยู่สองอย่างคือ ตอนอาบน้ำให้แปลงฟันก่อนอย่างแรก แล้วตอนนอนห้ามนอนติดประตูทางเดิน เพราะจะโดนเรียกให้ไปเฝ้ายาม แต่ฉันก็ไม่เชื่อพี่ของฉันทำให้เกือบแปลงฟันไม่ทัน แถมโดนให้เฝ้ายามอีกต่างหาก ในวันแรกนั้นหมู่ฉันกางเต็นท์ไม่ทัน เพราะหมู่ฉันแต่ละคนไม่เคยกางเต็นท์ แถมพอผู้กำกับเป่านกหวีด ก็ต้องนอนทันที วันแรกนั้นแทบไม่ได้นอนเลย ต้องตืนมาเฝ้ายาม ได้นอนแค่ 2-3 ชม. วันสองนั้นตอนเช้าต้องตื่นมาออกกำลังกาย ในวันนี้นั้นเขาให้เล่นกิจกรรมฐาน แต่คราวนี้จะหวาดเสียวกว่าเดิม เช่น การไตกำแพง การโดดหอ ในตอนกลางคืนนั้น เป็นช่วงของการเล่นรอบกองไฟ วันนี้ต้องไปเล่นข้างนอก ทำกิจกรรมข้างนอกเนื่องจากฝนหยุดตกแล้ว หลังทำกิจกรรมทุกอย่างเสร็จผู้กำกับจะก็จะปล่อยไปที่ละกอง พอดีฉันอยู่หมู่ 5 กอง 1 เพื่อนๆหมู่อื่นแอบหนีแถวน ผู้กำกับได้ยินเลยสั่งลงโทษทั้งกอง โดยให้ไปลงน้ำแล็วมากลิ้งที่ทราย และแทงปลาไหล จนกว่าผู้กำกับจะสั่งหยุด ก่อนนอนฉันก่ต้องได้ไปอาบน้ำอีกครั้งก่อนนอน ทำเอาแต่ละคนที่โดนทำโทษแทบไม่มีแรงกันเลยทีเดียว ในวันทีสามนั้น ขาของดิฉันซึ่งโดนให้แทงปลาไหล เกือบ 200ที่ ขาของหนูระบมไปหมดแทบเดินไม่ได้เลย พอกลับจากค่าย ดิฉันรู้สึกว่าการไปครั้งนี้ ได้ประสบการณ์ได้ความสามัคคีจากเพื่อนๆ ได้รู้ถึงการมีน้ำในที่เพื่อนๆมีให้ต่อฉันและความรู้มากมาย 



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พื้นที่เล็กๆ ไว้เก็บความทรงจำ ฉบับ เกศริน

คำสำคัญ (Tags)#ความสามัคคี#น้ำใจที่ดีงาม#แทงปลาไหล#ชีวิตรอดในป่า

หมายเลขบันทึก: 652586, เขียน: 14 Sep 2018 @ 11:34 (), แก้ไข: 14 Sep 2018 @ 11:37 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 15, ความเห็น: 24, อ่าน: คลิก


ความเห็น (24)

เขียนเมื่อ 

สามัคคี คือพลัง จริงๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

อดีตที่แสนนานเลย ;)…

เขียนเมื่อ 

ประสยการณ์ดีๆควรเก็บเอาไว้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

จดจำมิตรภาพดี ๆ ไว้ตลอดไปนะคะ

เขียนเมื่อ 

เป็นการเสริมแรงทาง + ของผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมครับ จึงได้ความทรงจำที่ดีๆ ในชีวิตกลับมา

เขียนเมื่อ 

ประสบการณ์ดีๆมีค่าเสมอค่ะ

สุดยอดเลยค่ะ ประสบการณ์นี้นำมาใช้ในชีวิตจริงได้เลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

น้ำที่ว่าใสยังแพ้น้ำใจคน ^^

เป็นประสบการณ์ที่ดีมากครับ

รวมกันเราอยู่ แยกกันอยู่เราต้องรอดนะคะ สู้ๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

เป็นประสบการณ์ที่ดีนะคะ ขอบคุณที่มาเล่าสู่กันฟังค่ะ

เป็นประสบการณ์ที่ดีนะคะ

สวัสดีครับแม่เสือ

เขียนเมื่อ 

เป็นประสบการณ์ที่ดีนะคะ ขอบคุณที่มาเล่าสู่กันฟังค่ะ

เขียนเมื่อ 

ประสบการณ์ดีๆมีค่าเสมอค่ะ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชอบคะ

เขียนเมื่อ 

จดจดประสบการณ์ดีๆไว้ครับ

ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีครับ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชอบครับ

เขียนเมื่อ 

ชื่นชอบค่ะ

ขอชื่นชมนะคะ

เขียนเมื่อ 

เยี่ยมค่ะ

เขียนเมื่อ 

เยี่ยมมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณประสบการณ์ดีๆนะค่ะ ที่มาเล่าสู่กันฟัง