เราตกหลุมไหน ก็หยิบไม้เซียมซีของกับดักจุดนั้นไป 1 อัน เมื่อตรวจสอบตนเองจนครบแล้ว ก็นำไม้ไปแลกใบทายผลว่าตกลงแล้ว เราสะดุดที่จุดไหน และควรจะไปเข้าร่วมเรียนรู้กับห้องไหน บูธไหน บุคคลใด หรือต้องไปหาหนังสือเล่มใดอ่านกัน

          มหกรรมการจัดการความรู้แห่งชาติ ครั้งที่ 3 ระหว่างวันที่ 1-2 ธันวาคม 2549 ในปีนี้ดิฉันได้มีโอกาสได้เข้าร่วมเป็นปีที่ 2 มีบรรยากาศต่างไปจาก มหกรรมฯ ครั้งที่ 2 ซึ่งดิฉันมีโอกาสเข้าร่วมเป็นครั้งแรกนั้น ตรงที่มีห้องให้เราเข้าแลกเปลี่ยนรู้เยอะมากถึง 16 ห้อง

          สำหรับคนคุ้นเคยคงพอจะตัดสินใจได้ว่าจะเข้าร่วมกิจกรรมในห้องใด แม้จะรักพี่เสียดายน้องก็ตาม แต่สำหรับผู้เข้าร่วมงานหน้าใหม่ ซึ่งดิฉันได้มีโอกาสพูดคุยด้วยนั้น ดูจะงง ๆ ว่าตัวเองควรจะเข้าห้องใดดีที่มีถึง 16 ห้อง ใน 4 โซน และการแสดงนิทรรศการอีก 42 บูท ซึ่งทาง สคส.จัดให้เป็นบุฟเฟ่ต์ KM ไว้สำหรับผู้เข้าร่วมงาน พื้นที่ดังกล่าวทั้งหมดมีชื่อสอดคล้องกันคือ

                    - แลกเปลี่ยนประสบการณ์ (KM Experience Sharing)
                    - สื่อสาร.....สร้างแรงบันดาลใจ (Inspiration-based Communication)
                    - ได้ทดลองปฏิบัติจริง (KM Workshop)
                    - ประเด็นปิ๊ง...สู่ลานเสวนา (Talk Show/Live Interview)
                    - พาทัวร์ KM (นิทรรศการ 42 บูธ)

      

          และยังมีกิจกรรมพิเศษอีก 2 กิจกรรม คือ รายการสด "วิทยุชุมชน" และกิจกรรม "หลุมดำ" ซึ่งกิจกรรมลำดับหลังนี้ ดิฉันไปเข้าร่วมแล้วพบว่าดีมาก ๆ เพราะได้มีการตรวจสุขภาพ KM ในหน่วยงานของเราเอง ซึ่งทางทีมงานจัดเป็นห้องนิทรรศการเชิงกิจกรรม คือ มีประเด็นให้เราตรวจสอบตัวเองบนบอร์ดที่สมมุติให้เป็นกับดัก 5 จุดด้วยกัน คือ

                    - People Trap
                    - Purpose Trap
                    - Process Trap
                    - Platform Trap
                    - Performance Trap

      

          เราตกหลุมไหน ก็หยิบไม้เซียมซีของกับดักจุดนั้นไป 1 อัน เมื่อตรวจสอบตนเองจนครบแล้ว ก็นำไม้ไปแลกใบทายผลว่าตกลงแล้ว เราสะดุดที่จุดไหน และควรจะไปเข้าร่วมเรียนรู้กับห้องไหน บูธไหน บุคคลใด หรือต้องไปหาหนังสือเล่มใดอ่านกัน

      

          เสียดายที่กิจกรรมพิเศษ "หลุมดำ" นี้ ไม่ได้ระบุหรือประชาสัมพันธ์ให้ผู้เข้าร่วมงานไปตรวจสอบสุขภาพ KM ของตัวเองก่อนเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ มากนัก จึงทำให้ผู้เข้าร่วมงานหน้าใหม่บางคนก็ไม่รู้สภาพความจำเป็นต้องการของตัวเอง และงง ๆ ที่จะเข้าร่วมกิจกรรมตรงส่วนใด ห้องใดก่อน

          ยิ่งไปกว่านั้นห้องกิจกรรมพิเศษ "หลุมดำ" นี้ยังไปจัดอยู่ที่ห้องในบริเวณลึกเข้าไป หากจัดไว้ในส่วนเปิดให้เห็นง่าย หรือในห้องต้น ๆ ที่คนจะมีโอกาสเดินไปพบก่อนก็จะดีมาก

          การจัดงานใหญ่ในลักษณะนี้ที่มีผู้เข้าร่วมงานเป็นวิทยากรจำนวนมาก และมีผู้ลงทะเบียนเข้าร่วมงานอีกเป็นจำนวนมากเช่นกัน ผู้จัดและคณะทำงานจะเหน็ดเหนื่อยเป็นอย่างมากกับการประสานงาน และบริหารจัดการให้เป็นไปด้วยความราบรื่นเรียบร้อย ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้แก่ผู้จัดและคณะทำงานทุกท่าน โดยเฉพาะคนของ สคส.ทุกท่านค่ะ มหกรรมฯ ปีหน้าคงยิ่งใหญ่และได้เต็มอิ่มกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เช่นนี้อีกนะคะ....