สิ่งหนึ่งที่ทำเป็นสิ่งแรกเมื่อเชื่อมต่อเครือข่าย Internet คือ การเปิดเข้ามาที่ gotoknow.org จากนั้นก็จะอ่าน อ่าน และก็อ่าน ก่อนที่จะลงมือเขียน blog หรือนำที่เขียนไว้มาลงบันทึกใน blog ฉะนั้นผมอ่านก่อนเขียนเสมอ อ่านทุกบันทึกไม่เกี่ยงว่าของใคร โดยการเริ่มจากที่อ่านค้างไว้ ไล่มาถึงใหม่สุด นานวันเข้าสิ่งที่เกิดขึ้นคือ การรอคอยคนเขียนที่อยากอ่าน ที่ผมได้อ่านอยู่เป็นประจำจะยังไม่ขอเอ๋ยถึง เพราะอ่านทุกบันทึกอยู่แล้วอย่างที่บอกข้างต้น ที่หายไปหลายวันและไม่ได้อ่านเลยในช่วงนี้ คือ ท่านอาจารย์วิบูลย์ วัฒนาธร รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและประกันคุณภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร
หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้อ่าน Blog ของอาจารย์วิบูลย์ วัฒนาธร ที่ นเรศวรวิจัย-QA-KM ท่านบันทึกเรื่องท้ายสุด (ไม่ใช่สุดท้าย) คือ กับ GIS ที่อุ้งผาง เมื่อวันที่ 1 พ.ย.2548 และเป็นบันทึกเดียวของท่านในเดือนนี้ครับ ก่อนหน้านี้ท่านก็เว้นการเขียนบันทึกบ้างเหมือนกัน เช่นที่ละ 2 วัน 3 บ้าง ที่เขียนบันทึกนี้ก็ด้วยความเป็นห่วงครับ และอยากอ่าน บางทีก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันครับ ว่าเปิด blog ทุกที ทำไมต้องพูดกับตัวเองในใจว่า "บันทึกของอาจารย์วิบูลย์ฯ วันนี้ไม่มี" สงสัยเหมือนเราติดคอลัมนิสต์ หนังสือพิมพ์ซะแล้ว
อาจารย์หายยุ่ง หรือเป็นวางแล้วคงมาเขียนให้อ่านกันอีกนะครับ...
น่าดีใจแทนท่านอาจารย์วิบูลย์ นะคะที่มีแฟนพันธุ์แท้ติดตามอ่านเรื่องที่ท่านเขียน แต่ช่วงนี้ท่านอาจารย์มีภารกิจเยอะมากส่วนใหญ่เป็นการประชุมซึ่งตั้งแต่วันที่พุธที่ 2 จนถึงวันนี้ อ. มีประชุมที่ กทม. เกือบทุกวันเว้นวันอาทิตย์วันเดียวค่ะ ที่สำคัญคนทางนี้ก็ติดตามอ่านบันทึกของท่านเช่นกันค่ะ
ดิฉันก็รออ่านบล็อกของอาจารย์วิบูลย์อยู่เช่นกันคะ
น่าจะเรียกว่าหใด มุข ที่จะเขียนมากกว่าครับ
เพราะการ blog แต่ละครั้ง ก็เหมือนกับเรากลั่นกรองประสบการณ์ออกมาเป็นคำพูด ซึ่งก็ใช้เวลา
บางอย่างก็สามารถเขียนได้เลย ซึ่ง ที่อ.เขียนอยู่ก็น่าเป็นแบบนี้มากกว่า
บางอย่างก็ต้องมาเรียบเรียงคำพูดใหม่ เพื่อให้คนอื่นอ่าน
บางอย่างก็ต้องนั่งคิดทบทวน ก่อนที่จะเขียนว่าถูกต้องใหม่
ซึ่งในตอนแรกๆ blog ที่เขียนออกมาจะเป็นประเภทแรกมากกว่า ซึ่งสามารถเขียนได้เลย อาจจะเป็เพราะเป็นงานที่ทำอยู่ประจำ หรือ ความรู้ยังมีอยู่เต็มเปี่ยม เลยเขียนออกมาได้เรื่อยๆ
แต่อย่าลืมนะครับ
BLOG เขียนออกมาเพื่อให้คนอื่นอ่าน ไม่ใช้อ่านเอง
ดังนั้นอาจจะเขียนอยู่ แต่ไม่ได้ตีพิมพ์ ยังคงเป็นแค่ร่าง อาจจะมีหลายอัน เพราะความไม่แน่ใจในเรื่องที่เขียน หรือ อยากจะทบทวนดูก่อน ก่อนที่จตีพิมพ์ออกมา
ขอขอบคุณคุณชายขอบครับที่ถามหา blog ของผม ช่วยกระตุ้นให้ผมต้องรีบกลับมาทำหน้าที่ได้อย่างดี (เร็วกว่าที่ตั้งใจไว้เดิม) ผมไม่เคยรู้จักคุณชายขอบแบบ F2F เลย แต่ด้วย B2B ทำให้ผมรู้สึกว่ารู้จักและคุ้นเคยกับคุณชายขอบเป็นอย่างดี หวังว่างานมหกรรม KM (1-2 ธ.ค.48) เราอาจจะได้รู้จักกันแบบ F2F นะครับ ขอขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับทุกท่านที่เข้ามาให้ข้อคิดเห็นในบันทึกนี้